Ofiarowanie Pańskie / Oczyszczenie Maryi

Notatki nt. pochodzenia kolekty dzisiejszego święta, wspólnej dla Mszałów Pawła VI i Piusa V

Tekst: „Omnipotens sempiterne Deus, maiestatem tuam supplices exoramus, ut, sicut Unigenitus Filius tuus hodierna die cum nostrae carnis substantia in templo est praesentatus, ita nos facias purificatis tibi mentibus praesentari. Per Dominum”.

 

Oficjalny polski przekład: „Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Jednorodzony Syn, który przyjął nasze ludzkie ciało, został w dniu dzisiejszym przedstawiony w świątyni, pokornie Cię błagamy, spraw, abyśmy mogli stanąć przed Tobą z czystymi sercami. Przez naszego Pana”.

 

Dla porównania przekład z łac.-pol. Mszału z 1968 r.: „Wszechmogący, wieczny Boże, pokornie błagamy Twój majestat, spraw, abyśmy stanęli przed Tobą z oczyszczonymi sercami, jak w dniu dzisiejszym Twój Jednorodzony Syn został przedstawiony w świątyni w prawdziwym ludzkim ciele. Przez Pana naszego”.

 

Historia modlitwy. Modlitwa pojawia się w Sakramentarzach Gregoriańskich, papieskim (pierwsza redakcja ok. 625/638 r.) i typu II (ok. 650/683 r.) i tak już pozostanie na stałe.

 

Czy modlitwa była obecna już w pierwszej redakcji papieskiego Gregorianum? Raczej nie, ale tego nigdy się nie dowiemy, bo ta najstarsza wersja papieskiego sakramentarza jest zaginiona, zapewne bezpowrotnie  (najstarszy zachowany rękopis papieskiego Gregorianum pochodzi z ok. 811/812 r. i jest on kopią dokonaną bezpośrednio z zaginionego manuskryptu z ok. 750 r., wysłanego krótko po 783 r. do Akwizgranu Karolowi Wielkiemu przez papieża Hadriana I) a nic pewnego nie wiadomo na temat daty wprowadzenia święta w Rzymie. Z kroniki papieskiej Liber pontificalis wiadomo, że papież Sergiusz I (687-701) wprowadził procesje w cztery święta maryjne (2 II, 25 III, 15 VIII, 8 IX), z czego niektórzy wyciągają wniosek, że on również wprowadził w Rzymie same święta. Wniosek taki nie jest jednak uprawniony. Na ogół przyjmuje się, że święto zostało wprowadzone do liturgii rzymskiej około połowy VII w. 

 

Jeszcze postscriptum co do nazwy święta. W Sakramentarzach Gregoriańskich przyjęto grecką nazwę Hypapante (spotkanie). W księgach rzymsko-frankijskich z VIII w. pojawia się nazwa Oczyszczenie Maryi (Purificatio Mariae), również przejęta ze Wschodu. Natomiast współczesna nazwa Praesentatio Domini (czyli: Przedstawienie Pana, co na polski zostało przetłumaczone jako: Ofiarowanie Pańskie) pojawia się po raz pierwszy w XVIII w., w tzw. neogallikańskich Mszałach francuskich. Np. Mszał paryski z 1738 r. ma tytuł: "In Praesentatione Domini et in Purificatione Beatae Mariae Virginis".

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....