Ze skarbca Kościoła

Słowa Ojców Kościoła na Wielki Czwartek

OjcowieJeśli bowiem chcesz uczcić ofiarę, to ofiaruj duszę, dla której On się ofiarował, uczyń ją złotą, ale jeśli ona pozostanie podlejszą od ołowiu i skorupy, a naczynie będzie złote, cóż stąd za korzyść? Nie na to więc zważajmy, abyśmy złote naczynia ofiarowali, ale także sprawiedliwe czyny. Te zaś z nich, które nie pochodzą z chciwości, są droższe od złota. 

Obmycie nóg - mozaika z klasztoru Osios LoukasJeśli się to nie stanie, nie będziesz mógł skosztować mego ciała! Wtedy Szymon zaczął błagać Dobrego Pana i mówić: Panie, umyj mi nie tylko nogi, lecz i ręce, i głowę. Szymonie, Szymonie, jedno jest obmycie całego ciała w świętej wodzie (chrztu). Pan umył nogi uczniom i nakazał im miłość: Widzicie, jak wam służyłem i co poleciłem! Oto was umyłem i oczyściłem, radośnie przeto idźcie do Kościoła, posiądźcie jego bramy, stąpajcie po złym bez obaw, deptajcie śmiało głowę węża! Zdążajcie drogą swą bez lęku, głoście po miastach wasze słowo! Siejcie Ewangelię w krajach, zaszczepiajcie miłość w sercach ludzi! Głoście Ewangelię przed królami, objawiajcie swą wiarę przed sędziami! Oto ja, Bóg wasz, uniżyłem się i służyłem wam, by przygotować Paschę doskonałą i uweselić oblicze całego świata!

Cyryllonas (V w.)

Dotknijmy więc i my kraju Jego szaty; a raczej, jeśli tylko chcemy, mamy Go tu całego. Albowiem ciało Jego leży teraz przed nami; nie szata jedynie, ale także ciało, aby go nie tylko dotknąć, ale także spożyć i nim się nasycić. Niech więc każdy z nas, kto czuje niemoc, przystąpi z wiarą. (…) Przystępować zaś z wiarą nie znaczy jedynie przyjmować Jego ciało ofiarowane, ale także dotykać Go czystym sercem, być przejętym takim uczuciem, jakbyśmy się zbliżali do samego Chrystusa.

(…)

Jeśli bowiem chcesz uczcić ofiarę, to ofiaruj duszę, dla której On się ofiarował, uczyń ją złotą, ale jeśli ona pozostanie podlejszą od ołowiu i skorupy, a naczynie będzie złote, cóż stąd za korzyść? Nie na to więc zważajmy, abyśmy złote naczynia ofiarowali, ale także sprawiedliwe czyny. Te zaś z nich, które nie pochodzą z chciwości, są droższe od złota. Kościół bowiem nie jest miejscem, gdzie się wyrabia złote lub srebrne przedmioty, ale zgromadzeniem aniołów. Dlatego więc potrzeba nam dusz, bo te naczynia Bóg przyjmuje dla dusz. Ów stół także nie był wtedy ze srebra ani kielich, z którego Chrystus dał uczniom pić swoją Krew, nie był ze złota, lecz wszystko tam było drogie i lękiem przejmujące, gdyż było pełne Ducha.

Św. Jan Chryzostom

O kapłanie, jak wielka jest funkcja, którą sprawujesz, jakże czcigodni są szafarze ognia i ducha! Któż wyrazi w sposób dostateczny wielkość twego urzędu, przekraczającego swoją mocą istoty niebieskie? Wprawdzie natura istoty duchowej jest subtelniejsza i chwalebniejsza od twojej, ale nie jest jej dozwolone naśladować ciebie, nawet malując obraz tajemnic (przez ciebie sprawowanych). Anioł jest kimś wielkim, powiedzmy nawet, większym od ciebie, ale jeśli porównać twoje posługi do jego, to jest od ciebie mniejszy. (…)
W sprawowaniu swego urzędu kapłan zajmuje miejsce anioła, miejsce lepsze niż jego, bo sprawia, że przez treść zawartą w jego słowach otrzymują nadzieję ci, którzy są bez nadziei. Sprawuje urząd pośrednika pomiędzy Bogiem a ludźmi i potwierdza w swych słowach przymierze obydwu stron. Płaczem błaga Byt ukryty, który wprawdzie jest ukryty, ale objawia się przez swą miłość, i moc od Niego pochodząca zstępuje na kapłana, spełniając to, co on mówi.

Narsai (+ 502)
 

 

Zobacz także

Tomasz Dekert

Tomasz Dekert na Liturgia.pl

Urodzony w 1979 r., doktor religioznawstwa UJ, wykładowca w Instytucie Kulturoznawstwa Akademii Ignatianum w Krakowie. Główne zainteresowania: literatura judaizmu intertestamentalnego, historia i teologia wczesnego chrześcijaństwa, chrześcijańska literatura apokryficzna, antropologia kulturowa (a zwłaszcza możliwości jej zastosowania do poprzednio wymienionych dziedzin), języki starożytne. Autor książki „Teoria rekapitulacji Ireneusza z Lyonu w świetle starożytnych koncepcji na temat Adama” (WAM, Kraków 2007) i artykułów m.in. w „Teofilu”, „Studia Laurentiana” i „Studia Religiologica”. Mąż, ojciec czterech córek i dwóch synów.