Wspomóż Liturgia.pl

Teologia

21.12.2010, 12:37,
Ś
Świętość to jest podobieństwo człowieka do Pana Boga. Każdy okres świąteczny próbuje nauczyć nas spojrzenia na świętość z innej strony. O stawaniu się świętym mówi Janusz Pyda OP.
21.12.2010, 1:00,
21 grudnia, liturgia słowa: Pnp 2, 8–14; Łk 1, 39–45 Błogosławionaś Ty między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego Jezus (por. Łk 1,42). Te słowa stanowiące dalszą część naszej codziennej modlitwy mają zakorzenienie w dzisiejszej ewangelicznej scenie spotkania Maryi z Elżbietą. Pamiętamy z wczorajszej Ewangelii, że anioł „sam dał Maryi znak”, którym była Elżbieta. Anioł wskazał Jej, dokąd powinna się udać. W dzisiejszej Ewangelii czytamy: Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem. Ten pośpiech wyraża pełną gotowość pójścia za słowem Bożym.
20.12.2010, 17:07,
R
Radość w rozumieniu chrześcijańskim jest wartością nawet wtedy, gdy towarzyszy jej ból i wszystko to, czego radości byśmy w pierwszym odruchu nie przypisali. Słowa św. Pawła "Nic nas nie zdoła odłączyć od miłości Chrystusowej" to źródło radości dla ludzi wierzących. O radości chrześcijanina mówi o. Mateusz Przanowski.
20.12.2010, 1:00,
20 grudnia, liturgia słowa: Iz 7, 10-14; Łk 1, 26-38 Oto Panna pocznie i porodzi syna i nazwie Go imieniem Emanuel (Iz 7,14). Przedziwne są Boże zapowiedzi i ich wypełnienie. Scena z Księgi Izajasza odnosi się do konkretnej sytuacji - zagrożenia Jerozolimy ze strony królów Aramu i Izraela. Achaz, król Judei, nie chce żadnego znaku od Boga ani Jego interwencji. Sam zamierzał sobie zapewnić obronę i ratunek. W odpowiedzi Bóg jednak dał mu znak w postaci syna.
19.12.2010, 1:00,
IV niedziela adwentu, liturgia słowa: Iz 7, 10–14; Rz 1, 1–7; Mt 1, 18–25 Zostać ojcem Syna Bożego! Nie było to łatwe dla Józefa. Początkowo zamierzał oddalić Maryję potajemnie, co świadczy o tym, że przeżywał głęboki kryzys.
18.12.2010, 17:00,
P
Paruzja czyli powtórne przyjście Chrystusa przekracza nasze wyobrażenia. Bóg zwija zwój, na którym zapisane są dzieje świata. Najlepsze przygotowanie do tego dnia to stanięcie w prawdzie, ale nie tylko... O paruzji mówi o. Mateusz Przanowski OP.
18.12.2010, 1:00,
18 grudnia, liturgia słowa: Jr 23, 5-8; Mt 1, 18-25 Działanie Boga jest tajemnicze. Przede wszystkim nie można go przewidzieć. Zazwyczaj pojawia się niespodziewanie, zaskakująco i ponadto - z punktu zwykłego ludzkiego myślenia - w sposób, wydawałoby się, niemożliwy do zrealizowania. Do tego jeszcze Bóg domaga się zawierzenia Jego słowu. Przy czym wpierw trzeba uwierzyć, że to On sam działa, a po drugie, że Jego działanie przyniesie błogosławieństwo. W takiej sytuacji znalazła się Maryja przy zwiastowaniu i w podobnej sytuacji znalazł się św. Józef.
17.12.2010, 18:02,
17 grudnia, liturgia słowa: Rdz 49, 2.8–10; Mt 1, 1–17 Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem (Mt 1,16). Rodowód Jezusa jest rodowodem Józefa, a nie Maryi, jak byśmy tego w naszym myśleniu oczekiwali. Jezus nie jest przecież naturalnym Synem Józefa, a jest naturalnym Synem Maryi. Tutaj konfrontujemy się z odmiennością myślenia biblijnego i naszego. W rodzinie z Nazaretu dotykamy w sposób szczególny tajemnicy małżeństwa.
17.12.2010, 15:59,
P
Post m.in. w praktyce faryzejskiej był przede wszystkim ćwiczeniem charakteru. Bardziej radykalni mówią, że jest formą pokuty. Ale prawda o poście objawiła się w pełni dopiero po przyjściu Chrystusa: post nie jest ani ćwiczeniem, ani pokutą. Post jest włączeniem ciała w przestrzeń modlitwy.
17.12.2010, 15:53,
Komentarz do Ewangelii czwartej niedzieli Adwentu Ewangelia stawia dzisiaj przed nami Józefa, człowieka, któremu zgodnie z Prawem została zaślubiona Maryja - młoda dziewczyna z rodzinnego miasta. Zwyczajna ludzka sytuacja, jakich wiele - małżonkowie, którzy oczekują na rozpoczęcie życia we dwoje, na pierwszą Paschę w nowym domu, na czas spędzony razem, na pojawienie się dzieci, na wspólną przyszłość, a przede wszystkim na Boże błogosławieństwo.
17.12.2010, 15:47,
O
Najsilniejszym bodaj wyrazem adwentowej tęsknoty za Zbawicielem są t. zw. „Wielkie Antyfony”. W nich liturgja tego okresu dochodzi do szczytu swej piękności. Nawet z czysto artystycznego punktu rozpatrywane, są one niezrównanem arcydziełem. Dusze zaś wierzące dojrzą w nich, lub choćby przeczują cały sens Starego Przymierza i bezdenne głębiny Bożej ekonomji zbawienia.
17.12.2010, 14:21,
O-antyfony
Najsilniejszym bodaj wyrazem adwentowej tęsknoty za Zbawicielem są t. zw. „Wielkie Antyfony”. W nich liturgja tego okresu dochodzi do szczytu swej piękności. Nawet z czysto artystycznego punktu rozpatrywane, są one niezrównanem arcydziełem. Dusze zaś wierzące dojrzą w nich, lub choćby przeczują cały sens Starego Przymierza i bezdenne głębiny Bożej ekonomji zbawienia.
16.12.2010, 1:00,
Czwartek III tyg. adwentu, liturgia słowa: Iz 54, 1–10; Łk 7, 24–30 Obietnice Pana są niezachwiane. Jeżeli coś obiecał, to na pewno obietnicę wypełni. Ale najważniejsza w Jego postawie jest miłość. Ona jest siłą napędową Jego działania: Góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad tobą (Iz 54,10). Miłość Boga jest wyraźnie skierowana w sposób szczególny do człowieka. Święty Paweł mówi o tajemniczym zamyśle miłości. I chociaż czasem wydaje się, jakby Bóg opuścił człowieka, jak to było np. w czasie niewoli babilońskiej wobec całego Izraela, to jednak Bóg pozostaje wierny miłości, którą obiecał. Ta prawda odnosi się do życia każdego z nas.
15.12.2010, 12:33,
N
Nieba nikt nigdy nie widział. Wszystko, co o nim wiemy, wiemy dzięki Chrystusowi. Dotykamy nieba, oddając życie, czyli naśladując Pana. Tylko w ten sposób możemy spróbować wyjść poza nasze dziecięce wyobrażenia o niebie. O tym, dlaczego niebo nie jest pracownią komputerową mówi Staszek Nowak OP.
15.12.2010, 11:54,
M
Msza roratnia to pierwsza Msza Święta o wschodzie Słońca odprawiana w okresie Adwentu w dzień powszedni. Jej nazwa wzięła się od pierwszych słów pieśni śpiewanej na wejście, czyli introitu: Rorate caeli desuper – „Spuśćcie rosę niebiosa”.
15.12.2010, 1:00,
Środa III tyg. adwentu, liturgia słowa: Iz 45, 6b-8.18.21–25; Łk 7, 18b-23 Czy Ty jesteś Tym, którego oczekujemy? Czy Ty jesteś?! Pan Jezus nie mówi: „tak, jestem” ani „Nie, nie jestem”. Mówi: Idźcie i donieście Janowi to, coście widzieli i słyszeli: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia i głusi słyszą; umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię (Łk 7,22).
14.12.2010, 14:21,
Wtorek III tyg. adwentu, liturgia słowa: So 34, 1-2.9-13; Mt 21, 28-32 I zostawię pośród ciebie lud pokorny i biedny, a szukać będą schronienia w imieniu Pana (So 3,12). Zauważmy, jak ta zapowiedź kłóci się z naszymi pragnieniami. Chcielibyśmy przecież być narodem bogatym, dowartościowanym, z poczuciem siły. I myślę, że tak samo było z Izraelem. Zresztą każdy naród chciałby być mocny i bogaty. A tu: lud pokorny i biedny! I właśnie ten lud otrzymuje Boże błogosławieństwo!
13.12.2010, 17:20,
Ł
Adwent przypomina o tym, że łaska Boża działa w duszy człowieka poprzez Sakramenty. Odkąd Syn Boży stał się człowiekiem - Słowo ucieleśniło się, to pierwszy i widzialny znak Bożej łaskawości. O Bożej łasce mówi o. Janusz Pyda OP.
13.12.2010, 1:00,
Poniedziałek III tyg. adwentu, liturgia słowa: Lb 24, 2-7.15-17a; Mt 21, 23-27 Jakim prawem to czynisz? (Mt 21,23). Pytanie arcykapłanów i starszych ludu w świątyni jest uzasadnione. Jakim prawem Jezus wyrzuca przekupniów i głosi słowo Boże? Dla nas odpowiedź na nie jest prosta: bo jest Synem Bożym i dlatego jest u siebie. Ponadto jedynie On ma prawo przemawiania w imieniu Boga, swojego Ojca. Ale dla Żydów odpowiedź na to pytanie nie była tak oczywista.
12.12.2010, 1:00,
III niedziela adwentu, liturgia słowa: Iz 35, 1-6a.10; Jk 5, 7-10; Mt 11, 2-11 Coście wyszli oglądać? pyta Pan. Czego oczekujecie? Czego się spodziewacie? Każdy z nas żyje oczekiwaniem na coś. Na coś liczy. Czym jest to, na co liczę, na co mam nadzieję? To pytanie jest bardzo ważne, bo każdy z nas w pewnym sensie jest tym, czym żyje. Pan Jezus mówi: Gdzie skarb twój, tam będzie i twoje serce (Mt 6,21). I tak człowiek jest tu i teraz, ale czeka i żyje tym, co nastąpi, żyje wychylony w przyszłość. Brak nadziei prowadzi do rozpaczy, a rozpacz to właściwie śmierć. Jeżeli bowiem nic nie ma sensu, to całe życie nie ma sensu, a to znaczy - trzeba skończyć z życiem.

Ostatnio najpopularniejsze

Modlitwa wiernych
Propozycja modlitwy wiernych na 5. niedzielę Wielkiego Postu, 22.03.2015.
Modlitwa wiernych
Propozycja modlitwy wiernych na Niedzielę Palmową, czyli Męki Pańskiej, 29.03.2015.
NMP Królowa Polski
Dekretem Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Stolica Apostolska przeniosła obchodzenie uroczystości Najświętszej Mary Panny Królowej Polski w roku 2015 z 3 maja na 2 maja.
M T W T F S S
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
30
 
 
 
 
Add to calendar

Lubiane na Facebooku


1% na Dominikański Ośrodek Liturgiczny