Cisza Boga

theotokostheotokos"Nie pojął książę tego świata dziewictwa Maryi ani Jej macierzyństwa, podobnie jak i śmierci Pana, owych trzech głośnych tajemnic, które dokonały się w ciszy Boga” (Ignacy Antiocheński List do Efezjan 19,1).

W ciszy Boga dokonało się dziewictwo i macierzyństwo Maryi. Głośna tajemnica nadchodzącego Mesjasza dokonała się w ciszy Boga. Cisza zaskoczyła wszystkich, którzy oczekiwali spektakularnego nadejścia Władcy. Przyszło Dziecko.

Maryja żyła i żyje w ciszy Boga. Wiele ciszy i mało słów jest wokół ziemskiego życia Maryi. Dialogi z jej udziałem są oszczędne, a jej słów jest niewiele. Mówi Bogu: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38). I staje się. Maryja wypowiedziała Jedno Słowo, dała życie Jedynemu Słowu.

A to Słowo, w chwili śmierci, powiedziało do umiłowanego ucznia, a tym samym do nas wszystkich: „Oto Matka Twoja” (J 19,27).

Maryja pomaga nam, by w nas rodziło się Słowo, by do nas przychodził Mesjasz. Powtarza nam, jak sługom w Kanie Galilejskiej, „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5). Zaprasza nas, byśmy naśladowali ją w zachowywaniu i rozważaniu w sercu wszystkiego, co związane z Jej Synem (por. Łk 2,19). To pozwoli nam nie przegapić Jego przyjścia.

Chociaż wiemy, że Mesjasz przyjdzie (przychodzi), to przecież ciągle na Niego czekamy. Czekamy na ten błysk światła oświecający nasze życie, dzięki któremu przychodzi zrozumienie bądź pogodzenie się z naszym życiem.

Maryja jest patronką czekania na przyjście Mesjasza. Są tylko dwie chwilę w których spotykamy nadchodzącego Mesjasza: chwila obecna i chwila śmierci. Modlimy się w ‘Pozdrowieniu Anielskim’ do Maryi: „módl się za nami grzesznymi teraz w godzinę śmierci naszej. Amen”.

Czekanie dokonuje się w ‘tu i teraz’, w naszym świecie, naszym otoczeniu. Droga zaczyna się od ciszy.

"Owocem ciszy jest modlitwa, owocem modlitwy jest wiara, owocem wiary jest miłość. A owocem miłości jest służba bliźniemu" (Matka Teresa z Kalkuty).

Krzysztof Popławski OP

 

 

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.