I Prefacja o Najświętszej Maryi Pannie

Notatki o pochodzeniu I Prefacji o Maryi, która to prefacja obowiązuje jutro w Mszy w formie zwyczajnej (w formie nadzwyczajnej obowiązuje Prefacja o Narodzeniu Pańskim).

Oficjalny polski przekład:

 

I abyśmy Ciebie wielbili, błogosławili i wysławiali obchodząc uroczystość Najświętszej Maryi, zawsze Dziewicy.
Ona za sprawą Ducha Świętego poczęła Jednorodzonego Syna Twojego, i zachowując chwałę dziewictwa wydała światu przedwieczną Światłość, naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Oryginał łaciński:

 

Et te in sollemnitate beatae Mariae semper Virginis collaudare, benedicere et praedicare. Quae et Unigenitum tuum Sancti Spiritus obumbratione concepit, et, virginitatis gloria permanente, lumen aeternum mundo effudit, Iesum Christum Dominum nostrum.

Pochodzenie:

Prefacja pojawia się po raz pierwszy w Suplemencie św. Benedykta z Aniane do papieskiego Sakramentarza Gregoriańskiego (ok. 810/815 r.) jako prefacja na Wniebowzięcie Maryi. Nie da się powiedzieć, czy św. Benedykt skomponował ją sam, czy też zaczerpnął z jakichś nie znanych dziś źródeł. W wersji z Suplementu jest mowa o święcie Wniebowzięcia, nie zaś ogólnie o święcie Maryi. W tej samej funkcji prefacja pojawia się następnie w źródłach późniejszych, np. w „mieszanym” gregoriańskim Sakramentarzu z Fuldy (ok. 975 r.) czy w rzymsko-benedyktyńskim Sakramentarzu z Subiaco (ok. 1075 r.) – w obu tych księgach prefacja jest wpisana w formularz mszalny z 15 sierpnia.
Ciekawa rzecz pojawia się w mszałach XIII-wiecznych. Franciszkański Missale Regulae (ok. 1243/1257 r.), będący franciszkańską adaptacją Mszału Kurii Rzymskiej umieszcza tę prefację nie w formularzu z 15 sierpnia a w ogólnym zbiorze prefacji w ramach ordo missae i tytułuje ją ogólnie „In sollemnitatibus sanctae Mariae virginis praefatio”, natomiast w tekście wciąż pozostaje wzmianka wprost o Wniebowzięciu. Z kolei nieco późniejszy tzw. Missale monasticum Lateranense (ok. 1250/1275 r.), będący w rzeczywistości rzymsko-franciszkańskim mszałem ze środkowej Italii (jako miejsce pochodzenia wymienia się Arezzo w Toskanii lub Città di Castello w Umbrii) usuwa z tekstu wzmiankę o Wniebowzięciu i tak powstaje po prostu ogólna Prefacja o Najświętszej Maryi Pannie. Tak pozostanie już na stałe. W Mszale Pawła VI zostały dodane nowe prefacje maryjne, ta pozostała jako pierwsza.


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.
I Prefacja o Najświętszej Maryi Pannie

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....