Na noc Wielkopiątkową (poezja wczesnochrześcijańska)

Na całej ziemi pomrokią On blaski słońca rozgonił, / W południe owo całunem tak nagość swoją osłonił.

Na całej ziemi pomrokią On blaski słońca rozgonił,
W południe owo całunem tak nagość swoją osłonił.
 
W południe zmarł Adam w grzechu i wszelkie światło się zmierzchło,
A o dziewiątej godzinie, gdy Chrystus zmartwychwstał – wzeszło.
 
U krzyża Matka Bolesna łez swoich rosę przelała,
Kiedy słów o pragnieniu Syna swego słuchała.
 
Octem poili Tego, z czyjej woli rzeki się toczą,
Kto lud napoił w pustyni wodą ze skały najsłodszą.
 
O trzeciej pramacierz Ewę wąż skusił – i Ewy śladem,
Przez nią skuszony, o szóstej praojciec nasz zgrzeszył Adam.
 
O trzeciej Chrystus Zbawiciel do krzyża był przygwożdżony,
Gdy Adam zaś raj opuszczał, zbójca tam był wprowadzony.
Tłum. Wiktor Woroszylski
 
Nerses Sznorhali – chrześcijański poeta ormiański. Uznawany za czołowego liryka ormiańskiego, autora poematu lirycznego Jezus, Syn jedyny Ojca, uważanego za jedno z arcydzieł średniowiecznej europejskiej. Język ormiański został dzięki niemu wzbogacony o zwroty przejęte z mowy ludowej, był nowatorem formy poetyckiej, udoskonalił i zakorzenił rym w narodowym pieśniarstwie. Kojarzony jest on powszechnie jako czołowa postać epoki rozkwitu wielkiej literatury armeńskiej, zaś jego wpływ jako pieśniarza wielu badaczy porównuje do pisarstwa św. Grzegorza z Nareku, którego psalmy Ormianie uważają za księgę świętą.

 

 

 

 

Zobacz także