Wielki Poniedziałek

Notatki nt. pochodzenia kolekt dzisiejszego dnia, wspólnej dla obu Mszałów

Tekst: „Da, quaesumus, omnipotens Deus, ut, qui ex nostra infirmitate deficimus, intercedente Unigeniti Filii tui passione, respiremus. Qui tecum”.

Oficjalny polski przekład: “Wszechmogący Boże, z powodu własnej słabości upadamy w grzechy, daj nam nowe życie przez zasługi męki Twojego Jedynego Syna. Który z Tobą żyje”.

Przekład z łac.-pol. Mszału z 1968 r.: „Wszechmogący Boże, wśród tak licznych przeciwności upadamy wskutek własnej niemocy, spraw, prosimy, abyśmy otrzymali nowe siły przez zasługi męki Jednorodzonego Syna Twojego. Który z Tobą żyje”.

Właściwie oba przekłady są dość swobodne.

Historia modlitwy. Modlitwę zawierają po raz pierwszy Sakramentarze Gregoriańskie, zarówno papieski (ok. 625/638 r.) jak typu II (ok. 650/683 r.) i stąd przejdą do całej późniejszej tradycji.

W innych obrządkach. Modlitwę zna również tradycja ambrozjańska. Stosują ją w Wielki Poniedziałek Sakramentarz z Bergamo (IX w.), Sakramentarz Symplicjana (czyli z mediolańskiego klasztoru św. Symplicjana, ok. 900 r.) i Sakramentarz z Biasca (X w.), dwa pierwsze jako „oratio super populum” (odpowiednik rzymskiej kolekty), trzeci jako „oratio super sindonem” (w czasie ofertorium).


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....

Wielki Poniedziałek

Jakub płacze z powodu braku Józefa, a Józef zasiada na rydwanie i czczony jest jak król, nie poddawszy się kiedyś słodyczy Egipcjanki, i wysławiony jest przez Tego, który zna ludzkie serca i ofiaruje niezniszczalny wieniec.

Jakub płacze z powodu braku Józefa, a Józef zasiada na rydwanie i czczony jest jak król, nie poddawszy się kiedyś słodyczy Egipcjanki, i wysławiony jest przez Tego, który zna ludzkie serca i ofiaruje niezniszczalny wieniec.

none


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także