Liturgia w soczewce: IV Niedziela Wielkanocna, rok C (komentarz)

„Liturgia w soczewce” to nowa propozycja komentarzy do tekstów liturgii niedzielnej Mszy świętej, byśmy mogli jeszcze głębiej przeżywać niedzielną Eucharystię. O tym czym są, oraz jak je wykorzystać, możecie przeczytać w naszym serwisie (tutaj).

KOLEKTA

Wszechmogący, wieczny Boże, prowadź nas do niebieskich radości, niech pokorny lud dojdzie do Ciebie, podążając za zwycięskim Pasterzem.

– Bóg okazuje łaskę i miłosierdzie sercom pokornym,

– Pokora jest tym, co przybliża człowieka do Boga,

– Jezus jako Pasterz prowadzi owce do nieba.

TEKSTY LITURGII MSZY

I Czytanie – Dz 13, 14. 43-52 (Apostołowie zwracają się do pogan)

A wielu pobożnych prozelitów towarzyszyło Pawłowi i Barnabie, którzy w rozmowie starali się zachęcić ich do wytrwania w łasce Boga.
W następny szabat zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość, i bluźniąc, sprzeciwiali się temu, co mówił Paweł.
Wtedy Paweł i Barnaba powiedzieli odważnie: «Należało głosić słowo Boże najpierw wam. Skoro jednak odrzucacie je i sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego, zwracamy się do pogan. Tak bowiem nakazał nam Pan:  „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”».

Psalm responsoryjny – Ps 100 (99), 2-3. 4-5.

My ludem Pana i Jego owcami

Służcie Panu z weselem,
stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością,
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
z hymnami w Jego przedsionki,
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
Albowiem Pan jest dobry,
Jego łaska trwa na wieki,
a Jego wierność przez pokolenia.

II Czytanie – Ap 7, 9. 14b-17 (Baranek będzie ich pasł i prowadził ich do źródeł wód życia)

Ja, Jan, ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy.
I rzekł do mnie jeden ze Starców: «To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. A Zasiadający na tronie rozciągnie namiot nad nimi. Nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie Baranek, który jest pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze Bóg z ich oczu».

Ewangelia – J 10, 27 – 30 (Jezus daje swoim owcom życie wieczne)

Jezus powiedział:
«Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy».

KOMENTARZ

Jezus we wszystkim jest zjednoczony z Ojcem. Wszystko czego dokonuje, wypływa z miłości i z posłuszeństwa woli Ojca. Ci, którzy wybierają drogę pójścia za Jezusem, idą za Ojcem. Jezus z Jezusem jest jedno. Wszyscy, którzy należą do Jezusa, należą do Ojca, bo Oni są jedno. Bóg czuwa nieustannie nad swoim ludem. Dzisiejsze Słowo ukazuje to kilkakrotnie. Bóg przez Kościół ma dzieci na całym świecie. W ten sposób wypełnia się Pismo: „Ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi”. Bóg prowadzi swój lud, troszczy się o niego: Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, Jego ludem, owcami Jego pastwiska.
Zna trudne doświadczenia swoich owiec: to ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i opłukali swe szaty, i w krwi Baranka je wybielili. Dlatego są przed tronem Boga i w Jego świątyni cześć Mu oddają we dnie i w nocy. Opiekuję się tymi, którzy są Jego stadem: nie będą już łaknąć ani nie będą już pragnąć, i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo pasł ich będzie; idą one za Mną, a Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki.

WSKAZÓWKI DO ROZWAŻANIA

– W jaki sposób doświadczam troskliwej i dobrej Obecności Boga w moim życiu?

– Czy czuję się owcą Dobrego Pasterza Jezusa?

– W jaki sposób w codzienności daję świadectwo o mojej przynależności do Ojca?

– Czy ufam Panu w trudnych doświadczeniach?

– Czy dziękuję Bogu, za dar Jego miłości do mnie?

MODLITWA PO MEDYTACJI

Dziękuję Ci Ojcze za dar Twojej miłości. Dziękuję za Kościół, który troszczy się by Twoja miłość dotarła aż na krańce świata. Proszę Cię o łaskę zaufanie w sytuacjach trudnych, kiedy brak mi wiary. Obdarz mnie Panie sercem ufnym w to, że zawsze Jesteś ze mną. Przemieniaj moje trudy swoją łaską, by cierpienie przemieniało się w uwielbianie Ciebie. Otwórz moje serce na Twoją miłość.

Opracowała s. Zofia Zagraba CHR


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

FreshMail.pl