Pierwszy punkt – trzydzieści srebrników

jeśli dobrze pamiętam, to na Podlasiu. Ale związany był z raczej z innymi miejscami Polski. Część (ważną ze ze względu na twórczość) spędził w Krakowie, część zapewne w Warszawie, pewnie był jakąś chwilę w Kalwarii Zebrzydowskiej. Podpisywał się najczęściej jako kustosz kruszwicki, w czasie swego kustoszowania przebywał głównie w wiosce Małe Piecki (albo Piecki, które po prostu małą wsią były; myślę, że miejsce to można utożsamiać z dzisiejszymi Pieckami*, ale nie zajmowałem się tym tematem). Z Piecek, jak pisał zdarzały mu się wypady do Torunia. I to te Piecki czy Małe Piecki są chyba najważniejszym jego miejscem na Ziemi, opisał je uroczo i swój w nich los - poety wielkiego jak starożytni, bo poruszającego twórczością nawet zwierzęta (gąski co prawda, ale zawsze to coś), wspominał, że pobliska wieża Popiela nie daje mu spać, więc chyba i myszy musiał mieć sporo, a zabudowania z pewnością liche, bo wiatr je niszczył. Umarł za w Krakowie, co dziwne, bo już nie był z nim związany. Pewnie poszedł do nieba, a ile "chęć chciała", szczególnie, że jezuici podzieli się z nim łaskami zbawiennymi, których mieli w nadmiarze, jako pobożni zakonnicy. _____ *Pozdrawiam czytelnika z Piecek.

Bo góry osobno zostały stworzone, jak o tym świadczy Pismo (np. Ps 90) i mitologia bliskowschodnia, a przez nią i grecka.

ciekawość wzięła: skąd pochodził Stanisław Grochowski? Tak mi się góry podobają, jako odrębne - od ziemi i od nieba...