Liturgia w soczewce: Święto Chrztu Pańskiego, rok C (komentarz)

„Liturgia w soczewce” to nowa propozycja komentarzy do tekstów liturgii niedzielnej Mszy świętej, byśmy mogli jeszcze głębiej przeżywać niedzielną Eucharystię. O tym czym są, oraz jak je wykorzystać, możecie przeczytać w naszym serwisie (tutaj).

KOLEKTA

Wszechmogący, wieczny Boże, po chrzcie w Jordanie uroczyście ogłosiłeś, że Chrystus, na którego zstąpił Duch Święty, jest Twoim umiłowanym Synem, spraw, aby Twoje przybrane dzieci, odrodzone z wody i Ducha Świętego, zawsze żyły w Twojej miłości.

– Modlimy się dziś, wpatrując się w tajemnicę Chrztu Jezusa w Jordanie, w tajemnicę Objawienia Boga w Trójcy Świętej. Poznajemy Chrystusa Zbawiciela, Mesjasza, Odkupiciela. Poznajemy, że jest to wielka tajemnica miłości Boga do człowieka. I prosimy, byśmy nigdy nie odłączyli się od Chrystusa, abyśmy nigdy nie wątpili o Jego miłość do nas. Prosimy o to bo wiemy sami nie damy rady, bo wiemy, że potrzebujemy do tego Jego mocy.

TEKSTY LITURGII MSZY

Pierwsze czytanie: Iz 40, 1-5. 9-11

Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «Oto wasz Bóg! Oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie On swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie».

 

Psalm: Ps 104 (103), 1-2a. 3b-4. 24-25. 27-28. 29b-30 (R.: por. 1a)

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

 

Drugie czytanie: Tt 2, 11-14; 3, 4-7

Gdy ukazała się dobroć i miłość Zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.

 

Aklamacja: por. Łk 3, 16

Jan powiedział: «Idzie mocniejszy ode mnie; On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem».

 

Ewangelia: Łk 3, 15-16. 21-22

Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem».

 

Modlitwa nad darami:

Boże, nasz Ojcze, przyjmij dary przyniesione ku uczczeniu objawienia się Twojego umiłowanego Syna, niech one przemienią się w ofiarę Chrystusa, który zgładził grzechy świata. Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

Antyfona na komunię:

Oto Ten, o którym Jan powiedział: Ja Go ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym.

 

Modlitwa po komunii:

Posileni świętymi Darami, pokornie prosimy Cię, najłaskawszy Boże, spraw, abyśmy wiernie słuchając Twojego Syna zasłużyli na nazwę dzieci Bożych i rzeczywiście nimi byli. Przez Chrystusa, Pana naszego.

KOMENTARZ

Przez chrzest staliśmy się nowym stworzeniem w Chrystusie, odrodzeni z wody i Ducha żyjemy w Duchu Świętym. Przez życie prowadzi nas ten sam Duch, który zstąpił na Jezusa w Jordanie. Od chrztu świętego rozbrzmiewa nad nami, nad tobą głos Ojca mówiący o tym, że jesteś Jego umiłowanym dzieckiem, że upodobał Sobie w Tobie. I chociaż słowa wypowiedziane nad Jezusem mają nieco inne znaczenie – są wskazaniem, że Jezus jest synem Bożym, że jest Mesjaszem, Odkupicielem oczekiwanym przez wieki, zapowiadanym przez proroków, to i nad nami Bóg te słowa nieustannie wypowiada. Chrystus jest tym, w którym wypełniają się starotestamenalne obietnice, dlatego my przez chrzest stajemy się synami w Synu (córkami też dla tych, które mają wrażliwość na formę). Stajemy się „Dziećmi Boga, a współdziedzicami Chrystusa.”

Jan, ostatni z proroków, udziela chrztu oczyszczenia i jednocześnie zapowiada, że Chrystus chrzcić nas będzie Duchem Świętym i ogniem. Jak to rozumieć? Z pomocą w rozumieniu przychodzi nam Efrem Syryjczyczk, który opiewa tę prawdę, odnosząc nas do eucharystii. Ukazuje, że to właśnie przy stole eucharystycznym wypełnia się ta zapowiedź. Pisze tak: „W Twym chlebie żyje ukryty Duch, który nie może być spożyty; w Twym winie płynie Ogień, który nie może być wypity. Duch w Twym chlebie, ogień w Twym winie, są wielkimi cudami, jakie przyjmują nasze wargi (…). Twój chleb zabija łakomego żarłoka (tj. śmierć), który nas uczynił swym chlebem; Twój kielich unicestwia śmierć, co nas pożera. Pożywamy Cię, Panie i pijemy, nie by Cię spożyć, lecz by żyć przez Ciebie.”

W tę niedzielę Chrztu Pańskiego zatrzymaj się na słowach, które Bóg wypowiada nad Jezusem, usłysz jak wypowiada je nad Tobą i daj się poprowadzić w głąb tej tajemnicy.  Tajemnicy bycia umiłowanym przez Boga, tajemnicy chrztu i eucharystii, tajemnicy bycia ochrzczonym Duchem Świętym i Ogniem. Dokąd Cię to prowadzi?

WSKAZÓWKI DO ROZWAŻANIA

– Czy pamiętasz swój chrzest? Czy znasz datę tych narodzin dla nieba?

– Czym dla Ciebie jest Eucharystia, jak do niej podchodzisz, jak się przygotowujesz jak czerpiesz z tego spotkania z Chrystusem?

– Jak wygląda Twój duchowy rozwój? Czy umiesz nazwać na jakim „etapie” drogi duchowej jesteś? Jaka jest Twoja wada główna? Jak nad nią pracujesz? Jakie są Twoje mocne strony, jak z nich korzystasz w swoim rozwoju duchowym?

– Zatrzymaj się nad prawdą, że Bóg cię umiłował, że ma w Tobie upodobanie. Jak się z tym czujesz?

MODLITWA PO MEDYTACJI

Pomódl się słowami pieśni:

Panie nie jestem godzien, abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo i uzdrów duszę moją.
1. W tym chlebie żyje ukryty Duch, który nie może być spożyty. W tym winie płonie ogień, który nie może być wypity.
2. Duch w Twoim chlebie, Ogień w Twym winie, Są wielkimi cudami jakie przyjmują nasze usta.
3. Pan zstąpił na ziemię, czyniąc nas nowym stworzeniem, Niech na wzór Aniołów Ogień i Duch nas wypełnią.
4. Duch były w łonie które Cię zrodziło, Duch Ogień w chrzcie przychodzi, Jak w chlebie i kielichu, tak Ogień i Duch.
5. W Twym chlebie ginie łakomstwo; Twój kielich unicestwia śmierć co nas pożera. Pożywamy Cię Panie i pijemy nie tylko, by się nasycić, lecz by żyć przez Ciebie.
6. Me serce Panie jest pełne z nadmiaru Twych dobrodziejstw. Zatrzymaj przeto łask swych strumień. Zachowaj je w swoim skarbcu, by mi ich kiedyś znowu udzielić.

Opr. Anna Kotyra CHR


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

FreshMail.pl