Co zaśpiewać na Mszy? IX niedziela zwykła, rok C

I rozpoczynamy na dobre okres zwykły, czyli największe repertuarowe wyzwanie dla kantorów i organistów. Ale co nas nie zabije, to nas wzmocni, więc śmiało do dzieła!

Zachwycająca jest logika rozwoju tekstów liturgicznych IX niedzieli zwykłej. Od skargi i prośby o zmiłowanie w introicie, przez nadzieję pokładaną w Bożej opatrzności w kolekcie oraz ufność z modlitwy nad darami, dochodzimy do pewności, z jaką w antyfonie na Komunię Chrystus obiecuje spełnienie naszych modlitw. To struktura nie tylko piękna, ale i bardzo logiczna zarówno pod względem psychologicznym jak i duchowym. Istna przemiana. Uwielbiam Kościół za to, że swą mądrość przekazuje nam w swoich tekstach, a przy okazji, od niechcenia i mimochodem obala, ciągle niestety pokutujący, stereotyp zakładający, że to, co związane z wiarą i kościołem nie może mieć związku z nauką i logiką.

Antyfona na wejście: Wejrzyj na mnie, Panie, i zmiłuj się nade mną, * bo jestem samotny i nieszczęśliwy. * Boże mój, spojrzyj na moją nędzę i utrapienie, * i przebacz mi wszystkie grzechy.

Kolekta: Boże, Twoja opatrzność nigdy się nie myli w swoich zrządzeniach, † pokornie Cię błagamy, abyś oddalił od nas wszystko, co nam szkodzi, * i udzielił wszystkiego, co służy naszemu dobru.

Modlitwa nad darami: Boże, ufając Twojej ojcowskiej dobroci przychodzimy z darami do świętych ołtarzy; * niech Ofiara eucharystyczna, którą składamy, oczyści nas z grzechów. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Antyfona na komunię: Zaprawdę powiadam wam: * Wierzcie, że otrzymacie wszystko, o co prosicie w modlitwie, * a to się wam stanie.

Wejście:Ciebie, Boże (m.: J. Gałuszka, Niepojęta Trójco I, s. 151)

Jeśli śpiewacy są na tyle dobrzy, by przygotować jedną z pereł polskiego renesansu, a parafianie na tyle rozsądni, by po uprzednim wyjaśnieniu kantora zrozumieć, że aktywne uczestnictwo w liturgii nie ma miejsca wyłącznie wtedy, gdy się wszystko od początku do końca śpiewa i robi samemu, to polecam zaśpiewanie pięknego psalmu 85 w przekładzie Mikołaja Reja z muzyką Wacława z Szamotuł: Nakłoń, Panie, ku mnie ucho Twoje.

Nuty można znaleźć w bibliotece nutowej Caecilianum i w licznych publikacjach z muzyką renesansową, ale – jak zawsze w przypadku muzyki dawnej – trzeba poświęcić nieco czasu na własne podpisanie tekstu, bo niejednokrotnie zaproponowane przez wydawcę ułożenie sylab nie daje zadowalających efektów.

Nakłoń, Panie, ku mnie ucho Twoje, wysłuchaj żałosne prośby moje.

Abowiem nędzny i utrapiony jestem prawie zewsząd opuszczony.

Racz być strażem dusze mojej, wszakem ja w opiece Twojej,

a wyswobodź sługę swego, Boże mój, w Tobie ufającego.

Przygotowanie darów: Boże, w dobroci nigdy nie przebrany (mel. trad., Siedl. KUL)

Komunia: W nawiązaniu do słów padających w Ewangelii zaśpiewajmy Panie mój, nie jestem godzien (m.: A. Gouzes OP, Niepojęta Trójco I, s. 172)

Uwielbienie: Będę śpiewał Tobie, mocy moja (m.: J. Sykulski, Niepojęta Trójco I, s. 274)

Zakończenie: Tylko w Bogu * Psalm 62 (m. D. Kusz OP, Niepojęta Trójco II, s. 242)

Modlitwa po komunii: Boże, Ty nas posilasz Ciałem i Krwią Twojego Syna, † kieruj nami przez Twojego Ducha, * abyśmy świadczyli o Tobie nie tylko słowem, lecz także czynami, i zasłużyli na wejście do królestwa niebieskiego.

Nie mogę odpuścić (chyba już nigdy nie odpuszczę tego tematu) i muszę zapytać: w czyim imieniu kapłan wypowiada powyższe słowa i kogo dotyczy w tym wypadku „nas posilasz Ciałem i Krwią”? Bo jeśli spojrzymy trzeźwo i logicznie, musi dotyczyć tych, którzy w ogóle mają możliwość przyjęcia Ciała i Krwi Pańskiej. Tak więc chyba większość duchowej roboty, do której zobowiązuje nas ta modlitwa, została przekierowana na kogo innego i możemy się wyluzować: księża do pracy i świadczenia słowem i czynami, a my, świeccy, mamy wakacje 🙂

 

 

Zobacz także