Zagadka teologiczno-literacka

2010-03-08

Wielki Post jest czasem pojednania nie tylko z Bogiem, ale i z ludźmi. (A niektórzy mówią, że takim czasem są święta Bożego Narodzenia, łamanie się opłatkiem wigilijnym – a co z Wielkanocą?) Prosimy Ojca niebieskiego o darowanie nam win, pod warunkiem*), że i my je darujemy naszym winowajcom.

I konkursowe pytanie: gdzie (dokładnie!) w Iliadzie możemy znaleźć podobną myśl, wyraźne zwrócenie uwagi na konieczność przebaczania bliźnim?

Odpowiedzi prosimy nadsyłać pod adres http://www.liturgia.pl/node/8606

Prawidłowe odpowiedzi, niestety, nie wezmą udziału w losowaniu cennych (ani bezcennych, ani zupełnie nie-cennych) nagród. Ale przecież nie o to chodzi, prawda?

*) Co ciekawe, sami ten warunek Bogu stawiamy.
 

Komentarze

no to klapa.

mam tylko nadzieję, że nie chodzi o jakieś zagadki filologiczne ;-)

Glaukos i Diomedes to księga

Glaukos i Diomedes to księga szósta, ale nie o to chodzi. Zemsty sobie nie zaprzysięgali, bo się nawet nie znali przed owym spotkaniem, w trakcie którego się okazało, że wiążą ich, poprzez przodków, więzy gościnności.

Dryhtnes are gebide, Metudes miltse...

ps

wcale nie stawiamy Mu sami tego warunku, z własnej inicjatywy. To On nas nauczył taki warunek stawiać.

już myślałam, że wiem, gdzie szukać...

czyli w głównych wątkach. Mały dziwak wszelako twierdzi, że chodzi o historię Glaukosa i jego nieprzyjaciela (zaprzysięgli sobie zemstę), ale gdy spotkali się w końcu na polu bitwy, wybaczyli sobie wzajem i się wzajem obdarowali (chodzi o zbroję - szczególną, bo miała być zupełnie "wyczesana w kosmos", oraz sto wołów). Dokładnie gdzie - czyli która księga - nie poda. Imienia nieprzyjaciela Glaukosa - niestety, nie pamięta. Nagrody (bez-cenne wyłącznie), najlepiej w formie pochwalnych peanów, proszę wysłać pod znany Autorowi adres. Nagany - w formie skróconej na adres, ale tych w pełnej formie - proszę nie umieszczać na blogach. Mimo wszystko jest to pierwsza odpowiedź w tym konkursie, proszę Autora.

Ostatnio najpopularniejsze

Blog „Katedra Liturgiki Praktycznej”
Jakiś czas temu zebrało mi się i na przemyślenia w tej materii.  Myślałem, myślałem, aż zasnąłem....  
Elżbieta Wiater
Wszelka debata nad możliwością wyświęcania kobiet na kapłanów w Kościele katolickim została ucięta listem apostolskim „Ordinatio Sacerdotalis” […] I o ile sama kwestia możliwości święceń w ten sposób została rozstrzygnięta ostatecznie, to można wciąż pogłębiać...
Dawid Gospodarek
Sakrament święceń ma trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat (LG 28). Z tego tylko episkopat i prezbiterat włączają w uczestnictwo w jedynym kapłaństwie Pana Jezusa Chrystusa.

O autorze

Tindómë ar undómë

Marcin Lómendil Morawski

Filolog (ale nie lingwista) o mentalności Anglosasa z czasów Bedy. Szczególnie bliska jest mu teologia Wielkiej Soboty. Miłośnik Tolkiena, angielskiej herbaty, Loreeny McKennitt i psów wszelkich ras.

Uczy greki, łaciny i gockiego. Czasami coś tłumaczy, zdarza mu się i wiersz napisać.

Interesuje się greką biblijną oraz średniowieczną literaturą łacińską i angielską. Członek Early English Text Society, International Society of Anglo-Saxonists, Henry Bradshaw Society.

M T W T F S S
 
 
1
 
2
 
3
 
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
 
 
 
 
Add to calendar

Najnowsze wpisy autora

Słowo

2010-11-17

Po namyśle i rozmowach z przyjaciółmi postanowiłem bardziej oddać się służbie Słowa i słowa (cf. Dz 6:4). więcej »

Dwa listy, jeden Jerzy i dwóch Marcinów

2010-11-12

Jakiś czas temu dostałem list od mojego nauczyciela, pana Jerzego Mańkowskiego, o którym już kilka razy wspominałem. Wczoraj z kolei napisał do mnie mój uczeń, Martinus, Germaniae apostolus. Ponieważ obaj są w jakiś szczególny sposób obecni w moim życiu, nazwijmy je filologicznym, chciałbym napisać i o panu Mańkowskim, i o Marcinie. więcej »

In confessione beati Martini (iii)

2010-11-10

Św. Marcina czci się tradycyjnie jako pierwszego świętego wyznawcę na Zachodzie – confessor Domini – czyli świętego, który osiągnął chwałę nieba, nie będąc męczennikiem. więcej »

In confessione beati Martini (ii)

2010-11-09

W swoim Żywocie świętego Marcina, Sulpicjusz Sewer przedstawia świętego jako męża Bożego, na wzór owych theioi andres z judaistycznych tekstów hellenistycznych i hagiografii wschodniej. Vir Deo plenus, tak określa Marcina Sulpicjusz. więcej »

Lubiane na Facebooku

Ostatnio na blogach