Wypalamy się dla Boga

Raz w życiu widziałem "sztuczny" paschał: był to paschał z poprzedniego roku, w którym zakrystian wywiercił dziurę, a w niej umieszczał wkład - uwaga, nie olejowy! W mojej parafii były świece z wkładem ze... świecy. Takie przemyślne urządzenie ze sprężyną, w którym umieszczało się świecę, i całość wkładało do "świecy", owszem, też zrobionej ze stearyny. Dzięki temu świece wyglądały zawsze równiutko, ładne, grube; czasami się zdarzało, że sprężyna wkładu puściła, i następował wystrzał wkładu. Takiż właśnie sprężynowy wkład umieszczano w paschale. W gruncie rzeczy, olejowy wkład też się spala, tylko tego zewnętrznie nie widać, jak przy woskowej świecy. Tak samo jak klauzurowe siostry, których ofiara pozostaje w ukryciu. Pytanie: ręka w górę, u kogo w kościele są świece z prawdziwego wosku. (U mnie są, tak samo jak wieczna lampka oliwna.) Nie ma wątpliwości co do tego, że paschał powinien być z wosku - tu powtarzam powyższe pytanie. (U mnie jest. W większości kościołów pewnie jest ze stearyny.) A kwestia finansowa też jest, wbrew pozorom, ważna. Z jednej strony, nie należy na liturgię, na jej oprawę, żałować (dlatego tak kocham liturgię papieską); z drugiej strony - Jan Chryzostom pisał, że bez sensu jest ozdabiać świątynię złotem, jeśli się nie dostrzega biednego, który nie ma co jeść. Matka nasza, św. Teresa, śmiała się z Jana od Krzyża, że w pierwszym zreformowanym klasztorze bracia byli tak gorliwi, że mieli kilka klepsydr, aby nie przegapić godzin kanonicznych, a nie mieli gdzie spać. A była to naprawdę roztropna i mądra kobieta, dla której Pan był najważniejszy, i która dla Niego gotowa była zrobić wszystko :-) I znowu z drugiej strony: moja siostra, z fundacji karmelitanek w Suchej, napisała w liście, że kupiły woskowe świece do kaplicy, i bardzo jest z tego zadowolona. Wszędzie potrzeba roztropności.

Naprawdę to dla Pana Boga my się spalamy. Tzn. człowiek, ludzie konkretni. I to też nie w śpiewie aż do siódmych potów, ale w życiu, w miłości aż do oddania życia. Świece czy olej, czy nawet śpiew są tylko znakami. Jak powiedziałem, też wolę żeby świece były świecami, a lampka wieczna świeciła żywym ogniem. Natomiast nie tyle bronię substytutów, co nie widzę katastrofy w ich stosowaniu. Albo jeszcze inaczej: myślę, że problemem jest kiedy sami przestajemy się spalać, a nie kiedy instalujemy elektryczne lampki i olejowe świece. Przyczyną tego drugiego (zamiana znaków) może być to pierwsze (zaprzestanie osobistego spalania), ale nie musi (jak w przypadku ubogich sakramentek). A na obronę substytutów: światło zawsze wymaga zużycia materii. Czy to wosk, czy olej, czy surowiec w elektrowni - zawsze coś się zużywa. Oczywiście sztuczny paschał to nieporozumienie - nigdy nie widziałem i mam nadzieję nie zobaczyć.

... i trują. Dlatego zapewne przed wynalezieniem elektryczności ludzie żyli krócej. Pamiętam, jak przed kilku laty proboszcz pewnej parafii gdzieś w Polsce kategorycznie zabronił używania świec w kościele, bo było świeżo malowane. Musieliśmy skapitulować. Świeca jest bardzo mocnym znakiem chrześcijaństwa - przecież jest sławiona w Exsultet! Czy to nie wystarczy? Oczywiście, że można sobie wszystko pozamieniać na atrapy, tak się przecież dzieje we współczesnym świecie. Ale Liturgia Kościoła nie może posługiwać się środkami zastępczymi, bo to nie może być przedstawienie teatralne, które używa rekwizytów, a aktorzy wcielają się w fikcyjne postaci. W Liturgii wszystko dzieje się naprawdę. "A teraz Pan Jezus idzie spać" - powiedział kościelny jednej z polskich katedr i zgasił wieczną neonówkę wyganiając nas z kościoła (tak było naprawdę).

Też chciałbym żeby wszędzie było naturalnie i ekologicznie, czytelność znaków itd. Ale np. siostry sakramentki w Warszawie zmieniły jakiś czas temu świece na olejowe atrapy (przynajmniej po naszej stronie kraty) - pewnie dlatego, że tańsze, a u nich się nie przelewa. A ja zupełnie nie mogę się zdobyć na pretensję pod adresem sióstr, bo same są znakiem czytelnieszym niż nie wiem ile świec woskowych. Słyszałem też, że olejne wieczne lampki zmienia się na elektryki podobno dlatego, że te pierwsze strasznie kopcą - rzecz szczególnie uciążliwa w mniejszych kaplicach w zimie, kiedy problem z wietrzeniem.

Tak jak nigdy nie zabraknie choćby jednego tabernaculum, przy którym są palące się prawdziwe świece (jak przed momentem, mimo późnej godziny w kaplicy adoracji w Łagiewnikach) tym bardziej nie zabraknie ludzi, którzy w taki sposób, o jakim piszesz, będą się spalali dla Boga.