Wspomóż Liturgia.pl

Targi LubSacro 2014

Subskrybuj podcast

 

Teologia

19.12.2010, 1:00,
IV niedziela adwentu, liturgia słowa: Iz 7, 10–14; Rz 1, 1–7; Mt 1, 18–25 Zostać ojcem Syna Bożego! Nie było to łatwe dla Józefa. Początkowo zamierzał oddalić Maryję potajemnie, co świadczy o tym, że przeżywał głęboki kryzys.
18.12.2010, 17:00,
P
Paruzja czyli powtórne przyjście Chrystusa przekracza nasze wyobrażenia. Bóg zwija zwój, na którym zapisane są dzieje świata. Najlepsze przygotowanie do tego dnia to stanięcie w prawdzie, ale nie tylko... O paruzji mówi o. Mateusz Przanowski OP.
18.12.2010, 1:00,
18 grudnia, liturgia słowa: Jr 23, 5-8; Mt 1, 18-25 Działanie Boga jest tajemnicze. Przede wszystkim nie można go przewidzieć. Zazwyczaj pojawia się niespodziewanie, zaskakująco i ponadto - z punktu zwykłego ludzkiego myślenia - w sposób, wydawałoby się, niemożliwy do zrealizowania. Do tego jeszcze Bóg domaga się zawierzenia Jego słowu. Przy czym wpierw trzeba uwierzyć, że to On sam działa, a po drugie, że Jego działanie przyniesie błogosławieństwo. W takiej sytuacji znalazła się Maryja przy zwiastowaniu i w podobnej sytuacji znalazł się św. Józef.
17.12.2010, 18:02,
17 grudnia, liturgia słowa: Rdz 49, 2.8–10; Mt 1, 1–17 Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem (Mt 1,16). Rodowód Jezusa jest rodowodem Józefa, a nie Maryi, jak byśmy tego w naszym myśleniu oczekiwali. Jezus nie jest przecież naturalnym Synem Józefa, a jest naturalnym Synem Maryi. Tutaj konfrontujemy się z odmiennością myślenia biblijnego i naszego. W rodzinie z Nazaretu dotykamy w sposób szczególny tajemnicy małżeństwa.
17.12.2010, 15:59,
P
Post m.in. w praktyce faryzejskiej był przede wszystkim ćwiczeniem charakteru. Bardziej radykalni mówią, że jest formą pokuty. Ale prawda o poście objawiła się w pełni dopiero po przyjściu Chrystusa: post nie jest ani ćwiczeniem, ani pokutą. Post jest włączeniem ciała w przestrzeń modlitwy.
17.12.2010, 15:53,
Komentarz do Ewangelii czwartej niedzieli Adwentu Ewangelia stawia dzisiaj przed nami Józefa, człowieka, któremu zgodnie z Prawem została zaślubiona Maryja - młoda dziewczyna z rodzinnego miasta. Zwyczajna ludzka sytuacja, jakich wiele - małżonkowie, którzy oczekują na rozpoczęcie życia we dwoje, na pierwszą Paschę w nowym domu, na czas spędzony razem, na pojawienie się dzieci, na wspólną przyszłość, a przede wszystkim na Boże błogosławieństwo.
17.12.2010, 15:47,
O
Najsilniejszym bodaj wyrazem adwentowej tęsknoty za Zbawicielem są t. zw. „Wielkie Antyfony”. W nich liturgja tego okresu dochodzi do szczytu swej piękności. Nawet z czysto artystycznego punktu rozpatrywane, są one niezrównanem arcydziełem. Dusze zaś wierzące dojrzą w nich, lub choćby przeczują cały sens Starego Przymierza i bezdenne głębiny Bożej ekonomji zbawienia.
17.12.2010, 14:21,
O-antyfony
Najsilniejszym bodaj wyrazem adwentowej tęsknoty za Zbawicielem są t. zw. „Wielkie Antyfony”. W nich liturgja tego okresu dochodzi do szczytu swej piękności. Nawet z czysto artystycznego punktu rozpatrywane, są one niezrównanem arcydziełem. Dusze zaś wierzące dojrzą w nich, lub choćby przeczują cały sens Starego Przymierza i bezdenne głębiny Bożej ekonomji zbawienia.
16.12.2010, 1:00,
Czwartek III tyg. adwentu, liturgia słowa: Iz 54, 1–10; Łk 7, 24–30 Obietnice Pana są niezachwiane. Jeżeli coś obiecał, to na pewno obietnicę wypełni. Ale najważniejsza w Jego postawie jest miłość. Ona jest siłą napędową Jego działania: Góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad tobą (Iz 54,10). Miłość Boga jest wyraźnie skierowana w sposób szczególny do człowieka. Święty Paweł mówi o tajemniczym zamyśle miłości. I chociaż czasem wydaje się, jakby Bóg opuścił człowieka, jak to było np. w czasie niewoli babilońskiej wobec całego Izraela, to jednak Bóg pozostaje wierny miłości, którą obiecał. Ta prawda odnosi się do życia każdego z nas.
15.12.2010, 12:33,
N
Nieba nikt nigdy nie widział. Wszystko, co o nim wiemy, wiemy dzięki Chrystusowi. Dotykamy nieba, oddając życie, czyli naśladując Pana. Tylko w ten sposób możemy spróbować wyjść poza nasze dziecięce wyobrażenia o niebie. O tym, dlaczego niebo nie jest pracownią komputerową mówi Staszek Nowak OP.
15.12.2010, 11:54,
M
Msza roratnia to pierwsza Msza Święta o wschodzie Słońca odprawiana w okresie Adwentu w dzień powszedni. Jej nazwa wzięła się od pierwszych słów pieśni śpiewanej na wejście, czyli introitu: Rorate caeli desuper – „Spuśćcie rosę niebiosa”.
15.12.2010, 1:00,
Środa III tyg. adwentu, liturgia słowa: Iz 45, 6b-8.18.21–25; Łk 7, 18b-23 Czy Ty jesteś Tym, którego oczekujemy? Czy Ty jesteś?! Pan Jezus nie mówi: „tak, jestem” ani „Nie, nie jestem”. Mówi: Idźcie i donieście Janowi to, coście widzieli i słyszeli: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia i głusi słyszą; umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię (Łk 7,22).
14.12.2010, 14:21,
Wtorek III tyg. adwentu, liturgia słowa: So 34, 1-2.9-13; Mt 21, 28-32 I zostawię pośród ciebie lud pokorny i biedny, a szukać będą schronienia w imieniu Pana (So 3,12). Zauważmy, jak ta zapowiedź kłóci się z naszymi pragnieniami. Chcielibyśmy przecież być narodem bogatym, dowartościowanym, z poczuciem siły. I myślę, że tak samo było z Izraelem. Zresztą każdy naród chciałby być mocny i bogaty. A tu: lud pokorny i biedny! I właśnie ten lud otrzymuje Boże błogosławieństwo!
13.12.2010, 17:20,
Ł
Adwent przypomina o tym, że łaska Boża działa w duszy człowieka poprzez Sakramenty. Odkąd Syn Boży stał się człowiekiem - Słowo ucieleśniło się, to pierwszy i widzialny znak Bożej łaskawości. O Bożej łasce mówi o. Janusz Pyda OP.
13.12.2010, 1:00,
Poniedziałek III tyg. adwentu, liturgia słowa: Lb 24, 2-7.15-17a; Mt 21, 23-27 Jakim prawem to czynisz? (Mt 21,23). Pytanie arcykapłanów i starszych ludu w świątyni jest uzasadnione. Jakim prawem Jezus wyrzuca przekupniów i głosi słowo Boże? Dla nas odpowiedź na nie jest prosta: bo jest Synem Bożym i dlatego jest u siebie. Ponadto jedynie On ma prawo przemawiania w imieniu Boga, swojego Ojca. Ale dla Żydów odpowiedź na to pytanie nie była tak oczywista.
12.12.2010, 1:00,
III niedziela adwentu, liturgia słowa: Iz 35, 1-6a.10; Jk 5, 7-10; Mt 11, 2-11 Coście wyszli oglądać? pyta Pan. Czego oczekujecie? Czego się spodziewacie? Każdy z nas żyje oczekiwaniem na coś. Na coś liczy. Czym jest to, na co liczę, na co mam nadzieję? To pytanie jest bardzo ważne, bo każdy z nas w pewnym sensie jest tym, czym żyje. Pan Jezus mówi: Gdzie skarb twój, tam będzie i twoje serce (Mt 6,21). I tak człowiek jest tu i teraz, ale czeka i żyje tym, co nastąpi, żyje wychylony w przyszłość. Brak nadziei prowadzi do rozpaczy, a rozpacz to właściwie śmierć. Jeżeli bowiem nic nie ma sensu, to całe życie nie ma sensu, a to znaczy - trzeba skończyć z życiem.
11.12.2010, 1:00,
Sobota II tyg. adwentu, liturgia słowa: Syr 48, 1–4.9–11; Mt 17, 10–13 Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim, jak chcieli (Mt 17,12). Niezmiernie ważną sprawą jest umieć rozpoznać prawdziwą wielkość. Pan Jezus powiedział, że między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela (Mt 11, 11). Jan Chrzciciel był wielkim człowiekiem, a przecież nie został uznany za takiego przez cały naród.
10.12.2010, 17:57,
L
Od ponad dwustu lat na Mazowszu, Podlasiu i Kurpiach (sporadycznie w Lubelskiem) w czasie Adwentu można usłyszeć dźwięk trąb. Etnografowie jeszcze dzisiaj na tych ziemiach odnotowują otrąbywanie (ogłaszanie) adwentu na dawnych drewnianych trąbach pasterskich – ligawkach, zwanych legawami.
10.12.2010, 13:38,
L
Niegdyś Kościół liczył tygodnie Adwentu wstecz, obecny pierwszy był czwartym, a dzień Bożego Narodzenia symbolicznym pierwszym dniem, na który czekano z niecierpliwością. Siedmiu ostatnim dniom towarzyszyło natomiast siedem kolejnych O-antyfon. O ich treści, jak i o innych liturgicznych kontekstach czasu Oczekiwania mówi Tomasz Grabowski OP.
10.12.2010, 1:00,
Piątek II tyg. adwentu, liturgia słowa: Iz 48,17–19; Mt 11,16–19 O gdybyś zważał na me przykazania, stałby się twój pokój jak rzeka, a sprawiedliwość twoja jak morskie fale (Iz 48,18). O gdybyś zważał: czyli gdybyś słuchał i przyjmował słowo, zakorzeniłbyś się prawdziwie w Bogu, czyli w tym, który Jest, trwałbyś w pokoju, a raczej żyłbyś w pokoju, którego nikt i nic nie byłoby ci w stanie zabrać.

Ostatnio najpopularniejsze

Blog „Zasypywanie przepaści”
Dziś wpis nietypowy, o zupełnie innych sprawach niż zwykle. Przedmiotem wpisu jest pewna aktualna debata wokół niedawnych głośnych książek Piotra Zychowicza i Rafała Ziemkiewicza. Na końcu – może trochę za zasadzie „słoń a sprawa polska” – odnoszę się jednak...
Warsztaty Muzyki Niezwykłej 2014
U krakowskich dominikanów od poniedziałku trwają Warsztaty Muzyki Niezwykłej. Do zabytkowego klasztoru zjechało się niemal 300 osób z różnych stron Polski i nie tylko, aby pod okiem najlepszych fachowców doskonalić umiejętności śpiewacze, razem się modlić, ale przede wszystkim uczyć się,...
Ars celebrandi
W niedzielę, 31 sierpnia, zakończyły się ośmiodniowe warsztaty liturgiczne „Ars Celebrandi”. Odbyły się w największym w Polsce sanktuarium maryjnym, w Licheniu. Patronat nad wydarzeniem objął biskup włocławski Wiesław Mering.
M T W T F S S
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
 
 
 
 
Add to calendar

Lubiane na Facebooku