1. Prefacja o zmarłych

We Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych czas na notatki nt. pochodzenia 1. Prefacji o zmarłych w Mszale Pawła VI, która jest jednocześnie jedyną Prefacją o zmarłych w Mszale Piusa V (włączoną przez Benedykta XV).

Oficjalny polski przekład: „W Nim zabłysła dla nas nadzieja chwalebnego zmartwychwstania i choć nas zasmuca nieunikniona konieczność śmierci, znajdujemy pociechę w obietnicy przyszłej nieśmiertelności. Albowiem życie Twoich wiernych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy, i gdy rozpadnie się dom doczesnej pielgrzymki, znajdą przygotowane w niebie wieczne mieszkanie”.

Oryginał łaciński: „In quo nobis spes beatae resurrectionis effulsit, ut, quos contristat certa moriendi condicio, eosdem consoletur futurae immortalitatis promissio. Tuis enim fidelibus, Domine, vita mutatur, non tollitur, et, dissoluta terrestris huius incolatus domo, aeterna in caelis habitatio comparatur”.

Pochodzenie: Mszał Piusa V pierwotnie nie miał własnej prefacji o zmarłych. Ta prefacja pochodzi z Mszału paryskiego z 1738 r. (jeden z tzw. neogallikańskich mszałów francuskich), do Mszału rzymskiego wprowadził ją w 1919 r. Benedykt XV. Wersja z Mszału rzymskiego minimalnie różni się od tej z Mszału paryskiego:

– zastąpienie „resurrectionis concessisti” przez „resurrectionis effulsit”;

– zastąpienie „ut, dum naturam contristat” przez „ut, quos contristat”;

– zastąpienie „fidem consoletur” przez „eosdem consoletur”;

– zastąpienie „huius habitationis domo” przez „huius incolatus domo”.

Mszał Pawła VI przejął bez zmian wersję wprowadzoną przez Benedykta XV. Prefacja z Mszału paryskiego powstała najpewniej w XVIII w., częściowo z inspiracji prefacjami za zmarłych z Suplementu św. Benedykta z Aniane do papieskiego Sakramentarza gregoriańskiego (ok. 810/815 r.) – Sp 17331736, zwłaszcza frazy „futurae immortalitatis” i „vita mutatur, non tollitur”. Źródłem inspiracji jest oczywiście także tekst Pawłowy 2 Kor 5, 1-7.


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....