Teologia dziecięca – odsłona XVI

Historia o dwuznacznościach zawartych w języku i o tym dlaczego rozmawiając z dziećmi trzeba używać języka hiperprecyzyjnego.

Jakiś czas temu zaczęliśmy czytać Mariance Legendy Chrystusowe Selmy Lagerlöf. Świetna rzecz, po prostu znakomita! Ale Marianna jest dość wrażliwa (Jagoda też, ale ona wcześnie chodzi spać i już tych opowieści nie słyszy) i kiedy Agnieszka zaczęła jej czytać opowieść o rzezi niewiniątek zgłosiła protest. Opowieść opuszczono, na warsztat poszły następne. Dzień później ja jej czytałem, ale zanim do tego doszło zaczęła rozmowę na temat tego, dlaczego nie chciała słuchać tamtej. Po zmieszaniu z błotem Heroda zaczęła się między nami taka wymiana zdań:

M.: A dlaczego Herod chciał zabić te wszystkie dzieci?

T.: Bo bał się Pana Jezusa i myślał, że jak zabije wszystkie dzieci, to pośród nich będzie też Jezus.

M.: Ale ten Herod był głupi, że nie umiał odróżnić Pana Jezusa od innych. Przecież Pan Jezus ma nad głową takie światełko.

T.: Ale nawet dobrzy ludzie nie widzieli tego światełka nad Jego głową. Pan Jezus jak stał się człowiekiem, to nikt go jako Boga nie postrzegał. (Tu sobie uświadomiłem, że jestem niedokładny.) No, byli co prawda ci, którzy widzieli Go po zmartwychwstaniu, ale to zupełnie inna bajka…

M. (oburzona siada gwałtownie na łóżku i namiętnie gestykulując prawie krzyczy): Jaka bajka!? To nie żadna bajka! To baśnia, to znaczy baśn, a nawet nie, to nie baśń, to najprawdziwsza prawda!

Nie jestem pewien czy udało mi się jej wytłumaczyć metaforyczne użycie słowa "bajka" w tym wypadku. Najwyraźniej jednak nie było to wyrażenie stosowne w tym momencie…

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.