Liturgia w soczewce: XXXII Niedziela Zwykła, rok B (komentarz)

„Liturgia w soczewce” to nowa propozycja komentarzy do tekstów liturgii niedzielnej Mszy świętej, byśmy mogli jeszcze głębiej przeżywać niedzielną Eucharystię. O tym czym są, oraz jak je wykorzystać, możecie przeczytać w naszym serwisie (tutaj).

KOLEKTA

Wszechmogący i miłosierny Boże, oddal od nas łaskawie wszelkie przeciwności, † abyśmy wolni od niebezpieczeństw duszy i ciała, * mogli swobodnie pełnić Twoją służbę.

– W kolekcie prosimy Boga, aby w swoim miłosierdziu oddalił od nas wszystko, co nam przeszkadza w pełnieniu Jego woli.

– Prośba może dotyczyć tak przeszkód zewnętrznych, które napotykamy w życiu codziennym, jak i wewnętrznych, z którymi się zmagamy w myśli i w sercu.

TEKSTY LITURGII MSZY ŚW.

Antyfona na wejście

Panie, niech dotrze do Ciebie moja modlitwa, * nakłoń ucho na moje wołanie..

I Czytanie – 1 Krl 17, 10-16 (Uboga wdowa karmi Eliasza)

Eliasz zaś powiedział [wdowie]: «Nie bój się! Idź, zrób, jak rzekłaś; tylko najpierw zrób z tego mały podpłomyk dla mnie i przynieś mi! A sobie i swemu synowi zrobisz potem. Bo tak mówi Pan, Bóg Izraela: Dzban mąki nie wyczerpie się i baryłka oliwy nie opróżni się aż do dnia, w którym Pan spuści deszcz na ziemię»

II Czytanie – Hbr 9, 24-28 (Jedyna ofiara Chrystusa)

Chrystus wszedł nie do świątyni zbudowanej rękami ludzkimi, będącej odbiciem prawdziwej świątyni, ale do samego nieba, aby teraz wstawiać się za nami przed obliczem BogaChrystus raz jeden był ofiarowany dla zgładzenia grzechów wielu, drugi raz ukaże się nie w związku z grzechem, lecz dla zbawienia tych, którzy Go oczekują..

Aklamacja przed Ewangelią

Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Ewangelia – Mk 12, 38-44 (Wdowi grosz)

Jezus usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie»

Modlitwa po komunii

Panie, nasz Boże, wejrzyj łaskawie na złożone dary † i spraw, abyśmy całym sercem korzystali z owoców męki Twojego Syna, * która się uobecnia w sakramentalnej Ofierze.

Antyfona na Komunię

Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie, * pozwala mi leżeć na zielonych

KOMENTARZ

W relacji do Boga nie liczy się, ile Mu dajemy, ale czy oddajemy Mu wszystko – nawet jeśli to „wszystko”, na które nas stać, wydaje się niezbyt okazałe. Chrystus już przeszedł przez mękę i krzyż, został ofiarowany za nasze grzechy, wstawia się za nami przed obliczem Boga. Uczestnicząc w Eucharystii korzystamy z owoców Jego męki. W Nim już wszystko otrzymaliśmy – wszystko jest darem. Zwrócenie się do Boga w modlitwie oznacza tylko zgodę na przyjęcie Jego łaski. Nawet jeśli nasze wysiłki w modlitwie i na drodze powołania w naszym codziennym życiu wydają się marne – jeśli wydaje nam się, że jesteśmy w stanie dać co najwyżej „mały podpłomyk” lub „dwa pieniążki” – to jednak możemy mieć ufność w to, że On słucha i błogosławi. Nawet jeśli nie dostrzegamy owoców swojego działania w tym życiu, jeśli wydaje nam się, że jesteśmy ubodzy materialnie i duchowo, to jednak możemy mieć nadzieję, że mamy udział w Jego królestwie – że na końcu czasów niczego nam nie zabraknie. Nasz Pasterzzapewnia nas w dzisiejszej liturgii, że nasze wysiłki są Mu miłe, jeśli tylko Mu zaufamy i otworzymy się na Jego łaskę.

WSKAZÓWKI DO ROZWAŻANIA

– Czy jestem wdzięczny Bogu i ludziom za to, co otrzymuję każdego dnia? Czy potrafię Mu dziękować, nawet wtedy, kiedy trudno mi dostrzegać dobro w mojej codzienności? Za co konkretnie chciałbym Mu dziś podziękować?

– Jak wygląda moja modlitwa, kiedy doświadczam braku, kiedy zmagam się z przeszkodami zewnętrznymi lub z własną słabością? Ufam Bogu? Potrafię Go poprosić, aby On te przeszkody usunął, czy raczej liczę na własne siły?

– Czy jestem w stanie ofiarować czas i miłość, nawet jeśli sam nie mam go za dużo? Czy pamiętam o tym, że wszystko, co mam, jest darem od Boga? Co konkretnie może być moim darem na chwałę Boga i dla innych ludzi? Czy czuję, że jest coś, do czego On sam mnie zachęca?

MODLITWA PO MEDYTACJI – Ps 146 (145)

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.

On wiary dochowuje na wieki, uciśnionym wymierza sprawiedliwość,

Chlebem karmi głodnych, wypuszcza na wolność uwięzionych.

Pan przywraca wzrok ociemniałym, Pan dźwiga poniżonych,

Pan kocha sprawiedliwych, Pan strzeże przybyszów.

Pan króluje na wieki, Bóg twój przez pokolenia.

Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.

opr. Tereza Huspeková CHR


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także