Propozycje doboru śpiewów na Niedzielę Palmową (Męki Pańskiej), rok A

Biorąc udział w liturgii niedzieli palmowej wyrażamy swoją gotowość do pójścia za Panem, do uczestnictwa w tajemnicy Jego Męki, śmierci i chwalebnego Zmartwychwstania.

Liturgię niedzieli palmowej możemy podzielić na dwie części: w pierwszej części uczestniczymy w uroczystym wjeździe Jezusa do Jerozolimy. Rozpocznijmy dzisiejszą liturgię śpiewem antyfony, którą podaje mszał rzymski: Hosanna Synowi Dawidowemu! Uczcijmy tym śpiewem, Jezusa, który wstępuje do Świętego Miasta, aby wypełnić wolę Ojca. Podczas procesji z palmami lub podczas błogosławieństwa palem zachęcam do wykonania śpiewów własnych przypisanych Liturgii Niedzieli Palmowej.

Druga część liturgii skupia się na męce Chrystusa. W pierwszym czytaniu z księgi proroka Izajasza usłyszymy pieśń o cierpiącym Słudze Jahwe, św. Paweł w drugim czytaniu przedstawia Chrystusa Sługę, który uniżył się dla nas aż do śmierci krzyżowej i tym samym wypełnił wolę Ojca. W Ewangelii natomiast usłyszymy opis męki Pana Jezusa. Dlatego proponuję, aby śpiewy w tym dniu koncentrowały się na tajemnicy Męki i śmierci Jezusa. Biorąc udział w liturgii niedzieli palmowej wyrażamy swoją gotowość do pójścia za Panem, do uczestnictwa w tajemnicy Jego Męki, śmierci i chwalebnego Zmartwychwstania.

Wejście: Hosanna Synowi Dawidowemu (Siedl.)

Procesja z palmami: Wjeżdża Król nasz Jezus cichy (Siedl.)
lub
Dzieci hebrajskie (Siedl.)
lub
Chrystus Wodzem 

Przygotowanie darów: Ludu, mój ludu (Siedl.)
lub
Krzyżu Święty nade wszystko (Siedl.)
lub
Ogrodzie Oliwny widok w Tobie dziwny (Siedl.)
lub
Jużem dość pracował (Siedl.) 

Komunia: Zawitaj Ukrzyżowany (Siedl.)
lub
Ach, mój Jezu, jak Ty klęczysz (Siedl.)
lub
Króla wznoszą się znamiona (Siedl.)
lub
O Krwi najdroższa (Siedl.)

Uwielbienie: SILENTIUM SACRUM

Wyjście: Dobranoc Głowo Święta (Siedl.)
lub
Jezu Chryste Panie miły (Siedl.)
lub
Płaczcie Anieli (Siedl.) 

 

 

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.