Co zaśpiewać na Mszy? Święto Katedry św. Piotra, rok C

Szukając informacji o dzisiejszym dniu, wyczytałam w brewiarzu, że „już w IV wieku obchodzono w Rzymie 22 lutego święto Katedry Świętego Piotra, wspominając, że Apostoł był biskupem tego miasta. Święto, rozszerzone na cały Kościół, przypomina, że Stolica Piotrowa jest podstawą jedności Kościoła”.

A w drugim czytaniu Godziny Czytań znajdujemy kazanie św. Leona Wielkiego, w nim zaś takie słowa: „Jeden tylko Piotr zostaje wybrany spośród całego świata i postawiony na czele wszystkich powołanych ludów oraz grona Apostołów i wszystkich ojców Kościoła. Wprawdzie wśród ludu Bożego wielu jest kapłanów i wielu pasterzy, ale ich wszystkich, którymi najpierw włada Chrystus, ma prowadzić Piotr. Ukochani! Bóg w swej łaskawości dał temu mężowi wielki i podziwu godny udział w swej władzy; a jeżeli z woli Bożej także i pozostali pasterze Kościoła mieli ją dzielić z Piotrem, to jednak wszystko, czego im Bóg udzielił, dał im przez niego.” Gdy zaczęłam myśleć nad repertuarem na to szczególne święto, nie mogłam pozbyć się wrażenia, że Pan wzywa nas dzisiaj do wielkiej modlitwy za Benedykta XVI i za Kościół. Abdykacja Papieża – tak żywo dyskutowana w mediach przez ludzi, którzy się znają i takich, którzy nie mają zielonego pojęcia – dla mnie osobiście jest wyznaniem wielkiej wiary. Benedykt XVI mówi przez ten znak, że to Chrystus jest jedyną Głową, tylko On jest w centrum. Powierza Kościół właśnie Jemu – bo przecież Piotr jest skałą dzięki temu, że moc Chrystusa go utwierdza. Módlmy się więc dziś za Kościół – jeden, święty, powszechny i apostolski.

Wejście: Ludu kapłański (Siedlecki, Niepojęta Trójco I i II, inne).

Ta pieśń kojarzy się pewnie każdemu bardzo mocno z Wielkim Czwartkiem. Proponuję ją dzisiaj, by uświadomić sobie, że jesteśmy wielką wspólnotą zgromadzoną wokół Chrystusa i nie przestajemy Go uwielbiać.

Przygotowanie darów: Różne są dary łaski (t. 1Kor 12, 4, Ps 23; m. P. Bębenek, Niepojęta Trójco II, str. 234).

Ojcze spraw (m. J. Gałuszka, Niepojęta Trójco, str. 154).

Dwie propozycje, bo nie mogę się zdecydować, czy ważniejsza jest dla mnie w Kościele jedność czy różnorodność darów. Modlitwa Chrystusa jest przejmująca, Jego prośba za nas dotyka i porusza. A świadomość, że mimo różnic łączy nas Duch Święty – na każdym miejscu i w każdym czasie – jest niezwykła, piękna i … radosna.

Komunia: Bóg tak ukochał świat (m. A. Gouzes OP, opr. br. dominikanie, Niepojęta Trójco I, str. 173).

Bóg daje Syna – Jego Ciało jest naszą mocą w trwodze i nieszczęściu. Czego chcieć więcej?

Uwielbienie: Psalm 116 * Czym się Panu odpłacę (m. P. Bębenek, Niepojęta Trójco II, str. 209).

Zakończenie: Jaśnieje krzyż chwalebny (t. św. Wenancjusz Fortunat, m. P. Bębenek, Niepojęta Trójco II, str.272).

Gromadzimy się w Kościele, a w Jego centrum zawsze stoi Krzyż. On jaśnieje chwałą naszego Pana, jest znakiem Jego zwycięstwa i naszego odkupienia. W piątek Wielkiego Postu wpatrujmy się w ten znak – „skrwawionym ostrzem gwoździa tę samą dłoń przeszyto, co zmyła winę Pawła, wydarła śmierci Piotra”. I módlmy się gorąco za Papieża Benedykta XVI, i za kolejnego Następcę św. Piotra.

 

Zobacz także