Kościół zadziwiony tajemnicą Wcielenia

Dawid Kusz OP

Boże Narodzenie 2012
24.12.2006

Liturgia dzisiejszej Uroczystości przynosi nam aż trzy formularze Mszy (celebrowanej w nocy, o świcie i w dzień). Jest to wyraz zadziwienia Kościoła nad tajemnicą Wcielenia; Kościół o każdej porze dnia chce głosić wszystkim ludziom tę prawdę, że Bóg zechciał „odnowić godność człowieka”. To Kościół jest dzisiaj „zwiastunem radosnej nowiny, który ogłasza pokój, zwiastuje szczęście, który obwieszcza zbawienie” /Iz 52, 7/.

Giotto, Pokłon Trzech KróliGłos „zwiastuna radosnej nowiny” podczas „liturgii w dzień” głosi: „Boże, Ty w przedziwny sposób stworzyłeś człowieka i w jeszcze cudowniejszy sposób odnowiłeś jego godność...

Kolekta, która odwołuje się do tajemnicy stworzenia, bardzo pięknie koreluje z Ewangelią odczytywaną w dzisiejszym dniu: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. (...) Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało” /J 1,1. 3/. To Słowo, przez które Bóg stwarza świat, stwarza człowieka, dopełnia teraz swoje dzieło - zstępując w łono Dziewicy Maryi, bierze na siebie ludzkie ciało, by odtąd moc miłości przenikała wszystko, co cielesne – oto przedziwne dopełnienie dzieła stworzenia, tym bardziej niezwykłe, że dokonujące się za zgodą człowieka; Maryja, pokorna Służebnica Jahwe, całe swoje życie wsłuchująca się w Słowo Boga (przez co staje się Jego nosicielką jeszcze przed poczęciem Go) może odpowiedzieć słowami Pana z początku czasów, początków wszelkiego istnienia: „Niechaj się stanie” (Łk 1, 38; Rdz 1,3)1.

W dalszej części kolekty słyszymy: „Daj nam uczestniczyć w bóstwie Twojego Syna, który przyjął naszą ludzką naturę”.

Ważne jest, byśmy umieli patrzeć na liturgię jako na pewną całość, w której poszczególne części przenikają się i tłumaczą się wzajemnie. Słowa tej kolekty prawie dokładnie powtórzone są w innym miejscu Mszy Świętej, podczas ofiarowania darów chleba i wina a towarzyszy tym słowom gest połączenia wina i wody. W modlitwie wypowiadanej szeptem przez kapłana pojawia się słowo „misterium” – tajemnica. Gest zmieszania wody i wina wyraża zatem tajemnicę Wcielenia; wino oznacza boskość; woda, to nasze człowieczeństwo, w które przyoblekło się Słowo. Oto odsłania się prawdziwy sens i powołanie naszego człowieczeństwa – Chrystus biorąc ciało z Dziewicy, po swojej śmierci, chwalebnym zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu „wprowadził” je w wewnętrzne życie samej Trójcy Świętej.

Oto „odnowiona godność” człowieka.


1 Medytację tą bardzo pięknie rozwija J. Corbon, w: Liturgia, źródło wody życia, Poznań 2005, s. 36.



Archiwum serii „Boże Narodzenie 2012

Skomentuj

Ostatnio najpopularniejsze

Blog „Zasypywanie przepaści”
Przez ponad trzy miesiące nie dodawałem nowych wpisów na blogu. Ta przerwa nie była zamierzona, to po prostu tak wyszło, cały czas byłem czymś zaabsorbowany i nie miałem głowy do bloga. Teraz wracam do bardziej systematycznego dodawania nowych wpisów.
Blog „Katecheta? Obecny!”
Czasami moje życie zaczynają zmieniać ludzie, których właściwie nie znam. Których nigdy nie widziałam. I którym nie mam jak uścisnąć dłoni i powiedzieć z uśmiechem, prosto w oczy: dziękuję.
Blog „Katecheta? Obecny!”
Byłam kiedyś wychowawcą klasowym. Katecheta rzadko nim bywa. Trafiłam do klasy na zastępstwo. Miałam być z nimi pół roku, koniec końców – „odprowadziłam” ich do matury.

Lubiane na Facebooku

Ostatnio na blogach