Dobre słowa, piękne obrazy

Pierwsze wrażenia po filmie Drzewo życia

Kilka lat temu obejrzałem Dni niebios Terrence’a Malicka, film z lat 70. tego reżysera, który niezmiernie rzadko staje za kamerą. Później sięgnąłem po wszystko, co było dostępne: w sumie trzy filmy (z bodajże czterech). A dziś kolejny, najnowszy: Drzewo życia. Idąc do kina nie spodziewałem się aż tylu biblijnych odniesień, aż takiego nasączenia słowami modlitwy – i tej pełnej ufności, i tej, która wadzi się z Bogiem.

Dni niebios zachwycały zestawieniem ludzkiej historii z malarskim przedstawieniem przyrody. Tam natura w różnorodności przejawów – szerokie łany zbóż, nagły atak szarańczy – tworzyła tło opowieści. W Drzewie życia tak jest tylko po części. Do scen z życia pewnej rodziny w latach 50. dochodzą obrazy wszechświata oraz Ziemi w czasach sprzed stworzenia człowieka. Te ostatnie obrazy mogą zbijać z tropu, oszołamiać albo irytować jako oderwane od narracji. Myślę, że najlepiej przyjąć je jako część reżyserskiego zamysłu – tło, na którym toczy się refleksja o ludzkim życiu i zaufaniu do Dawcy życia.

Co widzimy i co przeżywamy? Jest piękna i dobra matka – ucieleśnienie piękna, otwartości, zaufania i dobroci. Jest ojciec – surowy, ale bynajmniej nie sprowadzony do antytezy swojej małżonki. Są bracia – odkrywające świat niemowlęta, a potem dorastający chłopcy. Jest Bóg, są ludzie, jest zło i dobro, pójście za głosem łaski i za instynktem natury. Jest grzech i jego skutki.

Ze wszystkich obrazów w tym filmie najpiękniejsze dla mnie były spojrzenia na matkę. Tak patrzy zachwycone dziecko, dla którego jego mama jest najpiękniejsza. Tak patrzy zakochany mężczyzna. A może tak patrzy Bóg?

Film-medytacja. Może ktoś chciałby o nim porozmawiać? Zapraszam.


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Błażej Matusiak OP

Błażej Matusiak OP na Liturgia.pl

Obecnie w dominikańskim klasztorze w Pradze. Publikacje: Hildegarda z Bingen. Teologia muzyki (Kraków 2003); recenzje płytowe w Canorze, cykl audycji „Musica in Ecclesia” w Radiu Józef.