Wspomóż Liturgia.pl

Subskrybuj podcast

 

Propozycje śpiewów na XIX Niedzielę zwykłą roku B

Michał Koza

Propozycje pieśni
11.08.2012

To kolejna Niedziela, która w liturgii słowa wprowadza słuchających w znaczenie daru Chrystusowego Chleba. Życie wieczne przychodzi do nas przez Eucharystię, przez wejście we wspólnotę miłości z Tym, który przyszedł od Ojca i prowadzi nas do Niego. Kiedy brakuje sił, w Komunii można odnaleźć wezwanie i moc do tego, żeby iść dalej. Tak jak przed prorokiem Eliaszem, przed nami długa droga.

Wejście: Skosztujcie i zobaczcie (mel. S. Ziemiański SJ, Niepojęta Trójco II, s. 354)

Każda liturgia Mszy świętej jest zaproszeniem do odkrycia i skosztowania dobroci Boga. Odpowiedzią na ten dar jest błogosławieństwo naszego Wyzwoliciela i „pieśń wdzięczności w każdej porze” naszego życia.

Przygotowanie darów:rąk kapłańskich (Siedl.)

Przedsionkiem do najważniejszego ofiarowania Mszy świętej – ofiarowania Chrystusa w Jego Ciele i Krwi – jest moment przygotowania darów. Podczas niego błogosławimy Stwórcę oraz powierzamy Mu chleb i wino – pokarm doczesny, który staje się pokarmem wiecznym. Wiara w moc Boga zbawiającego za pomocą tego, co jest uznawane za małe i zwyczajne, jest bardzo trudna, o czym przypomina Ewangelia, przywołując wątpliwości Żydów: „Czyż to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę znamy? Jakżeż może On teraz mówić: «Z nieba zstąpiłem»?”. Przygotowanie darów to dobry moment na modlitwę o ufność, że chleb i wino stają się ofiarą, która „pojednywa nas z niebem” i „uzyskuje przebłaganie”.

Komunia: Witam Cię, witam (t. i mel. Miod., Niepojęta Trójco II, s. 362, Siedl. i inne)

Ciało Chrystusa, które przyjmujemy podczas Mszy świętej, jest tym samym ciałem, które „za nasze winy wisiało sromotnie na krzyżu”. Nasze zbawienie i moc rodzi się z ofiary miłości, która oddała się aż do końca, dlatego przeżywając obrzędy Komunii świętej, warto pamiętać o słowach Apostoła z II czytania: „Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu” (Ef 5,2).

Uwielbienie: Panie mój (t. i mel. trad., Niepojęta Trójco II, s. 227, Siedl.)

Zakończenie: Kto się w opiekę (t. Ps 91, tłum. J. Kochanowski, mel. trad., Niepojęta Trójco II, s. 220, Siedl. i inne)


Autor: Michał Koza

Michał Koza — redaktor serwisu Liturgia.pl i internetowego czasopisma naukowego „Polisemia”. Publikuje teksty na Popmoderna.pl. Doktorant literaturoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zajmuje się teorią i antropologią literatury.




Archiwum serii „Propozycje pieśni



Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach w tym dziale, wystarczy, że zostawisz nam swoje imię i maila:

    

Uwaga: subskrypcja wymaga potwierdzenia (na podany adres od razu wysyłamy maila z linkiem). Z subskrypcji można w każdej chwili zrezygnować.

Możesz też śledzić nowe wpisy poprzez RSS i/lub Twittera.


Skomentuj



Ostatnio najpopularniejsze

Ormianie u Kamedułów
Chór liturgiczny Saghmos Katedry Ormiańskiej z Lwowa zaprezentuje w czwartek, 10 kwietnia 2014 r. o godz. 18:00 w Warszawie Ormiańską muzykę na Wielki Post. Organizatorem wydarzenia jest Stowarzyszenie Schola Gregoriana Silesiensis.
Blog „Zasypywanie przepaści”
Mniej więcej pół roku temu napisałem na blogu o zakupie książki ks. Bartłomieja Matczaka „Cipriano Vagaggini OSB i reforma liturgiczna" (Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC, Kraków 2013).
Blog „Vox suavis et clara”
W swej niespiesznej wędrówce przez krainę chorału dotarliśmy właśnie do samego jądra materii  tworzącej muzykę czyli do dźwięku. Nie będziemy tu jednak zajmować się czysto fizycznymi aspektami dźwięków (takimi jak np. wysokość czy czas trwania) a skupimy się na ich wzajemnych...

Owca gwarantuje: 1% ma znaczenie