Czas powrócić do Niego

Komentarz do czytań na I Niedzielę Adwentu roku C

parusiaparusia1Świat się skończy, kiedyś – albowiem wszystkie rzeczy biegną do swego kresu, spieszą ku niemu jak koło do krawędzi, za którą nie ma już drogi jest tylko przestrzeń i nieskończoność. Ale nie jednaki jest koniec dla wszystkich, mówi Pan. Dla jednych jest to zniszczenie, śmierć i zagłada, dla innych czas by podnieść głowy bo oto zbliża sie odkupienie, oto zbliża sie On sam.

Ci, którzy oczekują, przejdą przed Jego Oblicze, ci zabiegani mogą Go nie spostrzec, nie ujrzą drzwi wiodących w Przestrzeń tylko zagładę, tylko śmierć i zniszczenie.

Można przegapić swoje zbawienie. Zatroskani, zabiegni, walczący o swoje potrzeby, o prawo do swojego szczęścia, zapatrzeni w rzeczy które musimy mieć i musimy zdobyć, możemy nie dostrzec Jego przyjścia, jak narnijskie karły zamknięte w ciemnej stajni istniejącej tylko w ich własnych głowach. I tak pozostaniemy – samotni pośród rozpadajacego się świata.

Kościół dał nam czas Adwentu czas, który jednocześnie mówi o końcu, jak i początku; czas powrotu, czas zatrzymania się, czas nawrócenia.

Ale czym jest nawrócenie?

Nawrócenie to nie wzrost pobożnych praktyk, nawrócenie to zmiana myślenia, a zmiana myślenia pociaga za sobą zmianę całego życia. Chrześcijaniem nie da bowiem sie być tylko „trochę“, od jednej niedzielnej mszy do drugiej. Chrześcijaninem jest się zawsze, albo nie jest się nim w ogóle.

Chrześcijanin to człowiek który wie, że żyje w nieustannej obecności Pana. I to co czyni, lub czego nie czyni wynika ze świadomosci tej obecności, Pan jest jedyną miarą jego moralności.

A to o Panu głównie zapomnieliśmy. Jak wobec tego mamy pamietać o drugim człowieku? Jak szukać chrześcijaństwa w społecznych układach?

Czas powrócić do Niego…

„Czuwajcie i módlcie sie w każdym czasie abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić i stanąć przed Synem Człowieczym“ (Łk 21,36).

Nikt bowiem, kto Tobie zawierzył nie będzie zawstydzony (Ps 25,3)

Agnieszka Myszewska-Dekert 

 

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.