Ks. Guido Marini nowym ceremoniarzem papieskim

Arcybiskup Piero Marini opuścił po dwudziestu latach stanowisko mistrza papieskich ceremonii liturgicznych. Został on powołany przez Ojca Świętego Benedykta XVI na przewodniczącego Papieskiego Komitetu Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych, którym był do tego czasu słowacki kardynał kurialny Jozef Tomko (obecnie 83 lata).

Abp Marini, znany jako zwolennik posoborowej reformy i mszy w językach narodowych, kilka lat temu oświadczył, że nie wyobraża sobie odejścia od reformy liturgii, przeprowadzonej po Soborze Watykańskim II. Jego posługa u boku Benedykta XVI po wejściu w życie Motu Proprio "Summorum Pontificum" – zdaniem obserwatorów – byłaby trudna do kontynuowania. Tym bardziej, że Benedykt XVI ma odprawić mszę w rycie trydenckim w Watykanie na początku grudnia.

Nowym mistrzem papieskich celebracji liturgicznych został jednocześnie mianowany ks. Guido Marini z Genui. Urodził się on w Genui 31 stycznia 1965. Tam się kształcił i 4 lutego 1989 przyjął święcenia kapłańskie. Uzupełniał potem wykształcenie na Papieskich Uniwersytetach: Laterańskim – w zakresie prawa kanonicznego i Salezjańskim – w dziedzinie psychologii środków społecznego przekazu. W latach 1988-2003 był osobistym sekretarzem trzech kolejnych arcybiskupów Genui: kardynałów Giovanniego Canestriego, Dionigiego Tettamanziego i Tarcisio Bertone. Był też mistrzem ceremonii liturgicznych dwóch ostatnich i obecnego rządcy tej archidiecezji abp. Angelo Bagnasco.

W latach 2003-05 kierował archidiecezjalnym Urzędem ds. Wychowania i Szkoły ze szczególnym uwzględnienieniem nauczania religii katolickiej. Do roku 2001 był także członkiem Rady Kapłańskiej a od 2005 jest kanclerzem Kurii Arcybiskupiej. Od 1992 wykładał prawo kanoniczne w genueńskiej sekcji Wydziału Teologicznego Północnych Włoch i w Wyższym Instytucie Nauk Religijnych.

Ogłosił wiele prac i artykułów z zakresu duchowości. Był także kierownikiem duchowym i duszpasterzem różnych grup młodzieżowych, jak również asystentem duchowym kilku żeńskich wspólnot zakonnych.

Urząd Obrzędów (lub Celebracji) Liturgicznych Papieża, którego zwierzchnik ma tytuł mistrza papieskich celebracji liturgicznych, jest jedną z najstarszych instytucji Kurii Rzymskiej. Jego początki sięgają XV wieku. Początkowo ceremoniałem papieskim zajmowała się Kamera Apostolska, ale po szeregu zmian w jej łonie w XVI stuleciu Pius IV wydał 10 maja 1563 brewe, potwierdzające niektóre prawa "mistrzów naszych ceremonii", przysługujących już biskupom Rzymu "od niepamiętnych czasów". Na mocy rozporządzeń następnych papieży, a zwłaszcza Benedykta XV z 25 czerwca 1917 mistrzowie ceremonii Świętego Kościoła Rzymskiego i Stolicy Apostolskiego tworzyli Kolegium pod przewodnictwem prefekta, mianowanego przez papieża w randze prałata domowego (dziś prałat honorowy Jego Świątobliwości) i protonotariusza apostolskiego.

Kolegium to uległo zmianom w czasie reformy Kurii Rzymskiej przeprowadzonej przez Pawła VI w latach sześćdziesiątych XX wieku. W następstwie zmian w latach 1967 i 1970 Kolegium stało się Urzędem ds. Obrzędów Liturgicznych, złożonym z 12 ceremoniarzy, w tym ośmiu rzeczywistych i czterech zastępców. Jan Paweł II, reformując Kurię w 1988, nadał Urzędowi obecną nazwę i poszerzył znacznie jego zadania i autonomię wewnętrzną.

Obecnie do najważniejszych jego obowiązków i uprawnień należy troska o właściwy przebieg uroczystości liturgicznych z udziałem i pod przewodnictwem Ojca Świętego bądź sprawowanych w jego imieniu przez jego specjalnych wysłanników: mszy św., nabożeństw, uroczystości beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych, pogrzebów itp. Chodzi też o przygotowywanie konsystorzy dla wyboru nowych kardynałów oraz o zapewnienie właściwego przebiegu konklawe, mającego wybrać nowego papieża. Mistrz ceremonii papieskich jest jedynym nie-kardynałem, który ma prawo brać udział w tym zgromadzeniu kardynałów, oczywiście bez prawa głosowania.

na podst. KAI

 

 

Zobacz także