Podwójna data śmierci

2009-10-14

Święta Matka, Teresa od Jezusa, odeszła do Pana akurat wtedy, gdy papież Grzegorz XIII zmieniał kalendarz. I tak 4 X 1582, dzień jej śmierci, zamienił się w 15 X.

W jej uroczystość w Karmelu czyta się w II nieszporach fragment z Listu św. Judy. (O. Augustyn Jankowski kiedyś mówił, że to chyba najmniej znana, najrzadziej czytana księga Nowego Testamentu.)

Umiłowani, budując samych siebie na fundamencie waszej najświętszej wiary, w Duchu Świętym się módlcie i w miłości Bożej strzeżcie samych siebie, oczekując miłosierdzia naszego Pana, Jezusa Chrystusa, które wiedzie ku życiu wiecznemu. (Jud 20-21)

Kiedy leżała na łożu śmierci, przynoszono jej jesienne liście, które bardzo ją cieszyły. W konaniu jej ciało jakby odmłodniało, i jedna z obecnych sióstr powiedziała: Matka nasza od miłości umiera. Jak oblubienica w Pieśni nad pieśniami.

Znamy się z Teresą od dawna. Wielu łatwiej się zaprzyjaźnić z jej córką, Teresą od Dzieciątka Jezus, ale w moim przypadku było inaczej: najpierw Teresa, potem Tereska. Może dlatego, że Teresa miała bliskie mi poczucie humoru?

PS A 14 X jest inna, bolesna rocznica wydarzenia sprzed wieków.

Komentarze

Dziękuję

tzn. gracias.

Tak, "Księga życia" jest z

Tak, "Księga życia" jest z Flos Carmeli.

Fram sé ek lengra, um ragna rök römm, sigtíva.

Chodzi o to z wydawnictwa

Flos Carmeli?

(bo noszę się z zamiarem przeczytania...:)

Od niedawna mamy nowe, bardzo

Od niedawna mamy nowe, bardzo dobre tłumaczenie "Księgi życia" Teresy. I pełne wydanie jej listów.

Fram sé ek lengra, um ragna rök römm, sigtíva.

Bardzo lubię to "que muero

Bardzo lubię to "que muero porque no muero". I zazdroszczę ci bycia przy grobie Teresy...

Te, sponse, Iesu, virginum
beati adorent ordines,
et nuptiali cantico
laudent per omne saeculum. Amen.

Fram sé ek lengra, um ragna rök römm, sigtíva.

"Das ist die Wahrheit!"

powiedziała podobno Edith Stein po przeczytaniu w jedną letnią noc Księgi Życia św. Teresy - i tego samego dnia poszła do kościoła się ochrzcić (co jednak ostatecznie nastąpiło parę miesięcy później).

Tak żyć, żeby patrząc na moje życie po czterech wiekach ktoś zobaczył w nim prawdę...

Vivo sin vivir en mí...

Vivo sin vivir en mí,
y de tal manera espero,
que muero porque no muero.

Vivo ya fuera de mí
después que muero de amor;
porque vivo en el Seńor,
que me quiso para sí;
cuando el corazón le di
puse en él este letrero:
que muero porque no muero.

Esta divina prisión
del amor con que yo vivo
ha hecho a Dios mi cautivo,
y libre mi corazón;
y causa en mí tal pasión
ver a Dios mi prisionero,
que muero porque no muero.

¡Ay, qué larga es esta vida!
¡Qué duros estos destierros,
esta cárcel, estos hierros
en que el alma está metida!
Sólo esperar la salida
me causa dolor tan fiero,
que muero porque no muero.

¡Ay, qué vida tan amarga
do no se goza el Seńor!
Porque si es dulce el amor,
no lo es la esperanza larga.
Quíteme Dios esta carga,
más pesada que el acero,
que muero porque no muero.

Sólo con la confianza
vivo de que he de morir,
porque muriendo, el vivir
me asegura mi esperanza.
Muerte do el vivir se alcanza,
no te tardes, que te espero,
que muero porque no muero.

Mira que el amor es fuerte,
vida, no me seas molesta;
mira que sólo te resta,
para ganarte, perderte.
Venga ya la dulce muerte,
el morir venga ligero,
que muero porque no muero.

Aquella vida de arriba
es la vida verdadera;
hasta que esta vida muera,
no se goza estando viva.
Muerte, no me seas esquiva;
viva muriendo primero,
que muero porque no muero.

Vida, ¿qué puedo yo darle
a mi Dios, que vive en mí,
si no es el perderte a ti
para mejor a Él gozarle?
Quiero muriendo alcanzarle,
pues tanto a mi Amado quiero,
que muero porque no muero.

O autorze

Tindómë ar undómë

Marcin Lómendil Morawski

Filolog klasyczny o mentalności Anglosasa z czasów Bedy, tłumacz tekstów średniowiecznych, nadworny poeta Karmelu Słowa Bożego i świętych Aniołów. Miłośnik Tolkiena, angielskiej herbaty, Loreeny McKennitt i psów wszelkich ras.

Uczy w nowicjacie dominikańskim, liceum ss. nazaretanek i UW. Prowadzi zajęcia z greki, łaciny i gockiego.

Interesuje się greką biblijną oraz średniowieczną literaturą łacińską i angielską. Członek Early English Text Society, International Society of Anglo-Saxonists, Henry Bradshaw Society.

 

Najnowsze wpisy autora

To idzie wiosna

2010-03-10

Bracia w samych habitach spacerują przed klasztorem, siedzą na ganku, a na zajęciach nawet sami otwierają okna – rzecz niespotykana dotąd, bo przeze mnie otwarte były skwapliwie zamykane (no, jeden z braci był tu wyjątkiem, może dlatego, iż jest znad morza). więcej »

Zagadka teologiczno-literacka

2010-03-08

Wielki Post jest czasem pojednania nie tylko z Bogiem, ale i z ludźmi. (A niektórzy mówią, że takim czasem są święta Bożego Narodzenia, łamanie się opłatkiem wigilijnym – a co z Wielkanocą?) Prosimy Ojca niebieskiego o darowanie nam win, pod warunkiem*), że i my je darujemy naszym winowajcom. więcej »

Jaskółki między niebem a kowadłem

2010-03-07

Jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak wielka jest łaska [hesed*] Pana dla Jego czcicieli (Ps 103:11). Tak śpiewa psalmista w dzisiejszej mszy. więcej »

Głodzić się, ale się nie zagłodzić (z naciskiem na 'się')

2010-03-02

Robert Herrick był anglikańskim pastorem, który pisywał wiersze. Pisał je naprawdę doskonale, perfekcyjnie, inteligentnie. Tematyka ich była głównie erotyczna. więcej »