Propozycje doboru śpiewów na IV Niedzielę Wielkiego Postu roku C

Repertuary
2010-03-11

Wejście: Bądź mi litościw (Siedl.)
Liturgia IV niedzieli Wielkiego Postu zachęca nas do rozważania Miłosierdzia Bożego. Świadomi swojej grzeszności, prośmy Pana, aby w swoim wielkim miłosierdziu przebaczył nam nasze winy i oczyścił nasze serca z namiętności i pychy.

lub Chrystus, Chrystus to nadzieja cała nasza – zwr. 3 (Exsultate Deo, str. 339)
Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem.To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił na posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat”. Fragment ten, pochodzi z drugiego czytania dzisiejszej liturgii. Chrystus, przez swoją śmierć na Krzyżu, uwalnia nas z ogromnego ciężaru win Iprowadzi w ramiona miłosiernego Ojca.

Przygotowanie darów: Wstanę i pójdę do mojego Ojca (Exsultate Deo, str. 228)

lub Jezu miłosierny (Exultate Deo, str. 222 )
„Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw niebu i względem ciebie”. Bóg jest ojcem, który bez ustanku wyczekuje swoich synów, którzy Go opuścili. A gdy zobaczy ich na drodze, wybiega naprzeciw, by przyspieszyć ich pojednanie, zaofiarować im pocałunek przebaczenia i urządzić przyjęcie. Proponowane pieśni nawiązują do dzisiejszej Ewangelii, w której słyszymy przypowieść o Miłosiernym Ojcu.

Komunia: U drzwi Twoich (Siedl.)

lub Witam Cię, witam (Siedl.)
Ciało Chrystusa pali ciernie grzechów, w których uwikłane są nasze serca.

Uwielbienie: SILENTIUM SACRUM
W czasie Wielkiego Postu jesteśmy szczególnie zaproszeni do ciszy. Dlatego proponuję, po uprzedniej zapowiedzi celebransa, po komunii zachować święte milczenie

Wyjście: Podnieś mnie Jezu i prowadź do Ojca (ze zbiorów Ośrodka Liturgicznego)

lub Tylko w Twoim miłosierdziu, Panie mój, nadzieja ma (ze zbiorów Ośrodka Liturgicznego)
W Jezusie każdy z nas staje się nowym stworzeniem, wolnym od grzechu i pojednanym z Bogiem. On sam podnosi nas z naszych upadków i zanurza w wodzie Miłosierdzia Bożego, które jest naszą jedyną nadzieją na nowe życie.

lub Panie przebacz nam (Siedl.)
Na zakończenie liturgii prośmy Pana, aby darował nam nasze winy i przygarnął nas do siebie, jak Ojciec przygarnął marnotrawnego syna.

Rafał Maciejewski

 

 



Archiwum serii „Repertuary



Jeśli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych wpisach w tym dziale, wystarczy, że zostawisz nam swoje imię i maila:

    

Uwaga: subskrypcja wymaga potwierdzenia (na podany adres od razu wysyłamy maila z linkiem). Z subskrypcji można w każdej chwili zrezygnować.

Możesz też śledzić nowe wpisy poprzez RSS i/lub Twittera.


Ostatnio najpopularniejsze

Blog „Katedra Liturgiki Praktycznej”
Jakiś czas temu zebrało mi się i na przemyślenia w tej materii.  Myślałem, myślałem, aż zasnąłem....  
Elżbieta Wiater
Wszelka debata nad możliwością wyświęcania kobiet na kapłanów w Kościele katolickim została ucięta listem apostolskim „Ordinatio Sacerdotalis” […] I o ile sama kwestia możliwości święceń w ten sposób została rozstrzygnięta ostatecznie, to można wciąż pogłębiać...
Dawid Gospodarek
Sakrament święceń ma trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat (LG 28). Z tego tylko episkopat i prezbiterat włączają w uczestnictwo w jedynym kapłaństwie Pana Jezusa Chrystusa.