Słowa Piotra na górze Przemienienia

 W sytuacje, w których niezwykłość Jezusa objawia się najmocniej, Piotr aktywnie wkracza. Zadomawia się w nich i je kształtuje. Idzie po wodzie naprzeciw Pana. Olśniony majestatem Jezusa na górze chce postawić trzy namioty.

 
Po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno.Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Panie, dobrze, że tu jesteśmy, jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Gdy to jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!” Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: „Wstańcie, nie lękajcie się!” Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. (Mt 16.1 – 8)
 
Tydzień temu Piotr na pytanie o tożsamość Jezusa wyznał Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego. Teraz chce stawiać trzy namioty dla Jezusa, Mojżesza i Eliasza. Umieszcza Jezusa pomiędzy Bożymi mężami. Jeden z nich – może i najwspanialszy. Słowa „Syn Boga żywego”, słowa sprzed tygodnia – czym były? Chyba nie miały dla siebie pokrycia w tym, co Piotr o Jezusie myślał. Ile razy w życiu wypowiadamy wielkie słowa, których nie rozumiemy!
 
Dobrze sobie uświadomić, że na górze Przemienienia mamy dwie epifanie. Najpierw jest epifania Syna. W trakcie słów Piotra rozpoczyna się epifania Ojca, który objawia swoje ojcostwo To jest mój Syn umiłowany. Ta druga jakże potrzebna jest Piotrowi, gdy serio odczytujemy jego słowa. Gdyby jej zabrakło, pozostałby w błędzie, co do tego, kim Jezus jest. Czciłby w Nim największego z proroków Izraela i prawodawcę nowego zakonu, prawodawcę większego od Mojżesza. Szczęśliwie Gdy to jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos.

Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Marian Grabowski

Marian Grabowski na Liturgia.pl

Dr hab. fizyki teoretycznej, profesor zwyczajny nauk humanistycznych. Kierownik Zakładu Filozofii Chrześcijańskiej Wydziału Teologicznego UMK w Toruniu. Zajmuje się aksjologią nauki, etyką, antropologią filozoficzną. Autor m.in. książek: "Historia upadku", "Pomazaniec. Przyczynek do chrystologii filozoficznej", "Podziw i zdumienie w matematyce i fizyce".