Wielka opowieść o Bożej sprawiedliwości, sprawiedliwości tyle zadziwiającej, co ostatecznej. Tym, co osądza, jest tylko jedna jedyna sprawa! Stosunek człowieka do radości Ojca z czynu Syna. więcej »
Trzecia z czterech przypowieści Jezusa o sprawiedliwości Boga i sprawiedliwości człowieka, które raportuje Mateusz. Jezus po opowiedzeniu jej pyta. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami? więcej »
Mateusz jako jedyny opowiada dalszy ciąg „pojedynku na pytania” – Mt 21.23 – 27. Jezus poucza rozmówców – arcykapłanów i starszych ludu – na temat ich zachowania wobec Jana Chrzciciela. więcej »
Gdyby pracujący od rana dostali premię, to z ich punktu widzenia, który podziela słuchacz Jezusowej przypowieści, wszystko byłoby w porządku. Połączenie hojności i sprawiedliwości na naszą miarę. Ale dzieje się inaczej.
Warto kontemplować sytuacyjne preludium do Przypowieści o nielitościwym dłużniku. więcej »
Prawdziwym nauczycielem życia, nauczycielem moralności jest tylko ten, kto sam stosuje się do własnych nauk. więcej »
nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku. Wtedy Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jeśli ktoś chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie (Mt 16. 23b – 24a) więcej »
By zachować wyobrażenie Jego doskonałości, które tu się nieprzyjemnie zaciera – nieskory do pomocy nieuprzejmy gbur – scenę tłumaczy się Jego dydaktyzmem. Kobieta zostaje wystawiona na próbę. Zachowanie Jezusa – demonstrowany przez Niego opór jest barierą, którą wiara tej kobiety musi przełamać. To, co słyszy od Jezusa, zniechęca, odbiera nadzieję na bycie wysłuchaną. Nie może się temu poddać. A gdyby tak bez tego pedagogicznego „na prawdę – na niby”? więcej »
Oślepieni cudownością zdarzenia nie zwykliśmy pytać: dlaczego Jezus organizuje całą tę sytuację, po co Mu ona? Przecież nie jest to pusty popis. Coś chce osiągnąć, czegoś nauczyć – czego inaczej ani pokazać, ani nauczyć nie sposób! więcej »
Tak czytać opowieść o tym zdarzeniu, by prawdy o nim nie zamknąć w samej jego cudowności – niezwykłego karmienia ludzkiej rzeszy pięcioma chlebami. więcej »
Ta przypowieść nie jest tylko o nieporównywalnej z niczym cenności królestwa niebieskiego, ale i o sposobie udziału w tej cenności. Traktuje też o naturze królestwa. By zyskać w nią wgląd, trzeba odważyć się na odczytanie metafor. więcej »
Przypowieści: proste powiastki skonstruowane na kanwie przykładów z życia, które są doskonale znane słuchaczom. Przedstawić sobie tłum, który słucha przypowieści i się nie rozchodzi. Odwrotnie: gromadzą go one. więcej »
Oprócz tych, którzy słyszą, rozumieją przypowieść o siewcy i należą do jednej z czterech opisanych przez Jezusa grup, są i tacy, którzy niczego nie usłyszą, niczego nie zrozumieją, niczego nie zobaczą. Ta grupa nie jest jednolita – rozwarstwia się na dwie. więcej »
Maksymalnie serio potraktować początek perykopy W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi więcej »
Jedno z dwóch zdań o miłości, które Jezus wypowiada u Synoptyków (drugie to Łk 14,26 – 27), rewolucjonizujących całą naszą wiedzę na jej temat. więcej »
Fragment (3,21 – 4,30) w Łukaszowej ewangelii jest redakcyjną całoską. Co łączy z sobą opis chrztu Jezusa, Jego rodowód, kuszenie na pustyni i dramatyczne wydarzenie w nazaretańskiej synagodze, bo te cztery opisy obejmuje cały fragment? więcej »
Ta spójka ma kapitalne znaczenie dla zrozumienia zakończenia Mateuszowej ewangelii. Ewangelista opisuje w nim finał kształtowania przez Jezusa swoich uczniów. Nauczyciel wyznacza uczniowi zadanie do wykonania. więcej »
Uczeń umie pokochać swego nauczyciela. Niewiele wiemy o tej miłości, a szczegółnie o jej dojrzałych formach. Bez tej zaś wiedzy niewiele się rozumie z tego, co mówi Jezus: więcej »
Marian Grabowski
Dr hab. fizyki teoretycznej, profesor zwyczajny nauk humanistycznych.
Kierownik Zakładu Filozofii Chrześcijańskiej Wydziału Teologicznego UMK w Toruniu.
Zajmuje się aksjologią nauki, etyką, antropologią filozoficzną.
Autor m.in. książek: "Historia upadku", "Pomazaniec. Przyczynek do chrystologii filozoficznej", "Podziw i zdumienie w matematyce i fizyce".