Aby czerpać ze świętej liturgii obfitsze łaski

Zacząłem czytać Reform of the Liturgy Annibale Bugniniego, człowieka odpowiedzialnego, w dużej mierze, za to, co po Soborze Watykańskim II zrobiono z liturgią.

Pomyślałem sobie, że wartościową rzeczą byłoby przeczytać, punkt po punkcie, Konstytucję o świętej liturgii. Przeczytać, uświadomić sobie, co święty Sobór nakazł, co sugerował, do czego się odwoływał – i co z tym potem zrobiono. Robi się to na ogół bardzo ogólnie, mówiąc o ‚reformie reformy’, a warto to zrobić bardziej systematycznie. Przy okazji zobaczyć też, co powinno się zmienić w mszy "trydenckiej", według nakazów Soboru – jeśli się nie mylę, przy obecnym sprawowaniu tej liturgii (tzn. po motu proprio papieża), mimo np. pewnych wskazówek dotyczących użycia prefacji z mszału Pawła VI, nie wprowadzono poleceń Soboru, np. co do modlitwy wiernych, czyli powszechnej, koncelebry czy szerszego otwarcia biblijnego skarbca w czytaniach mszalnych.

Sacrosanctum Concilium, cum sibi proponat vitam christianam inter fideles in dies augere; eas institutiones quae mutationibus obnoxiae sunt, ad nostrae aetatis necessitates melius accommodare; quidquid ad unionem omnium in Christum credentium conferre potest, fovere; et quidquid ad omnes in sinum Ecclesiae vocandos conducit, roborare; suum esse arbitratur peculiari ratione etiam instaurandam atque fovendam Liturgiam curare. (początek Konstytucji o liturgii)

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Marcin L. Morawski

Marcin L. Morawski na Liturgia.pl

Filolog (ale nie lingwista) o mentalności Anglosasa z czasów Bedy. Szczególnie bliska jest mu teologia Wielkiej Soboty. Miłośnik Tolkiena, angielskiej herbaty, Loreeny McKennitt i psów wszelkich ras. Uczy greki, łaciny i gockiego. Czasami coś tłumaczy, zdarza mu się i wiersz napisać. Interesuje się greką biblijną oraz średniowieczną literaturą łacińską i angielską. Członek International Society of Anglo-Saxonists, Henry Bradshaw Society.