Cuda

zeslanie2W dzień Zesłania Ducha Świętego prosimy w kolekcie o dwie łaski: oczywiście o zesłanie darów Ducha Świętego na całą ziemię oraz o to, by Bóg dokonał w nas cudów. Nie chodzi o cuda jakiekolwiek. Mowa jest o tych cudach, które dokonały się w początkach głoszenia Ewangelii. Czy właśnie tego oczekujemy? Czy przychodząc w Zielone Świątki do kościoła spodziewany się doznać cudów?

Nawet jeśli tak jest – to znaczy właśnie z taką wiarą przychodzimy i spodziewamy się cudownego działania w nas Ducha Ożywiciela – to czy oczekujemy cudów takich, jakie na własne oczy widzieli Apostołowie, uczniowie, pierwsi wyznawcy Chrystusa? Dlaczego właśnie o te cuda prosi Kościół?

Pytania można by mnożyć jeszcze w nieskończoność. Bogata treść tekstów liturgii Zesłania Ducha Świętego przychodzi nam z pomocą i daje jasne odpowiedzi. W prefacji słyszymy o dziełach Ducha Świętego w początkach Kościoła. Dał On poznać wszystkim prawdziwego Boga i zjednoczył wszystkie języki w wyznawaniu tej samej wiary. Poznanie Boga i zjednoczenie wierzących. To są cuda, które dokonały się na samym początku głoszenia Ewangelii. Czy straciły coś na aktualności? Płonące w sercach ludzi pragnienie poznania żywego i prawdziwego Boga oraz tęsknota za jednością w rodzinach, wspólnotach, parafiach świadczą o tym, że i my potrzebujemy takiego cudownego działania Boga.

Cuda się zdarzają.  Tak mówią optymiści.  A my,  wierzący w Boga Wszechmogącego, potwierdzający modlitwę kapłana wymownym „Amen”, możemy być przekonani, że Ojciec nie odmówi nam Ducha Świętego i Jego cudownych dzieł.

o. Wojciech Dudzik OP

 

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.