Liturgia w soczewce: XVII Niedziela Zwykła, rok B (komentarz)

„Liturgia w soczewce” to nowa propozycja komentarzy do tekstów liturgii niedzielnej Mszy świętej, byśmy mogli jeszcze głębiej przeżywać niedzielną Eucharystię. O tym czym są, oraz jak je wykorzystać, możecie przeczytać w naszym serwisie (tutaj).

KOLEKTA

Boże, Obrońco ufających Tobie, bez Ciebie nic nie jest mocne ani święte, † spraw w swoim wielkim miłosierdziu, abyśmy pod Twymi rządami i Twoim przewodnictwem dobrze używali rzeczy przemijających * i nieustannie ubiegali się o dobra wieczne.

Dzisiejsza modlitwa kolekty mówi nam o rzeczach przemijających, których mamy używać i o dobrach wiecznych, o które mamy zabiegać. Pokazuje nam co powinno być priorytetem w naszym życiu – to o życie wieczne mamy się troszczyć. Nie znaczy to jednak, że wszystko co doczesne jest nieważne. Nie chodzi o to, żeby odrzucić rzeczy przemijające, ale żeby ich właściwie używać. Właściwie, to znaczy jak?

TEKSTY LITURGII MSZY ŚW.

I czytanie – 2 Krl 4, 42-44 (Elizeusz rozmnaża chleb)

Pewien człowiek przyszedł z Baal-Szalisza, przynosząc mężowi Bożemu, Elizeuszowi, chleb z pierwocin, dwadzieścia chlebów jęczmiennych i świeżego zboża w worku. On zaś rozkazał: „Podaj ludziom i niech jedzą”. Lecz sługa jego odrzekł: „Jakże to rozdzielę między stu ludzi?” A on odpowiedział: „Podaj ludziom i niech jedzą, bo tak mówi Pan: Nasycą się i pozostawią resztki”. Położył więc to przed nimi, a ci jedli i pozostawili resztki, według słowa Pańskiego.

Psalm responsoryjny – Ps 145, 10-11. 15-18

Otwierasz rękę, karmisz nas do syta

Oczy wszystkich zwracają się ku Tobie, *
a Ty karmisz ich we właściwym czasie.
Ty otwierasz swą rękę *
i karmisz do syta wszystko, co żyje.

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

II czytanie – Ef 4, 1-6 (Usiłujcie zachować jedność)

Bracia: Zachęcam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani, z całą pokorą i cichością, z cierpliwością, znosząc siebie nawzajem w miłości. Usiłujcie zachować jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój. Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani w jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który jest i działa ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.

Aklamacja przed Ewangelią – Łk 7, 16

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój

Ewangelia – J 6, 1-15 (Rozmnożenie chleba)

Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: „Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili?” A mówił to wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić. Odpowiedział Mu Filip: „Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać”… Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: „Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło”. Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów.

Modlitwa nad darami

Wszechmogący Boże, przyjmij dary, które Ci składamy z Twoich dobrodziejstw, † aby mocą Twojej łaski ta Ofiara uświęciła nasze życie doczesne * i doprowadziła nas do wiekuistych radości.

Modlitwa po komunii

Panie, nasz Boże, przyjęliśmy Najświętszy Sakrament, wieczną pamiątkę męki Twojego Syna, † spraw, aby ten dar Jego niewysłowionej miłości * przyczynił się do naszego zbawienia.

KOMENTARZ

Zarówno I czytanie, jak i Ewangelia, opisują sytuacje, kiedy Bóg zaspokaja potrzeby materialne człowieka. Jezus widzi tłum, który jest głodny, i prowokuje uczniów pytaniem, skąd wziąć chleb, żeby ich wszystkich nakarmić. Uczniowie wiedzą, że to niemożliwe. To co mają, to zdecydowanie za mało dla takiej ilości ludzi. A Jezus bierze to co jest, odmawia dziękczynienie i rozdaje. I okazuje się, że taka ilość chleba wystarczy, a nawet jeszcze sporo zostaje.

Czasami może nam się wydawać, tak jak uczniom, że mamy za mało pieniędzy, rzeczy, umiejętności, czasu, itp., żeby się podzielić tym z innymi. A dzisiejsza Liturgia Słowa pokazuje, że nawet mając niewiele, można dawać.

Jezus, w chlebie, który bierze do rąk, widzi dar Ojca, dlatego pierwsze co robi, to dziękuje za ten dar. Dla Niego rzeczy doczesne są znakiem troski i miłości Ojca. Następnie dzieli się tym, co otrzymał – rozdaje chleb tym, którzy są obok Niego. Nie zatrzymuje daru dla siebie ale dzieli go z innymi. Taka postawa buduje jedność i braterstwo, o którym mówi św. Paweł w II czytaniu.

Św. Jan, opisując rozmnożenie chleba, zaznacza, że działo się to tuż przed świętem Paschy. Czas i sposób, w jaki Jezus dokonuje tego cudu, nawiązują do opisu Ostatniej Wieczerzy i ustanowienia sakramentu Eucharystii. Eucharystia jest miejscem, w którym uczymy się dostrzegać Boga i Jego działanie w rzeczach przemijających, tak jak pod postacią chleba i wina widzimy Ciało i Krew Chrystusa. Świat i dobra materialne nie są przeszkodą w spotkaniu z Bogiem. Rzeczy przemijające są darem, który ma nas prowadzić do tego co wieczne. Mamy z nich korzystać, o ile służą naszej relacji z Bogiem i zbliżają nas do Niego. Problem może się pojawić wtedy, gdy nie widzimy dóbr doczesnych jako daru, ale jako cel naszego życia. Kiedy to w nich pokładamy nadzieję na nasze szczęście. Dlatego potrzebujemy ciągłego rozeznawania, czy to co mamy zbliża nas do Boga, czy od Niego oddala.

WSKAZÓWKI DO ROZWAŻANIA

– co jest dla mnie najważniejsze w życiu? Pieniądze, zdrowie, pomyślność czy zbawienie moje i moich bliskich? Jakie są moje priorytety?
– czy to, co posiadam, zbliża mnie do Boga i ludzi, czy oddala od nich?
– czy w rzeczach materialnych widzę znak dobroci i miłości Boga i dar, którym mogę się podzielić?
– w czym pokładam moją nadzieję? W tym kim jestem i co posiadam, czy w Bogu?

MODLITWA PO MEDYTACJI

Boże, dziękuję Ci za świat, który stworzyłeś z miłości do człowieka i dałeś go nam, abyśmy poprzez niego mogli doświadczać Twojej dobroci i troski. Pomóż mi żyć w wolności wobec rzeczy doczesnych, abym umiał(a) się nimi dzielić i posługiwać dla dobra mojego i innych ludzi.

Opr. s. Monika Guzek CHR


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także