Zwiastowanie

Kameralny kościół św. Idziego, kameralna grupa modlących się (oprócz scholi kilka osób w ławkach). Głównym celebransem był opiekun naszej scholi - o. Tomasz Rojek. Wyciągnął nas z ławek i usadził w półokręgu przeniesionych z tyłu kościółka krzeseł, postawionych koło pulpitu.

Dało to nam większe poczucie wspólnoty i lepiej się słyszeliśmy, jednak zmarznięciu nie zapobiegło, ale to drobiazg. Mimo pary unoszącej się z naszych rozgarznych śpiewem gardziołek, wyszliśmy z liturgii z poczuciem, że dobrze Panu zaśpiewaliśmy. Godnie.

Matutinum na Zwiastowanie Pańskie jest najtrudniejsze z trzech, które do tej pory przygotowaliśmy. Nie ma tu specyficznego dla liturgii Epifanii narastania trudności i muzycznej złożoności części – już drugie responsorium z I nokturnu (Missus est) jest wymagające dla wykonawców: dwukrotna zmiana klucza i duży ambitus melodii nie pozwalają drzemać wewnętrznie podczas śpiewania. Najbogatsze oczywiście jest trzecie responsorium w III nokturnie (Quomodo), ale najtrudniejsze – drugie w tym samym nokturnie (Nascetur). Jednak to, co wymaga uwagi i wysiłku prowadzących śpiew, jednocześnie daje wart usłyszenia efekt muzyczny dla słuchaczy.

Wielokrotnie powtórzona opowieść o Gabrielu i Dziewicy, do której został posłany, za każdym razem ma gdzie indziej położony akcent muzyczny. Śpiewając, mogliśmy rozważać prawde o tym, że to Bóg zapowiedział wywyższenie pokolenia Dawida, że to On posłał anioła, że to Duch sprawił poczęcie, że Dziewica nie lękała się wypowiedzieć swoich wątpliwości i Gabriel je rozwiał, że Jej „tak” odmieniło historię świata. Wspaniałe bogactwo tajemnicy Wcielenia Słowa, rozważane tuż po święcie Odkupienia a w oczekiwaniu na dar Ducha.

O niej było świetne, króciutkie kazanie o. Tomka po III nokturnie a przed Te Deum. A także o tym, że my także jesteśmy powołani do przyjęcia Zwiastowania; stania się żywymi monstrancjami, dzięki którym ludzie mogą zobaczyć Słowo i Go spotkać.

Mimo że obce cywilizacje skolonizowały gardła kilku ze śpiewających, w tym jednego solisty, wyśpiewaliśmy tajemnicę Boga stającego się człowiekiem dzięki zgodzie człowieka na przyjęcie Słowa. Pamiętaliśmy o chorych i nieobecnych. Nie da się też przecenić pracy Pani Kierowniczki, dzięki zaangażowaniu której udało się wszystko dopiąć organizacyjnie. Teraz czas na następną tabelkę i kolejną liturgię, na którą już teraz zapraszamy – będzie to przygotowanie do uroczystości Trójcy Świętej.

To zdecydowanie tajemnica wymagająca kontemplacji i rozważenia. Wigilia świetnie się do obu nadaje!


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Vigilantes - schola chorałowa

Vigilantes - schola chorałowa na Liturgia.pl

Uszy nie mają tego samego przywileju, co oczy, gdyż nie posiadają powiek (Giovanni Carlo Ballola). Vigilantes to schola chorałowa wykonująca wigilie świąt i uroczystości. Śpiewamy wspólnie od 4 lat.Jesteśmy związani z krakowskim Dominikańskim Ośrodkiem Liturgicznym. Wizytówka grupy dostępna jest pod adresem http://www.liturgia.dominikanie.pl/grupa_choralowa,4.html