Liturgia w soczewce: V niedziela Wielkiego Postu, rok B (komentarz)

„Liturgia w soczewce” to nowa propozycja komentarzy do tekstów liturgii niedzielnej Mszy świętej, byśmy mogli jeszcze głębiej przeżywać niedzielną Eucharystię. O tym czym są, oraz jak je wykorzystać, możecie przeczytać w naszym serwisie (tutaj).

KOLEKTA

Prosimy Cię, Panie, nasz Boże, udziel nam łaski, abyśmy gorliwie naśladowali miłość Twojego Syna, * który oddał własne życieza zbawienie świata.

– W dzisiejszej kolekcie zauważamy trzy elementy: prośbę o łaskę, zachętę do naśladowania miłości Chrystusa oraz wzmiankę o Jego zbawczej ofierze.

– Możemy założyć, że ich związek jest następujący: przyjęcie łaski nas przemienia i sprawia, że stajemy się zdolni do naśladowania Chrystusa, a konkretnie do naśladowania Jego miłości, która polega na oddaniu swojego życia dla ocalenia braci.

– Można więc zadać pytanie: co oznacza naśladowanie miłości Chrystusa w naszym życiu codziennym i w jaki sposób miałoby się ono dokonywać?

TEKSTY LITURGII MSZY ŚW.

I Czytanie – Jr 31, 31-34 (Nowe przymierze)

Zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze… Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercach… I nie będą się musieli wzajemnie pouczać, mówiąc jeden do drugiego: Poznajcie Pana! Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie

Psalm responsoryjny – Ps 51(50)

12Stwórz, Boże, we mnie serce czyste * i odnów we mnie moc ducha.
14Przywróć mi radość Twojego zbawienia * i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

II Czytanie – Hbr 5, 7-9 (Chrystus stał się sprawcą zbawienia wiecznego)

I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego…

Ewangelia – J 12, 20-33 (Ziarno, które wpadłszy w ziemię obumrze, przynosi plon obfity)

„Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity… Kto zaś chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa… Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Ależ właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę… A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie.”

Modlitwa nad darami

Wysłuchaj nas, wszechmogący Boże, i przez tę Ofiarę oczyść z grzechów swoich wiernych, którym dałeś poznać prawdy chrześcijańskiej wiary.

Modlitwa po komunii

Wszechmogący Boże, prosimy Cię, abyśmy zawsze byli żywymi członkami Chrystusa, którego Ciało i Krew przyjmujemy.

KOMENTARZ

[Ofiara Chrystusa jako obraz miłości, którą mamy naśladować]

Miłość Chrystusa jest miłością ofiarną – miłością, która skłania do oddania siebie do kresu i do końca. Jezus jako prawdziwy człowiek doświadczył lęku przed unicestwieniem, przed godziną, dla której przyszedł i której wyczekiwał. Nie wycofał się, chociaż wiedział, że Ojciec mógł Go wybawić od śmierci. Zgodził się na to, aby stać się jakby ziarnem, które ma obumrzeć i przynieść plon w postaci zbawienia dla wszystkich, którzy posłuchają Jego głosu.

Żniwa, For. Lawrence Lew OP

Żniwa, For. Lawrence Lew OP

Przez chrzest zostaliśmy wszczepieni w Chrystusa. Mamy udział w Jego przymierzu, a prawo Boże, prawo miłości zostało wyryte w głębi naszych serc, nawet jeśli nie zawsze jesteśmy tego świadomi lub uciekamy przed konsekwencjami, które z zawarcia tego przymierza wynikają. Wszyscy możemy poznać Pana i zrozumieć, jak bardzo Mu na nas zależy, jeśli postanowił wydać za nas swojego Syna. Przez otwarcie się na łaskę stajemy się żywymi członkami Chrystusa i możemy naśladować Jego miłość. On chce nas przyciągnąć do siebie i zapewnia, że gdzie On jest, tam będzie i Jego sługa. W czwartej Ewangelii tajemnica wywyższenia odnosi się tak do śmierci krzyżowej Chrystusa, jak i do Jego uwielbienia. Naśladowanie miłości Chrystusa możemy więc rozumieć jako wydanie siebie do kresu, trwanie przy Chrystusie ukrzyżowanym i uwielbionym oraz całkowite zawierzenie Bogu, które otwiera nam drogę przez krzyż do chwały. Udział w takiej miłości może się dokonywać w naszej zwyklej codzienności – nawet w sposób bardzo dyskretny i niezauważalny dla innych ludzi. Nie musimy prosić Boga o jakieś nadzwyczajne okoliczności czy charyzmaty. Wystarczy konsekwentne wykonywanie najprostszych gestów miłosierdzia wobec braci, dążenie do wolności od własnych planów i wyobrażeń o świecie lub cierpliwe trwanie na drodze swojego powołania aż do końca. W ten sposób każda poszczególna chwila staje się udziałem w tajemnicy wywyższenia Chrystusa, gdzie do chwały wchodzi się przez krzyż. Wybierając tę drogę szybko można odkryć, że nie jest to „łatwa opcja”, i że nie można po niej iść polegając tylko na własnych siłach.

WSKAZÓWKI DO ROZWAŻANIA

– W jaki sposób myślę o ofiarnej miłości Chrystusa – jest to dla mnie czymś oczywistym, obojętnym lub trudnym do zrozumienia? Czy potrafię przyjąć to, że Chrystus wydał swoje życie konkretnie za mnie i że owoce tej ofiary naprawdę są mi koniecznie potrzebne?

– Czy jestem w stanie zgodzić się na to, że słowa o ziarnie, które obumiera, aby wydało plon, dotyczą także mnie osobiście i mojego życia? Czego najbardziej nie chcę Bogu oddać? Czego najbardziej się obawiam?

-Gdzie w moim codziennym życiu widzę konkretne miejsca, które mogą stać się bramą wiodącą przez krzyż do chwały? O które relacje chodzi? O które czynności lub zadania? Co z tego jeszcze nie zostało podjęte? Czy pamiętam o tym, żeby zawierzać Bogu w modlitwie moją codzienność i świadomie ją ofiarować za innych ludzi?

MODLITWA PO MEDYTACJI

Panie Jezu Chryste, proszę Cię, stwórz we mnie nowe serce. Spraw, abym potrafił/a przyjąć Twoją łaskę i cieszyć się z tego, że dla mnie oddałeś swoje życie. Przywróć mi radość Twojego zbawienia i napełnij mnie duchem ofiarnym. Spraw, abym wytrwał przy Tobie aż do końca.

Panie, odnów nas. Uczyń, abyśmy nawet najdrobniejsze rzeczy wykonywali z miłością i troszczyli się o dobro bliźnich. Abyśmy przez uczestnictwo w Twojej Ofierze stali się żywymi członkami Twojego mistycznego Ciała i świadczyli o Tobie wobec braci. Amen.

Opr. s. Tereza Huspeková CHR

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także