Liturgia Wielkiego Piątku jest niezwykle rozbudowana. Jej struktura opiera się na narracji ewangelicznej: rytuał pozwala przeżyć wraz z Chrystusem męki modlitwy w Ogrojcu, pojmania, sądu, ubiczowania, drogi krzyżowej. Adoracja relikwii Krzyża ma miejsce na Golgocie. Następnie następują długie modły i słuchanie Pisma w kaplicy Krzyż. Obrzędy kończą się czuwaniem w Anastasis. więcej »
Uczestnicząc w liturgii sprawowanej w zwyczajnej formie rytu rzymskiego, łatwo przeoczyć ten moment. W rubrykach dotyczących liturgii Wielkiego Czwartku przeczytać można: „Po chwili adoracji w ciszy, kapłan i posługujący przyklękają i powracają do zakrystii. Następnie obnaża się ołtarz i, jeśli to możliwe, wynosi się krzyże z kościoła. Krzyże, które pozostały w kościele, wypada zasłonić”. Z ołtarza zostaje usunięty krzyż, obrusy, świece i wszystkie inne przedmioty. Od tej chwili pozostaje on pusty. więcej »
Wielki Czwartek jest jedynym dniem w roku, kiedy odprawiana jest Msza św. (oblatio) w kaplicy na Golgocie zwanej "Krzyż". Stamtąd, po posiłku, wszyscy wierni idą na Górę Oliwną do Eleona, gdzie do późnej nocy spędzają czas na modlitwie i słuchaniu Pisma, a następnie przechodzą na miejsce skąd, według tradycji, Chrystus wstąpił do nieba i dalej modlą się. więcej »
Antoni Rząsa to jeden z najważniejszych rzeźbiarzy polskich XX wieku. Jego Chrystusy, Piety, Ukrzyżowania to dzieła szalenie spójne. Są zapisem refleksji o człowieku w świecie, świadectwem jego własnej relacji z Bogiem. więcej »
Tragizm naszej historii polega na tym, że przez grzech zerwaliśmy przymierze zawarte z Bogiem. Grzech stworzył nieprzekraczalną przepaść między Stwórcą a człowiekiem. Człowiek nie jest wstanie sam naprawić tego, co zniszczył, ale Bóg w swojej miłości przychodzi do człowieka z pomocą, posyłając na ziemię swojego umiłowanego Syna, aby ten zawarł nowe i wieczne Przymierze. więcej »
"Chlubimy się krzyżem naszego Pana Jezusa Chrystusa; * w nim jest nasze zbawienie, życie i zmartwychwstanie, * przez niego jesteśmy zbawieni i oswobodzeni". więcej »
Życie jest już w samym drzewie - powiedział niegdyś sam artysta, opowiadając o swojej pracy, o materiale, procesie twórczym. Drzewa, drewno – jedyny materiał, z jakiego Antoni Rząsa wykonywał swe prace, był mu niezwykle bliski. Każdy kawałek drewna traktował niemalże osobiście, czuł, że jest to materiał żywy, taki którego indywidualność należy szanować. Jak określił to Wawrzyniec Brzozowski, cytowany w wydanym w 2004 roku albumie prac artysty: Rzeźby Rząsy to te same, niegdyś żywe drzewa – tylko w innej postaci. więcej »
Triduum Sacrum, Sacratissimum Triduum i wreszcie Triduum Paschalne – trzy określenia używane w różnym okresie kształtowania się tradycji liturgicznej. Triduum Sacrum – nazwa używana przez Ambrożego określająca dni, w czasie których Chrystus et passus est, et quievit et resurrexit. Drugiego terminu Sacratissimus Triduum używał św. Augustyn dla oznaczenia dni Chrystusa crucifixi, sepulti, suscitat. więcej »
My zatem w pobożności swojej obchodzimy pamiątkę tak wielkiej tajemnicy, aby tak, jak już czuwa nasza wiara umocniona Jego Zmartwychwstaniem, tak by również ta noc rozświetlona naszym czuwaniem zajaśniała, i abyśmy mogli z rozproszonym po całym świecie Kościołem słusznie uważać, że nie znajdujemy się w nicy. Dla tylu różnych ludów, które ta wspaniała uroczystość wszędzie zgromadziła, słońce wprawdzie zaszło, ale dzień się nie skończył, bo jaśniejąca ziemia zajęła miejsce jaśniejącego nieba. więcej »
Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na święto Paschy. Takie świadectwo zostawił nam św. Łukasz. Jezus, gdy skończył dwanaście lat, udał się tam z nimi, aby przeżyć swoją pierwszą Paschę w Świętym Mieście. więcej »