Czytania z 30 XII

O moherowych beretach i zwycięskich rycerzach

Anna, córka Fanuela, l. 84, wdowa. Miejsce pracy: świątynia. Zawód: prorokini. Zajęcia: post i modlitwa.

Osiemdziesiąt cztery lata – wedle biblijnej miary ludzkiego żywota (psalm 90) była to mocna kobieta. A w naszych czasach? Rozmodlona wdowa, przesiadująca dzień i noc w świątyni – ktoś z marginesu, moherowy beret, babcia, której należy zabrać dowód przed wyborami. Nikt.

Anna przebywała w świątyni – w sanktuarium Boga prawdziwego, w sercu wiary Izraela. Mało tego: natychmiast po spotkaniu ze Świętą Rodziną przystąpiła do głoszenia Ewangelii.


Kto wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki. Nie ten, przed kim biją pokłony, komu stawiają pomniki, kto ma do dyspozycji armię. Nie ten, kto zajmuje pierwsze miejsce na liście przebojów piosenki, filmu, polityki, post-polityki…


Piszę do was, dzieci… Piszę do was, ojcowie… Piszę do was, młodzi…

Słowa 1 J 2,12-14 można rozumieć jako zwrócone do wszystkich adresatów naraz, bez względu na wiek i płeć. Być dzieckiem to doświadczyć dobroci przebaczającego Ojca. Być młodzieńcem to być tak mocnym, że zwycięża się Złego. Być ojcem to poznać Tego, który jest od początku.

Każdy wierzący nie przestaje być dzieckiem wobec Ojca. Poznanie Dobrej Nowiny o Jezusie prowadzi do poznania Ojca. Przezwyciężanie własnych wad i męstwo w dzieleniu się Ewangelią czyni dzielnych rycerzy zarówno z młodych ludzi, jak i ze starców.


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Błażej Matusiak OP

Błażej Matusiak OP na Liturgia.pl

Obecnie w dominikańskim klasztorze w Pradze. Publikacje: Hildegarda z Bingen. Teologia muzyki (Kraków 2003); recenzje płytowe w Canorze, cykl audycji „Musica in Ecclesia” w Radiu Józef.