Bp Kiernikowski: celem nadzwyczajnych szafarzy nie jest zastępowanie kapłana

Specjalny list, dotyczący posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej, skierował do proboszczów bp Zbigniew Kiernikowski. "Funkcja szafarza Komunii świętej jest «nadzwyczajna» a jej celem nie jest zastępowanie kapłana, ale pomoc, mająca na celu dobro duchowe wiernych" - podkreśla biskup. W całym kraju pracuje ok. 4 tys. nadzwyczajnych szafarzy.

W diecezji siedleckiej za tydzień rozpocznie się kurs Diecezjalnej Szkoły Liturgicznej, który choć sam w sobie ma szerszą formułę, będzie również jedną z form przygotowania dla nowych nadzwyczajnych szafarzy. Bp Kiernikowski podkreśla, że ważne jest nie tylko udzielanie przez nich Komunii świętej w czasie Eucharystii, gdy przystępuje do niej wielu uczestników zgromadzenia, ale przede wszystkim zanoszenie jej osobom starszym i chorym, mieszkającym na terenie parafii.

"Posługa nadzwyczajnych szafarzy umożliwi tym osobom przyjmowanie Komunii świętej częściej, niż mógłby im jej udzielać kapłan – np. w każdą niedzielę i w uroczystości, gdy księża są zajęci innymi posługami duszpasterskimi" – czytamy w liście.

O zakresie posługi decyduje proboszcz parafii i zgodnie z jego rozeznaniem nadzwyczajny szafarz może zostać ustanowiony wyłącznie do zanoszenia Komunii świętej osobom chorym i w podeszłym wieku – zaznacza biskup siedlecki. Do Listu dołączono "Postanowienie Konferencji Episkopatu Polski odnośnie do nadzwyczajnego szafarza Komunii świętej", zawierające m.in. warunki, jakim powinni odpowiadać kandydaci do tej funkcji.

Oprócz podstawowych warunków, w diecezji siedleckiej kandydaci na nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej są zobowiązani do udziału w zajęciach Diecezjalnej Szkoły Liturgicznej, obejmujących pięć sesji weekendowych, oraz w dwóch sesjach dodatkowych, związanych bezpośrednio z posługą nadzwyczajnego szafarza Komunii świętej. Ponadto przed przyjęciem misji – kandydaci powinni wziąć udział w rekolekcjach lub dniu skupienia.

W Polsce jest obecnie ok. 4 tys. nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej. Najwięcej z nich, bo ponad tysiąc posługuje ich w diecezji opolskiej, sześciuset w archidiecezji poznańskiej, pięciuset w diecezji tarnowskiej. Najdłużej – bo od 1991 roku są w archidiecezji lubelskiej, tam też posłuje kilkadziesiąt szafarek – w większości sióstr zakonnych.

Nadzwyczajnymi szafarzami są zwykle mężczyźni w wieku 35-60 lat (choć w 2006 r. Konferencja Episkopatu Polski określiła granicę wieku na 25-65 lat), cieszący się z dobrą opinią w parafii i wykształceniem przynajmniej średnim, nierzadko zaangażowani w jakimś ruchu czy stowarzyszeniu katolickim, odznaczający się sprawności fizyczną i psychiczną. W przypadku, gdy kandydat jest żonaty jeszcze przed rozpoczęciem kursu swoją zgodę musi wyrazić jego żona.

Najnowszym dokumentem regulującym sprawę formacji kandydatów na nadzwyczajnych szafarzy i sposobu wykonywania ich posługi jest instrukcja z ub. roku. Sporo miejsca w tym dokumencie poświęca się m.in. stałej formacji szafarzy. Zaleca się, aby uczestniczyli oni w dniach skupienia lub rekolekcjach, przed upoważnieniem do posługi lub każdorazowym jego przedłużeniem. W ciągu roku mogą uczestniczyć w spotkaniach modlitewno-formacyjnych, zachęca się ich także do wymiany doświadczeń zwłaszcza z dotyczących odwiedzin osób chorych. Komisja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski organizuje co dwa lata pielgrzymki nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej na Jasną Górę.

inf. KAI

 

Zobacz także