XXIII Poklękanie z pośmiewiskiem
Tego, który sobie gra królestwy ziemskiemi,
Klękając, królem zową, słowy zmyślonemi.
Ostatnio najpopularniejsze
Blog „Katedra Liturgiki Praktycznej”
Elżbieta Wiater
Teraz polecamy
Najnowsze wpisy autora
Strzeż się Strażnicy. I uśmiechniętego Jezusa
Czym jest organizacja Świadków Jehowy? Pomijając inne, ważne odpowiedzi, jak to, że sektą, są przede wszystkim – rewelacyjnym wydawnictwem. I do tego sprowadza się cała działalność Towarzystwa Strażnica. więcej »
Biernie, wiernie i gorliwie
Problem partycypacji gorliwej (actuosa) i czynnej (activa) odżył w mojej świadomości dziś podczas mszy.
Córka źle znosiła dzień i nie inaczej było na liturgii. I przypomniałem sobie szczęśliwe chwile, gdy nie uczestniczyła w Eucharystii aktywnie (nawet usta dzieci i niemowląt oddają Bogu chwałę), ale za to równie gorliwie (śpię, lecz serce me czuwa). więcej »
Błogosławione owoce
Czekałem na ten tekst Marcina. Byłem przekonany, że nie od razu zbierze się, by o tym napisać, ale nie zmilczy sprawy.
Marcin traktuje rzecz biblijnie, wpisuje ją też w kontekst podobnych zdarzeń. Podkreśla w tym wszystkim jednak to, co inni – ludzką słabość. Do tego próbuje sprowadzić całą sytuację. Osobiście uważam, że to jednak zdecydowanie głębszy problem, niż grzeszny upadek, jaki każdemu mógłby się przytrafić. więcej »
W świetle Jupitera
Modliłem się pewnego razu. Powolutku ojcze, zdrowaś, aniele półszeptem sączyłem po zmroku. Półszeptem, w półmroku – Bóg podobno widzi w ciemności i słyszy to, co niewypowiedziane (jak antropomorficznie przedstawiana rzecz ta bywa), więc warunki obserwacyjne miał, jak na swoje możliwości, komfortowe.
Patronujemy
Lubiane na Facebooku
Ostatnio na blogach
-
Grupa chorałowa
-
Michał Buczkowski
-
Agnieszka Mycka
Komentarze
pt., 12.3.2010, 0:13
Logika formalna
czw., 11.3.2010, 23:59
słowa prawdziwe