Co zaśpiewać na Mszy? Niedziela Chrztu Pańskiego, rok C

Dzisiejsza niedziela kończy okres liturgiczny Narodzenia Pańskiego. Kończy w sposób szczególny – objawieniem chwały Trójcy Świętej, Miłości Ojca do Syna i jednocześnie do człowieka, do którego Syna posyła.

Dzisiejsza niedziela kończy okres liturgiczny Narodzenia Pańskiego. Kończy w sposób szczególny – objawieniem chwały Trójcy Świętej, Miłości Ojca do Syna i jednocześnie do człowieka, do którego Syna posyła.

Uniżeniem się Boga w brudnych od ludzkich grzechów wodach Jordanu, w które pokornie się zanurza i oczyszcza je, aby stały się źródłem zbawienia. Obietnicami wreszcie stałego prowadzenia, cudów, pokoju i życia wiecznego.

Wejście: Ustanowiłem Cię światłością (m.: D. Dąbrowska, nuty w załączniku)

Chrzest Chrystusa ma swój cel. Na początek Jego działalności publicznej Ojciec namaszcza Syna Duchem Świętym wobec ludu, do którego Go posłał, aby mu przyniósł światło, uzdrowienie i pokój. Aby wypełniły się słowa proroków i na świecie umocniło się Prawo, za którym podążanie przynosi zbawienie. Proponuję zaśpiewać przynajmniej pierwszą zwrotkę pieśni, żeby z mocą wyśpiewać: Tego właśnie pragnie moja dusza, Twego Prawa na dnie mego serca. To pragnienie spotkania z uzdrawiającą mocą wcielonego Słowa niech nam towarzyszy, gdy w okresie zwykłym roku liturgicznego, będziemy się w Nim zanurzać.

lub

Anioł pasterzom mówił (zwrotki 1, 6 i 7)

Zwrotki, które proponuję zaśpiewać, wyrażają ważną tajemnicę Chrztu Pańskiego – Trójcy Świętej, szczególnej relacji Ojca i Syna, Miłości, która objawia się ludziom, do których jest posłana i w którą należy się posłusznie wsłuchiwać.

Pokropienie wiernych: Wody Jordanu (t.: W. Prus OP, m.: P.Pałka, Niepojęta Trójco t. II)

Pieśń o wodzie, która dzięki zanurzeniu się w niej Pana, ma moc poprzez nasz Chrzest przynieść życie wieczne. A jako że większość z nas już ten dar sakramentalny otrzymała – oto powód do śpiewnej radości!

Przygotowanie darów: Cicha noc (zwrotki 1, 2 i 3)

Cicha noc, Święta noc, narodzony Boży syn. Pan wielkiego majestatu niesie dziś całemu światu odkupienie win. Niedziela Chrztu Pańskiego należy jeszcze do okresu Narodzenia Pańskiego. Gdy Bóg wybrał małość i ubóstwo żłóbka, niebo zajaśniało, a aniołowie zaśpiewali: Chwała! Wiele lat później (a w Liturgii także i dziś), znów wybiera cichość i pokorę Chrztu pośród grzeszników z rąk Jana. Niebo się otwiera i słyszymy głos Ojca. Przez ciszę do chwały, przez pokorę do zbawienia – taki jest nasz Bóg.

Komunia: Ten, który Słowem (m.: Wspólnota Błogosławieństw, opr. Mirosław Pilśniak, Niepojęta Trójco t. I)

O relacji Ojca i Syna można i należy śpiewać bez przerwy, bo przez nią stał się świat i my. A gdy się skończy dla nas ten świat, przez tę tajemniczą świętą relację mamy nadzieję stać się jej częścią, na wieki. W zwrotkach pieśń Zachariasza – reakcja na wypełnienie przez Boga cudownych obietnic.

lub

Pójdźmy wszyscy do stajenki

Uwielbienie: O, Jezu, cichy i pokorny (m. Taize, opr.: D. Dąbrowska, nuty w załączniku, Niepojęta Trójco t. I)

lub

Tak bowiem Bóg (m.: P.Pałka, Niepojęta Trójco t. II)

Zakończenie: Cała ziemio (m.: D. Kusz OP, Niepojęta Trójco t. II) lub Bóg się rodzi

Na koniec okresu Narodzenia Pańskiego – z przytupem, radością i wdzięcznością za to, że Pan okazał swoje zbawienie, na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość. Wspomniał na dobroć i na wierność swoją dla domu Izraela. A Słowo Ciałem się stało i zamieszkało między nami.

 

Co zaśpiewać na Mszy? Niedziela Chrztu Pańskiego, rok C

Zobacz także