Propozycje doboru śpiewów na VII Niedzielę zwykłą roku A

Druga antyfona komunijna ma formę wyznania: „Panie, ja wierzę, że Ty jesteś Mesjaszem. Synem Bożym, który na ten świat przyszedł”. Karmiąc się Ciałem Zbawiciela, wyznajmy naszą wiarę, że jest obecny pod postacią chleba i wina.

Wejście: Pokładam w Panu ufność mą
Ufając miłosierdziu Bożemu i odwołując się do teksty antyfony na wejście: „Panie, zaufałem Twemu miłosierdziu. Moje serce cieszyć się będzie z Twojej pomocy, będę śpiewał Panu, który obdarzył mnie dobrem”, rozpocznijmy Ofiarę Mszy świętej śpiewem „Pokładam w Panu ufność mą”.

Przygotowanie Darów: Przykazanie nowe daję wam
Chrystus nakazuje nam dzisiaj, abyśmy miłowali swoich nieprzyjaciół. Nawiązując do pierwszego czytania z Księgi Kapłańskiej i Ewangelii, śpiewajmy w czasie przygotowania darów pieśń „Przykazanie nowe daję wam”.

Komunia święta: U drzwi Twoich stoję, Panie, albo: Ja wiem, w kogo ja wierzę
Wielki cud Bóg uczynił, „gdy chleb w Ciało swe przemienił” – przyjmując Ciało Chrystusa zaśpiewajmy pieśń „U drzwi Twoich stoję, Panie”, która koreluje z pierwszą antyfoną na Komunię świętą („Opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła. Cieszyć się będę i radować Tobą, zaśpiewam psalm na cześć Twego imienia, Najwyższy”).
Druga antyfona komunijna ma formę wyznania: „Panie, ja wierzę, że Ty jesteś Mesjaszem. Synem Bożym, który na ten świat przyszedł”. Karmiąc się Ciałem Zbawiciela, wyznajmy naszą wiarę, że jest obecny pod postacią chleba i wina, i śpiewajmy „Ja wiem, w kogo ja wierzę”.

Uwielbienie: Dzięki, o Panie, składamy
W liturgii Słowa Bożego słyszeliśmy o obowiązku miłości bliźnich oraz o Bogu, który jest łaskawy i miłosierny. Po Komunii świętej dziękujmy Panu za dar wiary, miłości, przebaczenia, śpiewając „Dzięki, o Panie, składamy”.

Wyjście: Jezu, zostań w nas!
Wypełniając przykazanie miłości, o którym usłyszeliśmy w czasie dzisiejszej liturgii, zakończmy Mszę świętą śpiewem „Jezu, zostań w nas!” i prośby o to, aby znikły pomiędzy nami podziały, a pojawiła się jedność i wzajemna miłość.

Marcin Juraha
 

 

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.