Mój II blogowy ewangeliczny Country piknik (cz. II)

Zgodnie z zapowiedzią dzisiaj druga część mojego tegorocznego ewangelicznego Country pikniku. Zapraszam serdecznie.

  1. Dzisiejszy dzień otworzy nam znany wykonawca country i gospel Josh Turner (ur. 1977), który zaśpiewa „I Saw the Light” [Ujrzałem światło], utwór gospel Hanka Williamsa (1923-1953), jednego z największych country’owców wszech czasów i zarazem bardzo tragicznej postaci. Joshowi Turnerowi w refrenach partneruje Sonya Isaacs, należąca do gospelowej grupy rodzinnej The Isaacs. Piosenka powstała w ten sposób, że w styczniu 1947 r. Hank Williams był w podróży samochodowej z matką, wracali nocą z koncertu do domu w Montgomery (Alabama). Matka prowadziła, Hank pijany spał na tylnym siedzeniu. W pewnym momencie Hank obudził się i usłyszał głos matki: „I saw the light”. Chodziło jej o światła lotniska niedaleko Montgomery ale Hankowi natychmiast światło skojarzyło się z Jezusem i stworzył ten utwór. Piosenka posługująca się odniesieniami biblijnymi wyraża nadzieję grzesznika na odkupienie.

 

 

Proponuję, aby każdy kto wysłuchał tego utworu zmówił modlitwę o spokój duszy Hanka Williamsa.

 

  1. Kolejne dwa utwory będą w wykonaniu ciekawej gospelowej grupy rodzinnej Southern Raised Bluegrass, pochodzącej z Branson (Missouri) na wyżynie Ozark. Czworo rodzeństwa Reith – trzy siostry i brat – postanowiło razem wykonywać jakieś chrześcijańskie dzieło, a że wszyscy są muzykalni, a nawet mają muzyczne wykształcenie (aczkolwiek kształcili się w muzyce klasycznej), postanowili razem śpiewać gospel. Zespół stanowią, wymieniając według starszeństwa: Lindsay (ur. 1986, liderka grupy), Sarah (ur. 1988), Emily (ur. 1994) i Matthew (ur. 1997). Najpierw piosenka „He Came Looking for Me” [On przyszedł szukać mnie], jest to katecheza o niewidomym od urodzenia (J 9,1nn). Nie znalazłem nigdzie informacji o autorstwie, może jest to kompozycja własna? Zwrotki śpiewa Sarah, na basie gra Lindsay a na mandolinie Emily:

 

 

  1. Kolejny utwór w wykonaniu rodzeństwa Southern Raised Bluegrass, tym razem a cappella „I’ll Have a New Life” [Będę miał nowe życie] – hymn wielkanocny, którego autorem jest Luther G. Presley (1887-1974):

 

 

  1. Tak samo jak rok temu, nie możemy pominąć Billa i Glorii Gaitherów oraz organizowanych przez nich spotkań z chrześcijańską muzyką country. Teraz trzy piosenki nagrane właśnie u Gaitherów. Najpierw Jimmy Fortune (ur. 1955), znany piosenkarz country i gospel, w utworze „Far Side Banks of Jordan” [Przeciwległe brzegi Jordanu] Autorem piosenki jest Terry Smith (ur. 1940), nauczyciel angielskiego i autor piosenek. Treścią piosenki jest perspektywa pożegnania z żoną w obliczu zbliżającej się śmierci: Nie mam już żadnych ambicji i oczekiwań związanych z tym światem i jedyne co mnie martwi to konieczność rozstania z tobą. Jeśli wolą Boga będzie abym to ja odszedł pierwszy, a tak chyba będzie, to będę czekał na przeciwległych brzegach Jordanu, a jak zobaczę ciebie nadchodzącą, wybiegnę przez wody aby chwycić cię za ręce.

 

 

Słuchając tej bardzo ładnej i pięknie wykonanej piosenki (w refrenach kapitalnie towarzyszyła Sydni Perry, skrzypaczka) spontanicznie myślę o moim Tacie, którego pierwsza rocznica odejścia będzie za niecały miesiąc.

 

  1. Kolejna piosenka z tego samego spotkania. Utwór gospel „Just a Closer Walk with Thee„, śpiewa ponownie Jimmy Fortune z towarzyszącymi muzykami (na basie gra Ben Isaacs z grupy The Isaacs, brat Sonyi) oraz sam Bill Gaither, gospodarz spotkania. Piosenka jest modlitwą do Jezusa, aby chronił nas od wszelkiego zła i pozwalał kroczyć jak najbliżej siebie, wtedy będziemy bezpieczni. Autor utworu jest nieznany, piosenka powstała prawdopodobnie jeszcze w XIX w.

 

 

  1. Zaśpiewa teraz znany już z ubiegłorocznego pikniku Buddy Greene. Rok temu śpiewał utwór „Shall We Gather at the River” Roberta Lowry (1826-1899), profesora retoryki, kaznodziei baptystycznego i autora utworów gospel. Dziś inny hymn tego samego autora „How Can I Keep from Singing?” [Jak mogę powstrzymać się od śpiewania?] Współcześnie utwór ten spopularyzowała Enya, ale w wersji kompletnie zdechrystianizowanej. Buddy Greene śpiewa oczywiście wersję integralną: Żadna burza nie może zniszczyć mego wewnętrznego pokoju, gdy dobijam do tej Skały, bo skoro Chrystus jest Panem nieba i ziemi, jak ja mogę powstrzymać się od śpiewania? W refrenach Greene’mu towarzyszą siostry Becky i Sonya Isaacs.

 

 

  1. Na koniec klasyka. „Amazing Grace” [Zdumiewająca łaska] w najlepszej wersji jaką znam. Śpiewa Judy Collins (ur. 1939) z chórem, nagranie studyjne z 1970 roku. Hymn jest oddaniem chwały Bogu, którego zdumiewająca łaska ocala nawet takiego rozbitka jak ja. Warto pokrótce przypomnieć historię autora tego hymnu. Jest nim Anglik John Newton (1725-1807), awanturnik i kapitan statku handlarzy niewolników. Cudownie ocalony po rozbiciu statku w czasie sztormu (1748) a kilka lat później uzdrowiony z ciężkiej choroby (1754), przeżył radykalne nawrócenie, został duchownym anglikańskim (1764), żarliwym kaznodzieją, autorem hymnów i gorącym orędownikiem zniesienia niewolnictwa. Hymn „Amazing Grace” ukazał się w 1779 r. w zbiorze hymnów opublikowanym wspólnie przez Johna Newtona i Williama Cowpera. W jednym ze swoich ostatnich kazań 82-letni Newton powiedział: „Jestem stary i coraz bardziej tracę pamięć. Ale dwie rzeczy pamiętam doskonale: jestem wielkim grzesznikiem a Jezus Chrystus jest Wielkim Zbawicielem„. W lutym 1807 r. mógł się cieszyć uchwalonym przez brytyjski parlament zakazem handlu niewolnikami, o co przez lata zabiegał.

 

 

* * *

 

Na koniec obiecany bonus. W pierwszym dniu pikniku wystąpiły The Church Sisters w piosence „Shoulders„. Teraz zgodnie z obietnicą autorskie wykonanie tej piosenki z oficjalnym videoclipem. Śpiewa duet „For King & Country„, czyli pochodzący z Australii (ale mieszkający i działający w USA) bracia Joel i Luke Smallbone. W videoclipie występuje m.in. żona Joela Moriah Peters (w 3:53 filmiku), która również jest chrześcijańską piosenkarką i autorką tekstów. Młodszy Luke (rocznik 1986, Joel jest o 2 lata starszy) parę lat temu przeszedł bardzo ciężką chorobę, w której był bliski śmierci, a również jest żonaty i wówczas miał dwoje dzieci (nie wiem czy noworodek występujący w filmiku to nie jest przypadkiem drugi syn Luke’a). Teraz Luke i jego żona Courntey mają już troje dzieci, natomiast ich trzeci syn ma bardzo poważne problemy zdrowotne. Luke powiedział przy tej okazji: „Wygląda, że idzie ku lepszemu, ale nie wiemy co będzie. Przez to wydarzenie jeszcze lepiej rozumiemy, że dzieci nie są naszą własnością, ale należą do Boga, który nam je powierza na pewien czas„. W każdym razie kiedy w piosence „Shoulders” bracia Smallbone śpiewają o ufności Bogu w cierpieniu, dla nich samych nie jest to teoria ale doświadczenie życia. Zachęcam aby podczas filmiku włączyć opcję polskich napisów.

 


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....