Benedykt XVI o modlitwach eucharystycznych

"Sacramentum caritatis" to chyba pierwszy dokument liturgiczny Benedykta XVI. Posynodalna adhortacja opublikowana 22 lutego 2007 r. Papież podejmuje w niej rozmaite wątki związane z Eucharystią.

Numer 48 poświęcony jest Modlitwie Eucharystycznej. Papież pisze tam między innymi:

"Poszczególne modlitwy eucharystyczne zawarte w Mszale zostały nam przekazane przez żywą tradycję Kościoła i wyróżniają się nieprzebranym teologicznym oraz duchowym bogactwem. Wiernych należy nauczyć, by je cenili".

Zdanie to wskazuje na dwie rzeczy: po pierwsze wszystkie modlitwy są zakorzenione w tradycji i wyróżniają się teologicznym i duchowym bogactwem, po drugie wszystkie modlitwy należy cenić. Warto wskazać, że w tej adhortacji Benedykt XVI w kilku miejsach referuje stanowisko ojców synodalnych. Można przyjąć, że zgadza się z tym, co referuje (umieścił to przecież w swoim dokumencie), zawsze jest to jednak powtórzenie poglądu innych. W tym miejscu Papież przemawia we własnym imieniu.

Można jeszcze dodać, że w tekście adhortacji raz cytowana jest I Modlitwa Eucharystyczna (n. 96), dwukrotnie II Modlitwa (n. 15 i przypis 101), raz IV Modlitwa (n. 12).

Wniosek, jaki płynie z cytowanego fragmentu jest oczywisty – jeśli mamy cenić wszystkie modlitwy, to musimy je znać. Wraca wielokrotnie powtarzany postulat, by rzeczywiście korzystać z bogactwa modlitw, jakie zawiera Mszał, nie ograniczać się do jednej czy dwóch (najczęściej drugiej lub trzeciej). 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także