W poszukiwaniu Mądrości (1): Koh 2,12

„Postanowiłem przyjrzeć się mądrości, a także szaleństwu i głupocie. Bo czegoż jeszcze dokonać może człowiek, który nastąpi po królu, nad to, czego on już dokonał?”

Postanowiłem przyjrzeć się Mądrości. Poszukać i sprawdzić, czym ona jest. Lecz nie chodzi mi o tą ludzką mądrość, która głupotą jest dla Boga (1Kor 3,18). Chcę poszukać tego, co dla Boga jest prawdziwą Mądrością, a która z Nim była od początku (Prz 8,22-31). Jeśli „mądrość cenniejsza jest od pereł i żaden klejnot nie jest jej równy” (Prz 8,11), to chyba warto poświęcić nieco czasu na znalezienie jej?

Filozofia to umiłowanie Mądrości, a nie można kochać, kogo się nie zna, nie rozpoznaje, nie spotyka. Zanim pokochamy „Mądrość”, zapytajmy czym ona jest. A gdzie znajdziemy na to pytanie lepszą odpowiedź, niż w Piśmie – tam, gdzie Bóg sam siebie przedstawia? Tak samo, jak autor powyższego cytatu, nie wierzymy, że dokonamy czegoś więcej, niż Król, który nas poprzedził na drodze Mądrości. Chcemy jednak choć trochę poznać Mądrość, o której dał świadectwo. Nie przewyższymy laudacji na cześć Mądrości, którą znajdujemy w Pismie, ale spróbujmy choć trochę ją przypomnieć – może przy okazji i nam odrobina Mądrości się udzieli?

Pewnie nieco czasu zajmie mi ta podróż śladami Mądrości, być może nieraz zbłądzę, zapuszczając się w ścieżki, które trochę pozarastały albo wiodą zbyt stromo pod górę. Ale to mnie nie powstrzymuje przed wyruszeniem w drogę. Efektu ani czasu trwania tej wędrówki nie znam, być może inni potrafiliby sprawniej i skuteczniej dotrzeć do celu, który sobie postawiłem. Skoro jednak żadnego innego potencjalnego przewodnika nie widać na horyzoncie… Zapraszam ze mną.

 

O co chodzi zatem z tym szaleństwem i głupotą? Wydaje się, że Mądrości nie da się rozpoznać, nie umiejąc jednocześnie opisać jej przeciwieństw. Przyjmijmy, że – jak mówi fragment utworu Rammstein – „szaleństwo jest jedynie wąskim mostem; przepaścią są rozum i popęd”. Zaś głupotę najłatwiej rozpoznać po pysze, nieumiarkowanym gniewie, złości i śmiechu, ślepocie, całkowitym zamknięciu na Boga (Hi 5,2; Ps 53,2; Prz 12,16; Prz 29,9). Być może starczy czasu, by i do nich wrócić: opisać szaleństwo i głupotę, choć raczej objawią się nam one pobocznie jako to, co z samej swej istoty sprzeciwia się Mądrości. Jak mawia mój znajomy: idąc w górach, lepiej patrzeć na ścieżkę, nie w przepaść. Przyjrzyjmy się zatem ścieżce i zobaczmy, dokąd nas ona doprowadzi.

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Sebastian Gałecki

Sebastian Gałecki na Liturgia.pl

Filozof, etyk i bioetyk, chrześcijanin, teolog-amator, motocyklista, z urodzenia częstochowianin, poszukiwacz pytań i odpowiedzi.