Mój III blogowy Ewangeliczny Country Piknik (1)

Wzorem lat ubiegłych organizuję w wakacje swój blogowy Ewangeliczny Piknik Country, czyli przegląd chrześcijańskich piosenek w stylu country. Tak jak rok temu odbędzie się on w dwóch częściach. Moja impreza jest całkowicie bezpieczna i może się odbywać niezależnie od sytuacji epidemicznej.

Jako pierwszy wystąpi Josh Turner (ur. 1977), bardzo dobry współczesny wykonawca country. Wystąpił on już u mnie rok temu, śpiewał wtedy wielki standard Hanka Williamsa „I Saw the Light”. Tym razem zaśpiewa dwie piosenki swojego autorstwa. Najpierw piosenka „Me and God” [Ja i Bóg], mówiąca o osobistej relacji z Bogiem. Wśród towarzyszących Joshowi wokalistów jest żona Jennifer, są małżeństwem od 17 lat i mają czterech synów.

 

 

Druga piosenka ma tytuł „Long Black Train” [Długi czarny pociąg]. Tytułowy pociąg jest symbolem grożącego w świecie zła, a maszynistą jest szatan. Piosenka jest przestrogą, aby nie ulegać pokusie i nie wsiadać do tego pociągu, bo wiedzie on ku zatraceniu.

 

 

Bardzo lubię Josha Turnera i na pewno w przyszłości znów go zaproszę, niemniej jednak, jako miłośnik kolei, odczuwam pewien dyskomfort z powodu potraktowania pociągu jako symbolu zła. Dlatego kolejna piosenka będzie pewną przeciwwagą. Wystąpi teraz męski kwartet country i gospel Oak Ridge Boys i zaśpiewa a cappella piosenkę „Life is Railway to Heaven” [Życie jest szlakiem kolejowym do nieba]. Piosenkę ułożył w początkach XX w. Charlie D. Tillman. W tamtej epoce modne było szukanie religijnych skojarzeń w wynalazkach technicznych.

 

 

Jednym z członków kwartetu jest Duane Allen. Zaśpiewa on teraz wraz ze swoją żoną Norah Lee Allen i córką Jamie Allen Martin. Wykonają oni piosenkę „Keep Our World Safe” [Zachowaj nasz świat bezpiecznym]. W piosence tata opowiada o wieczornej modlitwie, którą jego mały synek wzniósł do Boga. Chłopiec mówi m.in.: „Drogi Boże, musisz bardzo nas kochać, skoro dałeś nam taki piękny świat, jeśli pozwolisz mi urosnąć to pomogę Ci, jak tylko będę mógł, więc zachowaj nasz świat bezpiecznym. Smutno jest myśleć o tym, że są ludzie, co Ciebie w ogóle nie kochają, jak urosnę, zrobię co będę mógł, żeby zmienili zdanie”. Autorką piosenki jest Norah, żona Duane’a.

 

 

Rok temu wystąpił u mnie na pikniku rodzinny zespół gospel Southern Raised Bluegrass z Branson, Missouri. Okazuje się, że nie jest to jedyny godny uwagi rodzinny zespół w niewielkim Branson. Wystąpi teraz zespół The Petersens, śpiewający country, bluegrass i gospel. Sympatyczni Petersenowie śpiewali już u mnie w kwietniu na blogowym mini koncercie wielkanocnym. Najpierw mała powtórka z tamtego występu, piosenka „Sweet Beulah Land” [Słodka kraina Beulah], wyrażająca tęsknotę za niebem. „Beulah Land” – czyli „kraina poślubiona” z Iz 62,4, w piosence jest symbolem nieba. Autorem piosenki jest Squire Parsons (ur. 1948), duchowny baptystyczny oraz wykonawca i autor utworów gospel.

 

 

Trzon zespołu The Petersens stanowi czwórka rodzeństwa: liderka zespołu Katie (skrzypce, vocal), jasnowłosa Ellen (banjo, vocal), jedyny brat Matthew (gitara, vocal, menedżer zespołu) i najmłodsza Julianne (mandolina, vocal). Przyjaciel rodziny Emmett Franz („adoptowany brat” – jak mówi rodzeństwo Petersen) gra na gitarze-dobro, czasem także śpiewa. Na basie gra Karen Petersen, matka rodziny. Niewidoczny jest ojciec rodziny Jon (z zawodu lekarz, przez wiele lat pracujący w wojsku), który jest pomysłodawcą i inicjatorem zespołu.

Teraz kolejna piosenka w ich wykonaniu: „I’m the Man, Thomas”, piosenka, w której zmartwychwstały Jezus zwraca się do powątpiewającego Tomasza. Autorem jest Ralph Stanley (1927-2016) ze słynnego duetu bluegrassowego The Stanley Brothers.

 

 

Petersenowie regularnie występują na deskach miejscowego teatru w Branson. W czasie ograniczeń związanych z pandemią tworzyli domowe nagrania i umieszczali je w internecie. Zarówno „Sweet Beulah Land” jak „I’m the Man, Thomas” zostały nagrane w tym czasie.

Teraz na koniec nagranie złożone z dwóch XVIII-wiecznych hymnów o tematyce adwentowej: „O Come, O Come, Emmanuel” [O przyjdź, o przyjdź, Emmanuelu], hymn łaciński, wersja angielska powstała w 1861 r. oraz „Come, Thou Long Expected Jesus” [Przybądź, długo wyczekiwany Jezu], hymn autorstwa Charlesa Wesleya (1707-1788), duchownego anglikańskiego, współtwórcy ruchu metodystycznego, który stał się odrębnym wyznaniem protestanckim.

 

 

Jeszcze taka ciekawostka. Katie Petersen po ukończeniu studiów w Stanach w College of the Ozarks (chemia i iberystyka) spędziła pewien czas w Oksfordzie, gdzie studiowała teologię Psalmów oraz twórczość C.S. Lewisa, który jest jej ulubionym autorem.

Tyle na dzisiaj. Na drugą część zapraszam za trzy dni.


Wpisy blogowe i komentarze użytkowników wyrażają osobiste poglądy autorów. Ich opinii nie należy utożsamiać z poglądami redakcji serwisu Liturgia.pl ani Wydawcy serwisu, Fundacji Dominikański Ośrodek Liturgiczny.

Zobacz także

Maciej Zachara MIC

Maciej Zachara MIC na Liturgia.pl

Urodzony w 1966 r. w Warszawie. Marianin. Rocznik święceń 1992. Absolwent Papieskiego Instytutu Liturgicznego na rzymskim "Anselmianum". W latach 2000-2010 wykładał liturgikę w WSD Księży Marianów w Lublinie, gdzie pełnił również posługę ojca duchownego (2005-2017). W latach 2010-2017 wykładał teologię liturgii w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie. Obecnie pracuje duszpastersko w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Bazylianówka w Lublinie. Ponadto jest prezbiterem wspólnoty neokatechumenalnej na lubelskiej Poczekajce, a także odprawia Mszę św. w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego w rektoralnym kościele Niepokalanego Poczęcia NMP przy ul. Staszica w Lublinie....