„Przyjdźcie, uwielbiajmy Boga, zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył, albowiem On jest naszym Bogiem.” Antyfona na wejście w V niedzielę zwykłą pochodzi z psalmu 95. Dobrym wyjściem będzie więc poszukanie pieśni na wejście, która oparta jest na tym tekście. więcej »
2 lutego, 40 dni po Narodzeniu Pańskim, kościół obchodzi Święto Ofiarowania Pańskiego (z gr. Hypa–pante – Spotkanie). W tym dniu Chrystus spotyka się ze swoim ludem, Symeon rozpoznaje w Dziecięciu oczekiwanego Zbawiciela – Światło na oświecenie pogan. więcej »
„Uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę”. W ewangelicznym obrazie Chrystus wypędza dziś duchy nieczyste, budzi kontrowersje i pytania, czasem nawet lęk. Jest Tym, Który Ma Władzę. Jest Tym, Który Przynosi Nowe. Psalmista woła, aby oddać Mu chwałę, zgiąć przed Nim kolana, upaść na twarz. I przede wszystkim – otworzyć serca na Jego Głos. więcej »
Czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Rozpoznając w Jezusie Chrystusie prawdziwego Zbawiciela zwróćmy ku Niemu nasze serca, zachwyćmy się Jego słowem pełnym miłości i podążajmy za Nim w bramy wiecznego Królestwa. więcej »
„Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę. W zwoju księgi jest o mnie napisane: Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże, a Twoje prawo mieszka w moim sercu”. Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu i nie powściągałem warg moich, o czym Ty wiesz, Panie” więcej »
W wielu polskich parafiach od lat funkcjonuje zwyczaj, że w okresie (szczególnie zaś w oktawie) Narodzenia Pańskiego, ilekroć rubryki przewidują śpiew hymnu Chwała na wysokości Bogu, zastępuje się go kolędą Gdy się Chrystus rodzi. Stanowi to w sposób oczywisty wykroczenie przeciwko przepisom liturgicznym. więcej »
„W owym czasie przyszedł Jezus z Nazaretu w Galilei i przyjął od Jana chrzest w Jordanie. W chwili, gdy wychodził z wody, ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie. A z nieba odezwał się głos: »Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie«.” więcej »
„Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy złożyć pokłon Panu”. Trwając w radości Narodzenia Pańskiego, obchodzimy Uroczystość Jego Objawienia. Kolejny „powód”, by upaść na kolana. Bo oto Chrystus, z wysoka Wschodzące Słońce, Słowo Wcielone, nie tylko wypełnia obietnice złożone Izraelowi – „przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą ” (Iz), ale pozwala, by światło Jego narodzenia przeniknęło ciemności całej ziemi. To przecież początek wiary. W pokłonie Trzech Mędrców przychodzą do Betlejem wszystkie ludy świata, by oddać pokłon. Królowie ujrzeli gwiazdę i ruszyli w drogę. Trzeba nam się dzisiaj modlić, byśmy – jak oni – nie ustali w wędrowaniu. więcej »
„Witaj, Święta Boże Rodzicielko, Ty wydałaś na świat Króla, który włada niebem i ziemią na wieki wieków.” Dzisiejsze święto skupia naszą uwagę na postaci Maryi Panny, Matki Boga. Ten boski paradoks trafnie nakreślony jest w staropolskiej kolędzie Wesoły nam dzień nastał : „Córka, Matką Ojcowi; Ociec jej Synaczkiem…". W doborze pieśni pomogą nam dziś dwa obecne w liturgii wątki: właśnie maryjny, przywoływany w tekstach liturgicznych, oraz „pasterski", obecny w ewangelii. więcej »
„Zajaśniał nam dzień święty, pójdźcie narody oddajcie pokłon Panu”. Uroczystość Narodzenia Pańskiego – oprócz zwyczajnej, prostej radości, że adwentowe oczekiwanie i tęsknota znalazły swoje wypełnienie w betlejemskiej stajni – przynosi prawdę o tym, że Syn Boży stał się człowiekiem, abyśmy mogli stać się dziećmi Bożymi. A wobec takiej świadomości nie pozostaje nic innego, jak tylko oddać pokłon Panu. więcej »