Teologia dziecięca – odsłona III, IV i V

Niedziela. Siedzimy z dziewczynkami w bocznej kaplicy kościoła św. Andrzeja w Lipnicy Murowanej (choć „siedzimy“ w ich przypadku nie jest terminem precyzyjnie opisującym sytuację). Na samej górze ołtarza obraz przedstawiający Trójcę Świętą, jeden z tych, z powodu których pewni teologowie bizantyjscy mogliby przedwcześnie zejść na apopleksję.

Marianka siada mi na kolanach rozgląda się i pyta: „A kto to jest tam obok Pana Jezusa?“ (dobrze, że nie zapytała: „kto to jest ten łysy staruszek z wielką brodą…“; świecącego gołębia chyba nie dostrzegła, obraz był wysoko). Jestem trochę w kropce, bo przecież nie powiem jej, że to Trójca Święta. Mówię więc coś w stylu, że to jest obraz przedstawiający Trójcę Świętą, że koło Pana Jezusa jest Bóg Ojciec, ale że to jest tylko takie wyobrażenie i że Oni tak naprawdę na pewno tak nie wyglądają. Ona jednak przerywa mi i we właściwy sobie apodyktyczny sposób mówi: 

„Ten Bóg ktory się nie narodził tak na pewno nie wygląda, bo On nie jest człowiekiem, ale ten Bóg, który się urodził wygląda właśnie tak, wiem, bo ja Go widziałam“. 

Ojcowie II Soboru Nicejskiego pewnie by się pod tym podpisali .

 

Dwie kolejne odsłony znowu w jakiś sposób nawiązują do animowanej wersji opowieści o stworzeniu i upadku. Co by nie mówić o tych produkcjach, z pewnością mogą być dla dzieci inspirujące.

W czasie weekendu gościliśmy naszego przyjaciela, Łukasza. W pewnym momencie pomiędzy nim a Marianką nawiązała się rozmowa, której finał był mniej więcej taki:

M: Bo to Pan Bóg stworzył świat.
Ł.: A skąd ty to wiesz
M: Znikąd. Ja sobie to sama przypominam.

Klnę się uroczyście, że Platona dzieciom nie czytam. Może po prostu miał rację… ("To wszystko jest u Platona, wszystko jest u Platona. Coś takiego. Czego oni ich uczą w tych szkołach?" [C. S. Lewis])

 

I wreszcie na koniec Mariankowy koan biblijny:

„Pan Bóg wie, co jest dobre a co złe, ale my sami musimy wybierać“

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.