Adwentowo o wiosennych wodach

Tomek Dekert pisał ostatnio o liturgicznych skojarzeniach z Jackiem Kaczmarskim (zresztą, ten wpis był i mnie bardzo bliski), a mnie teraz liturgicznie skojarzył się inny bard - Leszek Długosz i jego piosenka "Wiosenne wody". Mimo tytułu, skojarzyło mi się bardzo adwentowo.

Ta piosenka ma już swoje lata, nie wiem kiedy została napisana, ja nagrałem ją sobie z radia wiosną 1981 r., czyli w 8 klasie podstawówki.

Jedna ze zwrotek jest taka:

"I nie to boli, że nic nie wraca,

że czas, że kręci się planeta,

wiesz, życie się kończy, lecz z innych, ach z innych powodów

i całkiem inaczej,

życie się kończy -

- gdy się przestaje już w życiu czekać..."

I jeszcze refren:

"Wiosenne wody, szumne porywiste,

jasny niepokój tamtych dni

jeszcze się nie wie, może ach może się kocha,

patrzy się w okno, jakby miał ktoś...

.... lecz kto miał przyjść?"