Piątek w Oktawie Wielkanocy

Zaskakujące jest to, że nad Morzem Tyberiadzkim nikt Jezusa nie widział. Uczniowie „ujrzeli żarzące się na ziemi węgle, a na nich ułożoną rybę oraz chleb”, ale Jego nie…

MIŁOŚĆ DO NAS JEST ISTOTĄ NASZEJ WIARY

J 21, 1–14 Ukazanie się Zmartwychwstałego nad Morzem Tyberiadzkim

Zaskakujące jest to, że nad Morzem Tyberiadzkim nikt Jezusa nie widział. Uczniowie „ujrzeli żarzące się na ziemi węgle, a na nich ułożoną rybę oraz chleb”, ale Jego nie…

Objawił się jednak – jak sam mówi: „Kto mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca, a również Ja będę Go miłował i OBJAWIĘ Mu siebie”. Rozpoznaje Go ten, który kocha i wie, że jest kochany. „Jest Pan” – mówi – bo miłość widzi.

Po co więc cała ta historia!? Drugie zakończenie Ewangelii – ono jest otwarciem na Nowe życie. Jest to początek piątej Ewangelii, życia Jezusa w Jego Kościele. Bo tak naprawdę – to Miłość do nas jest istotą naszej wiary, naszej miłości.

Dzisiaj też się ukazał. Żarzące węgle, ryba, chleb, moje „coś do chleba”. To Słowo zapisane tak dawno temu mówi o moim dzisiaj, o dzisiejszej Eucharystii. To miłość dziś otworzyła moje oczy. Pan jest.

 

Zobacz także

Piątek w Oktawie Wielkanocy

Notatki nt. pochodzenia kolekty dzisiejszego dnia, wspólnej dla Mszałów Pawła VI i Piusa V

Tekst: „Omnipotens sempiterne Deus, qui paschale sacramentum in reconciliationis humanae foedere contulisti, da mentibus nostris, ut, quod professione celebramus, imitemur effectu. Per Dominum”.

Notatki nt. pochodzenia kolekty dzisiejszego dnia, wspólnej dla Mszałów Pawła VI i Piusa V

Tekst: „Omnipotens sempiterne Deus, qui paschale sacramentum in reconciliationis humanae foedere contulisti, da mentibus nostris, ut, quod professione celebramus, imitemur effectu. Per Dominum”.

Oficjalny polski przekład: „Wszechmogący, wieczny Boże, Ty przez misterium paschalne pojednałeś ludzkość ze sobą i zawarłeś z nią nowe przymierze, spraw, aby nasze uczynki zgadzały się z wyznawaną przez nas wiarą. Przez naszego Pana”.

Przekład z łac.-pol. Mszału z 1968 r.: „Wszechmogący wieczny Boże, który przez misterium paschalne zawarłeś przymierze z ludzkością, spraw swoją łaską, aby nasze uczynki… itd”.

Historia modlitwy. W Sakramentarzach Gregoriańskich (papieski, ok. 625/638 r. i typu II, ok. 650/683 r.) jest to kolekta piątku w Oktawie Wielkanocy i tak już pozostanie.
Modlitwa została również zapożyczona w rycie ambrozjańskim. Ma ją np. mediolański Sakramentarz ze św. Symplicjana (z ok. 900 r.) jako "oratio super populum" (odpowiednik rzymskiej kolekty) w piątek Oktawy Wielkanocy.
 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....