Modlitwy nad ludem, część I

Kiedyś w dni powszednie Wielkiego Postu, na zakończenie mszy kapłan odmawiał modlitwę nad ludem. Na każdy dzień była własna modlitwa. Obecnie mszał także przewiduje modlitwę nad ludem, ale nie jest ona powiązana z poszczególnymi dniami Wielkiego Postu.

Pomyślałem więc, że można przypomnieć te starożytne modlitwy Kościoła rzymskiego; będę więc starał się co tydzień zamieścić ich zestaw na kolejne dni. Dziś – sam początek Wielkiego Postu, czyli Środa Popielcowa i dni po niej następujące.

Kapłan – lub diakon – wzywał lud Humiliate capita vestra Deo – ukorzcie wasze głowy przed Bogiem – i odmawiał (tu już kapłan, nie diakon) modlitwę.

Popielec:
Wejrzyj łaskawie, Panie, na tych, którzy korzą się przed Twoim majestatem; niech pomoc niebieska zawsze wzmacnia tych, których Boskim Darem pokrzepiłeś.
 
Czwartek:
Przebacz, Panie, przebacz ludowi Twemu, aby, słusznie za grzechy swoje cierpiący, znalazł wytchnienie w Twoim miłosierdziu.
 
Piątek:
Panie, strzeż ludu Twego, i oczyść go łaskawie od wszelkich grzechów; żadne bowiem przeciwności nie będu mu szkodzić, jeśli nie będzie w nim panowała żadna nieprawość.
 
Sobota:
Boże, wzmocnij Twoich wiernych przez te Dary; niech przyjmując je, coraz bardziej ich pragną, a pragnąc, niech nieustannie je przyjmują.

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Marcin L. Morawski

Marcin L. Morawski na Liturgia.pl

Filolog (ale nie lingwista) o mentalności Anglosasa z czasów Bedy. Szczególnie bliska jest mu teologia Wielkiej Soboty. Miłośnik Tolkiena, angielskiej herbaty, Loreeny McKennitt i psów wszelkich ras. Uczy greki, łaciny i gockiego. Czasami coś tłumaczy, zdarza mu się i wiersz napisać. Interesuje się greką biblijną oraz średniowieczną literaturą łacińską i angielską. Członek International Society of Anglo-Saxonists, Henry Bradshaw Society.