Liturgia w soczewce: II niedziela Wielkiego Postu, rok B (komentarz)

„Liturgia w soczewce” to nowa propozycja komentarzy do tekstów liturgii niedzielnej Mszy świętej, byśmy mogli jeszcze głębiej przeżywać niedzielną Eucharystię. O tym czym są, oraz jak je wykorzystać, możecie przeczytać w naszym serwisie (tutaj).

KOLEKTA

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały.

– Celem życia człowieka jest oglądanie Chwały Boga, Zbawienie, Życie Wieczne.

– Cel ten mogą osiągnąć Ci którzy mają, odzyskają czyste serce – „Błogosławieni czystego serca albowiem oni Boga Oglądać będą”

– Drogą do tego celu jest otwarcie się na przemieniającą moc Słowa Bożego. Czas Wielkiego Postu jest nam dany, abyśmy przez słuchanie Słowa Bożego, które ożywia wiarę i oczyszcza  serce już dziś będąc włączeni przez chrzest w misterium Chrystusa na miarę naszej ludzkiej kondycji, a w przyszłości w pełni mieli udział w Chwale Bożej.

TEKSTY LITURGII MSZY ŚW.

I Czytanie (Rdz 22, 1-2. 9-13. 15-18)

Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: «Abrahamie!» (…)  «Przysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, a nie odmówiłeś Mi syna   twego jedynego, będę ci błogosławił (…) dlatego, że usłuchałeś mego rozkazu».

Psalm (Ps 116B (115), 10 i 15. 16-17. 18-19 )

W krainie życia będę widział Boga.

Ty rozerwałeś moje kajdany, Tobie złożę ofiarę pochwalną

Drugie czytanie  (Rz 8, 31b-34 )

Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować?  (…) Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej – zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?

Werset przed Ewangelią ( Por. Mt 17, 5)

Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».

Ewangelia Mk 9, 2-10

«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!» (…) A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby  nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie           powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko             między sobą, co znaczy „powstać z martwych”

Modlitwa nad darami:

Wszechmogący Boże, niech ta Ofiara wyjedna nam przebaczenie grzechów i niech uświęci nasze dusze i ciała, abyśmy godnie obchodzili święta wielkanocne.

Modlitwa po komunii:

Boże, nasz Ojcze, przyjąwszy Najświętszy Sakrament składamy Tobie dziękczynienie za to, że nam, pielgrzymującym na ziemi, już teraz pozwalasz uczestniczyć w życiu      wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego.

KOMENTARZ:

Abraham słyszy słowo Boga i wierzy – zawierza Bogu. Patrząc na całą historię Patriarchy, widzimy, że jest to proces stopniowego oczyszczania. Jest to droga, którą Bóg prowadzi przez swoje słowo. Najpierw na słowo – obietnicę Boga – Abraham porzuca swoją ziemię rodzinną (zabezpieczenie, pozycję społeczną). Następnie musi zrezygnować ze swojego pomysłu na  zrealizowanie obietnicy o potomstwie. Ostateczna próba, o której dziś czytamy, prowadzi go do całkowitego zawierzenia. Ofiarowuje Bogu to, co od Boga otrzymał, a co było jego największym skarbem, pragnieniem, wypełnieniem obietnicy. Ta droga oczyszczenia serca z wyobrażeń, planów, ambicji sprawia, że Abraham opiera się już tylko na Bogu, na Jego słowie, a przez to ma udział, uczestniczy w Chwale Bożej, widzi wypełnienie obietnicy, jaką dał mu Bóg.

Przemienienie Pańskie, for. Lawrence Lew OP

Przemienienie Pańskie, fot. Lawrence Lew OP

W Ewangelii Apostołowie idą za Jezusem i oglądają Chwałę Boga. Uczestniczą w Jego Misterium, Tajemnicy. Po tym doświadczeniu Jezus przykazuje, żeby nikomu nie mówili o tym co się wydarzyło „zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych”. Apostołowie jeszcze wtedy nie rozumieją, co znaczy zmartwychwstać. Nie wiedzą, że drogą do Chwały Bożej jest ofiara. My już wiemy, co to znaczy i przez sakrament chrztu jesteśmy zanurzeni w tej rzeczywistości paschalnej. Idąc za Słowem Bożym, wiemy, że nie ma Zmartwychwstania bez śmierci. Nie ma oczyszczenia bez ofiary. Droga oczyszczenia duszy prowadzi przez zjednoczenie, wejście w Paschę razem z Chrystusem. Prowadzi przez krzyż do Chwały. Jest wejściem na drogę Słowa Wcielonego, by razem z Nim wchodzić w śmierć dla grzechu i słabości, by razem z Nim powstać do Nowego Życia, do oglądania Chwały Bożej. Oczyszczenie serca jest procesem, trudem słuchania i wcielania Słowa Bożego w naszą codzienność.

Niech ta druga niedziela Wielkiego Postu będzie dla nas momentem, by wsłuchać się na nowo w Słowo Boga. Wsłuchać się w Jego pragnienie. Wzorem Abrahama zostawić swoje palny, zamierzenia i niepowodzenia, swoje pomysły na oczyszczenie serca, pracę nad sobą, pokutę i wzrost duchowy. Powierzyć się Bogu. Dać się poprowadzić Słowu Bożemu. Słowu przebaczenia w sakramencie pokuty i pojednania. Umrzeć dla grzechu i poddać się przemieniającej, oczyszczającej Obecności Boga w Słowie, w Ciele i Krwi – w Eucharystii. Zacząć żyć nowym życiem, z Bogiem przeżywając swoją codzienność, uczyć się Jego spojrzenia i już tu i teraz oczyszczoną duszą oglądać Jego Chwałę, mieć udział w Jego Zwycięstwie, żyć Życiem Wiecznym, Jego prawem, Jego logiką, Jego mocą..

WSKAZÓWKI DO ROZWAŻENIA:

­– Czego Bóg pragnie dla mnie, jaką drogą chce mnie prowadzić? Czy dostosowuję moje życie do Słowa Bożego, czy raczej Słowo Boże do swojego życia?

– Czy oddaję Bogu, zawierzam wszystko? Czy jest w moim życiu coś, co zostawiam dla siebie, czego boję się lub nie chcę oddać Bogu? Co to jest?

– Czy ufam Bogu, który działa i przemienia, uświęca mnie w sakramentach: spowiedzi, Eucharystii? Czy bardziej ufam swoim wysiłkom? Czy zawierzam Bogu moje postanowienia i przedsięwzięcia? Czy wierzę, że Bóg ma moc mnie przemienić i oczyścić? Czym jest dla mnie Życie Wieczne?

MODLITWA PO MEDYTACJI:

Panie, przymnóż mi wiary, abym wsłuchany/a w Twoje Słowo, wiernie za Tobą szedł/a. Abym bardziej liczył/a na Ciebie niż na siebie. Abym umiała żyć z Tobą w każdej chwili mojego życia. To wszystko, co jest moim życiem, pracą moich rąk i codzienności pragnę złożyć dziś z chlebem i winem na Twoim ołtarzu, aby Twój Święty Duch uświęcił moją ofiarę i uczynił ją miłą Tobie przez Chrystusa. Przyjdź, Panie Jezu!

Opr. s. Anna Kotyra CHR


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także