Trzy prośby Jezusa

Środa VII tygodnia wielkanocnego, lit. słowa: Dz 20,28–38; J 17,11b–19

Dzisiejsza Ewangelia przytacza fragment modlitwy arcykapłańskiej Pana Jezusa odnoszącej się do uczniów. Charakterystyczne są w niej trzy prośby

 

Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno (J 17,11).

Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego (J 17,15).

Za nich Ja poświęcam w  ofierze samego siebie, aby i  oni byli uświęceni w prawdzie (J 17,19).

W prośbie: zachowaj ich w Twoim imieniu chodzi o specjalną relację zawierzenia ze strony uczniów i opieki udzielanej przez Boga Jego mocą. Odwołanie się do imienia oznaczało od– wołanie się do mocy tego, kto nosi to imię. Stąd np. bierze się drugie przykazanie zakazujące wzywania imienia Pana Boga nadaremno, czyli bez poważnego powodu.

Istotne jest także to, że Boża opieka odnosi się do obrony przed złem: byś ich ustrzegł od złego. Nie chodzi zatem o to, byśmy otrzymywali od Boga to, czego sami oczekujemy i dla siebie pragniemy. Prawdziwą treścią modlitwy do Boga jest nasze zbawienie.

Słowa: aby byli uświęceni w  prawdzie mają szczególne znaczenie i odnoszą się do właściwego usposobienia, by wejść w żywą więź z Bogiem. Uświęcić, poświęcić oznacza wyodrębnić z użytku świeckiego i oddać na służbę Bogu, wprowadzić w Boży obszar. W Ewangelii nie chodzi o żadne przeniesienie do innej przestrzeni, innego obszaru w sensie zewnętrznym. W innym miejscu Pan Jezus mówi: prawdziwi czciciele będą od­ dawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec (J 4,23).

Włodzimierz Zatorski OSB

Fragment książki „Rozważania liturgiczne na każdy dzień”, t. 2b, Tyniec 2010. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą Wydawnictwa Benedyktynów Tyniec.

 

Zobacz także