Kolekty i prefacja z uroczystości św. Józefa

Z kilkudniowym wyprzedzeniem zamieszczam również wpis nt. kolekt uroczystości św. Józefa w Mszałach Pawła VI i Piusa V (rok temu w cyklu o kolektach ominąłem tę uroczystość) oraz prefacji, wspólnej dla obu Mszałów.

I. Kolekty

Mszał Pawła VI

Oficjalny polski przekład: „Wszechmogący Boże, Ty powierzyłeś młodość naszego Zbawiciela wiernej straży świętego Józefa, spraw za jego wstawiennictwem, aby Twój Kościół nieustannie się troszczył o zbawienie świata. Przez naszego Pana”.

Oryginał łaciński: „Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut humanae salutis mysteria, cuius primordia beati Ioseph fideli custodiae commisisti, Ecclesia tua, ipso intercedente, iugiter servet implenda. Per Dominum”.

Historia modlitwy.  Nie ma jej we wcześniejszych źródłach, zapewne jest to kompozycja nowa.

Mszał Piusa V

Przekład z łac.-pol. Mszału z 1968 r.: „Prosimy Cię, Panie, niech nas wspomagają zasługi Oblubieńca Twojej Najświętszej Rodzicielki, abyśmy za jego wstawiennictwem otrzymali wszystko, czego sami nie możemy uzyskać. Który żyjesz”.

Oryginał łaciński: „Sanctissimae Genetricis tuae Sponsi, quaesumus, Domine, meritis adiuvemur, ut, quod possibilitas nostra non obtinet, eius nobis intercessione donetur. Qui vivis et regnas”.

Historia modlitwy. Kult św. Józefa został rozpropagowany na Zachodzie w XV w. i najpewniej wtedy została ułożona ta kolekta. W 1479 r. papież Sykstus IV ustanowił święto św. Józefa dla Kościoła w Rzymie a po Soborze Trydenckim zostało ono rozszerzone na cały Kościół. Mszał z 1570 r. zawiera tę kolektę.

Mszał Pawła VI. Brak.

II. Prefacja

Oficjalny polski przekład: I abyśmy Ci składali należne uwielbienie, błogosławili Cię i wysławiali, obchodząc uroczystość świętego Józefa. Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego  Jednorodzonym Synem Twoim, naszym Panem, Jezusem Chrystusem.

Oryginał łaciński: Et te in sollemnitate beati Ioseph debitis magnificare praeconiis, benedicere et praedicare. Qui et vir iustus, a te Deiparae Virgini Sponsus est datus, et fidelis servus ac prudens, super Familiam tuam est constitutus, ut Unigenitum tuum, Sancti Spiritus obumbratione conceptum, paterna vice custodiret, Iesum Christum Dominum nostrum.

Pochodzenie: Jeśli ktoś z czytających miałby jakąś szczegółowszą wiedzę co do czasu wprowadzenia tej prefacji, bardzo proszę o podzielenie się. Wydaje mi się, że została ona wprowadzona w ramach rewizji Mszału rzymskiego dokonanej za św. Piusa X i Benedykta XV. Zapewne też wtedy została ułożona.
Gdy chodzi o źródła, prefacja jest utkana z różnych fraz zaczerpniętych z Pisma świętego:
– „vir iustus” – Mt 1, 19;
– „fidelis servus ac prudens, super Familiam tuam est constitutus” – zob. Mt 24, 54;
– „Sancti Spiritus obumbratione conceptum” – zob. Łk 1, 35.


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....